Ik ben niet de enige in huis die van breien houd, Layka is mijn grootste fan. Als ze ziet dat ik een breiwerkje pak dan komt ze gelijk naar me toe meestal zit ze dan nog eerder op de bank dan ik. Ze weet precies hoe ze moet gaan liggen om niet in de weg te liggen, op de draad of het bolletje. Maar het liefst ligt ze wel tegen de bolletjes wol aan, lekker warm en zacht.

En mocht ik een keertje het breiwerk op de bank laten liggen dat wordt er goed op gepast Layka ligt er dan gewoon boven op, maar ze doet wel heel voorzichtig. Het is haar nog nooit gebeurt dat er steken van de naald af gleden en dat was in het verleden met andere honden ook wel eens anders.

Ze is gek op gebreide (proef) lapjes, het is het mooiste speelgoed dat er is! Ze kan er aan trekken, mee gooien, verstoppen, ….. maar kapot maken doet ze niet.

Op de breiavonden van de SnB heb ik deze sokken gebreid. Een makkelijk en klein werkje om te maken op de gezellige avonden.

Recht-toe-recht-aan heren sokken die mooi aansluiten door de hollandse hiel die ik gebruikt heb. In alle jaren dat ik sokken brei heb ik vele hielen uitgeprobeerd maar ze vallen toch allemaal wat ruimer als deze.

Sokken breien heeft iets, misschien wel iets magisch, in ieder geval voor mij. Als ik niet een paar op de pennen heb staan voelt het toch een beetje kaal.

En nu zit ik even zonder, ideeën zijn er wel maar eigenlijk wil ik even niets nieuws op de pennen zetten (probeer het echt even zo lang mogelijk uit te stellen). Maar het is ook wel een erg leuke gelegenheid om een mooi wolletje te verven…..

Ik weet het nog niet, misschien moet ik eerst even kijken wat er nog aan simpele breiwerkjes in de kast ligt. Maar als dat niet zo is……..dan gaat het vast niet lang meer duren.

Patroon: op maat gemaakt

Aantal steken: 64

Wol: Katia Denim

Maat: heren maat 44

Naalden: 2 mm

Gewicht: 82 gram

Miette, zo heet patroon van dit vestje. Een tijdje terug liet ik al het begin zien, en langzaam groeit het tot een vestje. Gewoon steeds een klein stukje en ik probeer me zo min mogelijk af te laten leiden door andere mooie breiwerkjes, al is het soms wel erg verleidelijk om toch iets nieuws op de pennen te zetten, een paar sokken passend bij mijn blauwe vest, of zo’n leuk gehaakt vestje. Maar ik probeer dat niet te doen.

Ik wil graag dit vestje weer net als het vorige in één keer afmaken  zonder tussendoor aan iets nieuws te beginnen, want oei, oei, er ligt namelijk nog wel het één en ander aan breiwerk dat in de kast is terecht gekomen. Sommige werkjes liggen er al een tijdje, alleen omdat ik afgeleid werd door wat anders. Op zich vind ik dat helemaal niet zo erg maar zo nu en dan vind ik het toch tijd om het één en ander af te maken. En de makkelijkste manier om dat te doen is om niets nieuws op te zetten, maar ja, dat is gelijk ook de lastigste manier

Ik heb veel aanpassingen in dit patroon gemaakt omdat ik het van fijne wol maak en omdat de keuze van het patroon eigenlijk (achteraf gezien) niet zo geschikte keuze was. Het is ontworpen voor vrouwen met  een stevige buste en ik heb juist het tegenover gestelde en ik verleng de panden en de mouwen.

Diverse keren heb ik een stuk uit moeten halen en het model moeten aanpassen. Eigenlijk is alleen het leuke kantpatroontroontje aan de randen nog origineel van het patroon. De panden zijn nu bijna op lengte, nog maar een paar naalden boordsteek en dan kan ik beginnen met de mouwen.

De mouwen zou ik in het rond kunnen gaan breien, maar het heeft mijn voorkeur om ze met naad te maken, zo weet ik zeker dat de stekenverhouding van de panden en de mouwen gelijk zijn. Uit ervaring weet ik dat als ik met de tricot-steek heen en weer brei ik iets strakker brei dan als ik de tricot steek in het rond brei. En ik vind het mooier om het breiwerk van de panden en de mouwen gelijk te houden.

