Annita heeft een nieuwe knuffel ontworpen en ik vond het erg leuk om het patroon van deze Lijs te mogen testen.

Alle knuffels die ik maak worden altijd uitgebreid getest door de kinderen, en ze weten ondertussen heel goed wat willen en mooi vinden. Ze willen hem goed kunnen vasthouden, hij moet zacht zijn, het gezichtje moet spreken en de kleur is ook niet onbelangrijk. En deze lieve Lijs is met glans geslaagd!

Het patroon is op de handwerkbeurs in Zwolle te koop bij Zij Maakt Het en daarna op haar website.

Wol: zelf geverfde merinowol (50 gram/ 80 meter)

Naalden: sokkenbreinaalden 3,5 mm

Gewicht: 130 gram zonder vulling

Lengte: 48 cm

Oud en nieuw, het oude jaar ligt nu echt achter ons en we hebben een heel nieuw jaar voor ons. Ik wens voor iedereen dat het een wollig jaar wordt dat goed gevuld is inspiratie, creaties, uitdagingen en gezelligheid en bovenal hoop ik dat 2012 een jaar wordt dat je veel goeds brengt in liefde en gezondheid.

Deze plaid is een ‘oud en nieuw’ projekt. ‘

‘Oud’ omdat hij al weer een hele tijd over de leuning van de sofa ligt en heel veel gebruikt wordt. Maar steeds hoor ik  twee minpuntjes: ze vinden hem een beetje klein en het ‘tocht’ door de gaten. Groter kan ik hem niet maken maar aan die gaten kan ik wel wat veranderen!

‘Nieuw’ omdat ik hem heb gevoerd met een fleecedeken. Een werkje waar ik echt niet naar uit keek om te gaan doen maar wat achteraf reuze mee viel. Het begon met het glad op elkaar spelden van de plaid en de deken, de deken op maat knippen (met zoom), daarna alle spelden weer uit de randen halen en opnieuw spelden met de zoom-inslag en dan alles onder de naaimachine door.

Als ik dit zo terug lees dan lijkt het allemaal heel simpel en vooral snel, maar ik ben er een hele middag zoet mee geweest en eigenlijk viel me dat nog erg mee. Het moeilijks vond ik het glad op elkaar spelden van de twee (rekbare) lagen, er zat steeds net weer een laag niet helemaal glad. Gelukkig viel het naaien, waar ik eigenlijk het meest tegen op zag heel erg mee.

Nu is iedereen meer dan te vreden, de plaid is lekker warm, zwaar en behaaglijk.

En nu ik met deze nieuwe plaid ben begonnen, gemaakt van de zelfde wol (die ik ook zelf heb geverfd) zijn ze in huis nog veel blijer want deze wordt een maatje (of nog wat meer) groter. Deze plaid ga ik ook voeren, net als de blauwe en weer met een fleecedeken.

Het jaar is bijna voorbij en of het nu daardoor komt weet ik niet maar ik ben de laatste weken bezig geweest zoveel mogelijk handwerkprojecten af te maken. Echt gelukt is het niet: er waren misschien wel te veel projecten, ik was steeds ziek en er waren ook zoveel andere leuke dingen.

Een knuffel breien is uitgegroeid tot een heel ritueel. Het begint met het kiezen van lontwol, deze keer heb ik gekozen voor lamswol. Het is lekker zacht en daarom heel geschikt voor een knuffel. Dan worden de verfpotten uit de kast gehaald en dit keer heb ik gekozen voor een kleurenmix van blauw, roze, geel, zand en lila. Al die kleuren zijn op de kaardemolen doorelkaar gehusseld samen met wat vel gekleurde zijdesnippers voor extra kleuraccenten. Het resultaat was een mooie kleurige batt, en ik kon niet wachten om er een draad van te spinnen.

Maar algauw kwam ik erachter dat ik waarschijnlijk te weinig wol had, ik had 100 gram, en toen ben ik weer van voor af aan begonnen en ik heb net zo lang geëxperimenteerd met wol en kleurtjes tot ik een mooie batt had gemaakt die heel goed bij de andere paste. Inmiddels had ik de eerste batt al gesponnen en het zag er al heel mooi uit. Ik had nu 200 gram wol en ik wist zeker dat het nu genoeg zou zijn voor de knuffel. Toen ik alles gesponnen had ben ben ik natuurlijk gelijk begonnen met breien.