Ik zou de mouwen ook op een iets dunnere naald kunnen breien, maar daar zou ik me dan eerst in moeten verdiepen en proeflapjes moet maken. En dat ga ik vast een keertje doen, maar nu heb ik zin om lekker verder te breien.

Soms duurt het heel lang voordat iets af komt, maar af komen doet het uiteindelijk bijna altijd.

Vorig winter maakte ik het voor- en achterpand van het vest, en de patentsteek bies, het trico gedeelt op de breimachine en de patentsteek bies met de hand. Het breiwerk op de breimachine verliep zoals verwacht heel vlotjes maar de bies……wat een werk, die patentsteek schoot echt helemaal niet op, er stonden ook zoveel steken op de naald. En ik vond dat ik eerst de bies af moest maken voordat de mouwen opgezet konden worden. Het duurde en duurde maar uiteindelijk kwam het toch af, en nu zijn zelfs de mouwen van de machine gerold.

De mouwen kunnen er nu in genaaid worden. Om het geheel wat te verfraaien heb ik wat lintjes erbij gezocht. Ook voor mij is het nu afwachten hoe het gaat worden. Wordt vervolgd!

Mijn Paulie vestje is af, en ik ben heel erg  tevreden met hoe het is geworden. Het is een licht, soepel, luchtige wollen vestje geworden.

Er waren veel twijfels, zou het niet zus…., zo het niet zo…., maar het was gewoon helemaal goed! Het is echt een patroon om weer te gebruiken, misschien met andere streepjes, of een ander steekje, of helemaal effen, of zonder ribbelpas, ….. Er zijn zoveel mogelijkheden met dit patroon!

Bij gebrek aan een fotograaf (die had geen tijd) heb ik een model gevraagd voor de foto’s. En dan is het toch wel handig als je ongeveer dezelfde maat hebt.

Het vestje is top-down gebreid, dat houd in dat het van boven naar beneden gebreid is, alles in één keer (het voor- en achterpand en de mouwen). Het fijne hiervan is dat je het vest (of trui) tijdens het breien heel makkelijk kunt passen om bijvoorbeeld het punt te bepalen waar je de steken voor de mouwen tijdelijk op een draad zet, of waar je moet beginnen met minderen of meerderen.

De gekleurde streepjes zijn gebreid met Noro Kureyon Sock, ik heb alleen de blauwe en roze kleuren gebruikt, met de bruin-groenige kleuren zou ik gemakkelijk nog een zelfde vestje kunnen breien.

Voor de halsbies wordt heel goed beschreven hoeveel steken je moet opnemen en het fijne was dat het ook precies klopt (en dat is me nog niet vaak overkomen!) Wel heb ik, net als de andere ribbelboorden, een iets dunnere naald gebuikt (2,25 mm) omdat het anders net iets te los en te slobberig werd.

Ik had nog nooit een i-cord bind-off gebruikt, maar wat is dat leuk!  En helemaal omdat de contrast kleur wordt gebuikt. Wel heb ik hiervoor 3mm naaldjes gebruikt omdat het anders ging trekken.

Ik heb maar heel weinig dingetjes in het patroon een klein beetje veranderd: de manier van de knoopsgaten maken, zoals die beschreven stond vind ik (op dit moment) minder mooi, de gaten werden naar mijn idee te rond, ik heb voor de boorden en biezen en het i-cord dunnere/dikkere naalden gebruikt en de meerderingen in het voor- en achterpand zijn (per ongeluk) iets anders uitgevoerd.

De laatste jaren ben ik erg aan het zoeken geweest wat nou de mooiste manier van knoopsgaten maken is. Ik brei regelmatig vestjes en dan is het toch wel fijn om mooie knoopsgaten te maken en bij mij worden ze helaas lang niet altijd even mooi. Soms ben ik gelijk al niet zo tevreden, soms blijken ze in het gebruik toch te wijd te worden.

Zo heb ik deze knoopsgaten gemaakt: kant 2 steken af, in de volgende toer al breiend 3 steken opzetten, en in de laatste (knoopsgaten) toer de eerste steek van de net opgezette steken en de steek ervoor samenbreien.