Lekker gezellig  samen met Charlotte bij de kerstboom zitten breien, kaarsjes aan, terwijl het buiten koud en donker is. Heerlijk vakantie en niets moeten en zo kwam het dat er zo vlak voor het nieuwe jaar een nieuw vriendje bij ons is komen wonen. En weet je wat…..ik heb maar 57 gram gebruikt!

Patroon: Vera van Zij maakt het

Garen: zelfgesponnen lamswol

Naalden: 3 mm  voor het lijf en 2,25 voor de neus

Afmeting: 32 cm

Gewicht: 57 gram

Ik hoop dat jou kerst
zal zijn vrolijk en zacht,
gevuld vreugde en plezier,
van s’morgens vroeg tot diep
in de nacht.

Een uurtje dwalen op Ravelry doe ik graag zo af en toe, even een duik in de breiwereld en het ene na het andere mooie idee op doen.

Zo kwam ik op een dag deze kantshawl, Asterope van Rosemary Hill tegen. Ik vond en vind het lijnenspel zo mooi dat ik niet aarzelde en het patroon gelijk kocht en begon.

Het was precies het soort project waar ik naar opzoek was: een mooi patroon en niet te moeilijk . Het werd het nieuwe ‘muziekschool’ projekt, elke keer nam ik het mee als ik met de kinderen naar de muziekles ging en steeds breide ik een klein stukje. Het breien, tussen het kletsen door, ging niet echt snel maar het groeide wel langzaam. De allerlaatst pennen heb ik thuis gebreid, de pennen werden te lang (of de muziekles te kort….) om in de lestijd te breien.

Het is echt een lekker formaat shawl omdat het niet een echte driehoek is draagt hij erg prettig bij een vest maar ook bij een jas.

Patroon: Asterope van Rosemary Hill

Garen: Sokkenwol van de Wolletjes-Shop

Naald: 3,75 mm

Maat: 140 x 40 cm

Gewicht: 100 gram

Ik werd zo blij van dit haakwerk! Al die kleuren, steeds een nieuw randje en steeds weer een nieuwe kleur uitzoeken om weer een randje te maken. En als ik dan het kussenhoesje zo zag groeien werd ik helemaal vrolijk en blij van al die kleuren.

De gehaakte zonnebloem was al een tijdje af en ik dacht ‘even’ een rond kussen te kopen, maar viel dat even tegen! Toch vond ik, toen ik een groot hoofdkussen wilde kopen om daar zelf een rond kussen van te gaan maken (door simpel de hoeken af te naaien), dit ronde kussen bij Ikea. En het mooie was dat het kussen al een roze hoes had die perfekt bij mijn bloem past.

Wat is er nu fleuriger dan om alle randen een ander kleurtje te maken? Het was een heel gezoek en gepuzzel, vooral op het laatst, om steeds de mooiste kleur te vinden voor het volgende randje maar er waren gelukkig genoeg mooie kleuren van deze katoen verkrijgbaar. Uiteindelijk heb ik 27 verschillende kleuren Catania katoen van Schachenmayr Nomotta gebruikt.

Ik word elke keer weer blij als ik het kussen zie, ook al is het buiten nog zo triest (zoals vandaag).

Het patroon is te koop in de Wolletjes-shop.

Dit was een beetje een geheim projekt, en het was soms best lastig om het ook echt geheim te houden. Ik heb hem voor mijn moeders verjaardag gebreid.

Mijn moeder heeft de kantwol en het patroon zelf uitgezocht, helemaal geheim was het dus niet voor haar, maar hoe het uiteindelijk ging worden vond ik best spannend, zou ze hem mooi vinden?

De wol heb ik voor haar geverfd en het patroon vonden we op Ravelry en het was liefde op het eerste gezicht voor haar.

Tijdens het breien had ik zo mijn twijfels, ik vond het geen patroon dat lekker weg-breid. En dat overkomt me niet zo heel vaak, ik denk dat het komt door de averechtse steken in het patroon in kombinatie met de dunne zijden (=gladde) draad en de dunne naalden. Maar ik hoefde hem natuurlijk ook niet mooi te vinden, als zij hem maar mooi vond.

Ook al was ik mooi op tijd begonnen met breien, toch kwam de dead-line veel te snel dichterbij. Ik moest echt even een tandje bijzetten en toen kwam ook langzaam het plezier in het breien, het patroon groeide en ik vond hem steeds mooier worden. En uiteindelijk had ik de stola toch nog ruimschoots op tijd af.