 Patroon: Paulie van Isabell Kraemer

Wol: Unicolours  Icy, 3 strengen  en nog geen half bolletje Noro  Kureyon Sock S 184

Naalden: 2,25 en 2,5 mm rondbreinaalden en 3 mm sokkenbreinaalden

Maat: S

Gewicht: 289 gram

Het gaat goed met Paulie, het brei-gedeelte is af. Nu de mouwen dicht naaien, alle draadjes afwerken, de knopen er aan zetten en dan kan ze geblocked worden.

Ook al is dit vestje top-down gebreid, ik vind het toch wel een beetje spannend hoe de pasvorm zal zijn. Ik wilde een nauw sluitend, maar ook weer niet te strak, vestje, en omdat de meeste wollen trui en vesten wat ruimer worden in het dragen heb ik het deze keer een maatje kleiner gebreid. Nu hoop ik maar dat ik het niet te klein heb gemaakt of toch nog te groot, …..

Ondertussen geniet ik van het voorjaar.

Het is overal, zo heerlijk!

En dat vraagt natuurlijk om voorjaars kleuren.

Een vestje in een frisse voorjaars kleur, van handgevefde sokkenwol, net als het vorige vestje weer top-down maar nu helemaal anders.

Ik vind het zo’n lekker vrolijk kleurtje dat helemaal bij de tijd van het jaar past en de strengen zaten me zo verlekkerd en verleidelijk aan te kijken….. Dus toen de mouwen van Paulie geblocked werden om de exacte lengte te bepalen, keken die mooie groene strengen me weer aan en ze riepen in koor: brei mij!!

Ik had echt het idee om Paulie in een keer af te breien zonder tussendoor aan iets anders te haken of breien. Maar het liep toch net even anders, Paulie moest geblocked worden voor de exacte lengte en het drogen van de wol duurde precies lang genoeg om mijn Summer Shawl af te maken.

Vorig jaar kocht ik een koon shetlandwol, zo’n grote waar misschien wel een paar duizend meter opzit en waar de mooiste truien vesten van gemaakt kunnen worden. Ik had nog nooit eerder met Shetlandwol gewerkt en wilde het graag een keertje proberen.

Eigenlijk was de wol bestemd voor machinaal gebruik en dus (flink) geolied, inclusief het vieze olie-luchtje.  Het was echt noodzakelijk om de wol te weken in heel heet water met afwasmiddel, na een kwartiertje dreef de olie al op het water. Ik dacht heel enthousiast dat de olie er nu wel uit zou zijn samen met het vieze luchtje. Maar helaas, toen de wol weer droog was voelde je de olie nog en ook het luchtje was niet weg, niet meer zo heftig, maar lekker was anders.

In de winkel had ik gezien en gevoeld dat de wol heerlijk zacht zou worden als alle restje olie er uit gewassen zouden zijn. Dat gaf hoop, maar voor nu was het goed genoeg om mee te breien (al had ik daar achteraf wel spijt over, de volgende keer zou ik eerst alle olie eruit wassen voordat ik het met de hand ga breien).

Uit het boek Knittede Lace of Estonia maakte ik al eerder al de Triinu en Miralda shawls, maar de Summer Shawl stond ook nog steeds hoog op mijn ‘te maken’ verlanglijstje. De eerste keer dat ik het boek door bladerde werd ik al verliefd op het mooie waaierpatroon met nopjes en de driehoekige vorm van de shawl met aan de onderkant zo’n  mooie afronding.

De knoop kocht ik om een broche van te maken op dezelfde dag als de wol, passend  bij mijn nieuwe shalw die nog gemaakt moest gaan worden. Het oogje heb ik er af gezaagd en met een beetje lijm was daar de broche-speld die ik voor ogen had.

Pas toen de shaw helemaal af was kwam het spannendste moment: zou ik alle olie uit de wol krijgen? En zou hiermee het vieze, muffe luchtje ook verdwijnen? Anders zou alle moeite en inspanning voor niets zijn geweest. Een paar hete badje met afwismiddel loste alle oliën op en gelukkig was de vieze geur hiermee ook verdwenen.Een leuke bijkomstigheid is dat je eigenlijk niet eens kunt zien dat er wol van de koon af is! Ik zou er nog iets van op de breimachine kunnen maken (daarvoor  is deze geoliede wol natuurlijk gemaakt),  of een lekker vestje bij de shawl, een heren trui, ….?

Garen: Shetland wol

Patroon: Triangular Summer Shawl by Nancy Bush

Naalden: 4 mm kantnaalden

Afmeting: 170 x 68 cm

Gewicht: 142 gram

Een paar dagen vakantie heeft mijn nieuwe project van vorige week doen veranderen in een begin van een vest. Het was heerlijk om even wat meer brei-tijd te hebben. Ik heb alleen aan dit vest heb gebreid en het lijkt dan net of het sneller gaat, geen sokken tussendoor of wat anders, echt alleen maar dit top-down vest.

Eigenlijk doe ik dat (bijna) nooit, ik pak elke dag het brei/haakwerkje waar ik op dat moment het meest zin in heb: makkelijk, moeilijk, haken, beien, sokken, kant, knuffels, iets groots, iets kleins, …..

De Noro streepjes maken het verschil in dit vest, anders zou het maar saai breien zijn. Nu brei ik het liefst tot het volgende streepje (en nog één). Want hoe zou het volgende streepje staan, zou er al een overgang komen naar de volgende kleur? In het bolletje kan ik natuurlijk zien wat de volgende kleur gaat worden, maar toch is dat anders dan het gebreid zien. Dus zit er niets anders op dan maar weer een paar toertjes te maken.

De voorkant heeft een leuke V-hals die later afgewerkt wordt met een bies met sluiting.

Nog een klein stukje en het vest is al op lengte en om die heel precies te kunnen bepalen ga ik het vest eerst blokken. Daarna weer passen, meten en rekenen.

De mouwen wil ik zo proberen te maken dat de streepjes dezelfde kleur en volgorde krijgen als de panden. Het wordt wel een beetje zoeken en passen maar ik denk dat het gaat lukken.

Nog maar een paar weken geleden dacht ik dat ik nooit meer sokken met de hand zou breien, ik had toen Annita’s sokkenbreimachine uitgeprobeerd en een paar hele leuke sokken gemaakt in (heel weinig tijd). Ik was heel erg enthousiast en dacht dat ik alleen nog maar sokken op een breimachine zou gaan maken.

Maar soms lopen dingen anders, ik had opeens zin in veel kleurtjes, een simpel breiwerkje dat ook nog makkelijk mee te nemen moest zijn. Tja, het moesten echt gewoon sokken worden, het kon niet anders

Gelukkig heb je er daar nooit te veel van, en ze slijten helaas ook, dus een paar nieuwe sokken is echt niet verkeerd.

De wol voor deze sokken is handgeverfd. De bonte zo dat er (hopelijk) een mooie kleurentekening zou gaan ontstaan, de effen paarse heel fijn gemêleerd maar wel met heel veel verschillende kleuren die je eigenlijk alleen van heel dichtbij ziet. Zo zitten er naast diverse aubergine paarse kleuren ook brons en olijfgroen in.

Het was een feestje om met deze wol te breien.

 Wol: met de hand geverfde sokkenwol

Naalden: 2,25 mm

Maat 37/38

Gewicht: 65 gram

Het is zo lekker om weer wat nieuws op de pennen te zetten. Ik ben altijd zo benieuwd hoe het gaat  worden als ik van te voren had gepland, hoe de kleuren gaan uitkomen, enzovoort.

Ik ben nog maar een heel klein stukje op weg maar het is al wel de tweede poging, nu op een heel iets dikkere pen.

Mijn Summer Shawl is bijna af, nog maar een paar pennen…. en de pennen worden steeds korter

Soms voel je buiten het voorjaar al……..en deze pot met viooltjes op de tuintafel helpt daar zeker aan mee.

Mmmm, mooie gekochte kleurtjes ……

maar deze hand geverfde wolletjes vind ik toch mooier! Zo lekker kleurig en vrolijk, en in alle kleuren die ik mooi vind.

Samen met nog heel veel restjes maak ik er een nieuwe gehaakte deken.

Het begin is er! En hij wordt weer heel anders dan  de  vorige  dekens.

Ik zou heel graag een echte grote deken maken, zo’n eentje waar je helemaal lekker onder (weg) kunt kruipen en die makkelijk op een 1-persoons bed past.

Wordt vervolgt!