Maar pas tijdens het blocken kwam het helemaal goed en werd ik toch wel een beetje verliefd op deze kantshawl.

Mams, ik hoop dat je heel veel plezier hebt van deze sjaal!

Patroon: Leaves Dancing van Junghans-Wolle

Kantgaren: alpaca met zijde, zelf geverfd

Naalden: 2,75 mm kantnaalden

Maat: Medium

Gewicht: 70 gram

Samen met Annita maakte ik deze sokken op haar sokkenbreimachine en dat was heel gezellig!

Ik heb de laatste jaren heel wat sokken gebreid, met en zonder patroontjes erin, maar de laatste tijd komt het er niet meer zo van. Vaak heb ik wel een sok op de pennen staan maar het duurt zo lang voor ze af zijn. Maar de ‘vraag’ naar nieuwe gebreide sokken blijft natuurlijk wel, er zijn altijd wel voeten die graag nieuwe sokken willen. Het aanbod van Annita om sokken op haar sokkenbreimachine te komen maken kwam dan ook als geroepen!

De wol voor deze sokken heb ik zelf geverfd. De achterste streng heb ik gebruikt voor de sokken en van de voorste streng ga ik bijpassende beenwarmers maken, en natuurlijk worden deze ook op de machine gemaakt.

Ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden om sokken op een machine te maken, maar ik ben helemaal enthousiast, wat is dit leuk om te doen! Het is natuurlijk helemaal super om sokken op een sokkenbreimachine te maken, maar ik wil het ook gaan proberen op mijn eigen breimachine. Al kan dat niet helemaal naadloos, ik vind het wel een uitdaging.

De laatste weken ben ik zelf ook weer met de breimachine aan de slag. Tijdens de zomermaanden heb ik hem samen met mijn vader helemaal gereviseerd en nu werkt hij weer als een trein. Het was een heel werk om hem helemaal schoon te maken, her en der wat onderdelen te vervangen, maar het was het zeker waard. Het geeft me de mogelijkheid om zelf ontwerpen te maken van truien en vesten met, nu ik het een beetje onder de knie begin te krijgen, redelijk snel resultaat. Natuurlijk geeft zo’n machine ook veel beperkingen, maar er zijn voorlopig nog mogelijkheden te over aan ideeën en technieken, en er valt nog heel veel te leren.

Dit is een achterpand van een vestje en het komt net van de machine af. Maar het gaat niet helemaal zoals gepland omdat ik te weinig wol heb. Tijd voor plan B, met dit wolwitte garen erbij hoop ik op iets moois. Ik heb al wel een paar ideeën, maar hoe het precies gaat worden weet ik nog niet. Even een paar nachtjes over slapen……. meestal helpt dat wel.

Bij dit patroon was het eigenlijk wel liefde op het eerste gezicht, en de naam gewoon betoverend: Jewel with angel wing sleeves. Lekker fleurig en flodderig en heel anders dan anders.

Het bamboe garen voor Jewel van Kim Hargreaves kreeg ik, al weer een hele tijd terug, cadeau en een begin was zo gemaakt, maar op de één of andere (onduidelijke) reden bleef het breiwerk vaak lange posen onaangeroerd liggen.

Eigenlijk heel jammer want het is een leuk en duidelijk patroon om te maken, de bamboo is zacht en het vestje kan ik goed kombineren.

Een paar weken geleden haalde ik het weer tevoorschijn, de panden waren al af en alleen de mouwen moesten nog gebreid worden en dat was toch het leukste van het hele patroon! Het moest nu gewoon af.

Het breien ging heel makkelijk en snel, alleen was het opletten dat ik niet in de draad stak (de draad bestaat  misschien wel uit 8 of 10 dunnen draden die maar een klein beetje getwijnt zijn en is dus erg los). De mouwen begonnen met heel veel steken maar door het vele minderen en het tricot breien schiet het toch wel lekker op. En vooral op het laatst leek het steeds sneller te gaan en voor dat ik er erg in had was de eerste mouw klaar. De tweede volgde er zo achter aan.

Zoals bij bijna alle (engelse) patronen heb ik de lengte van de panden aangepast en omdat ik ook niet houd van korte truien/vesten heb ik ze met een flink aantal pennen verlengt.

De knopen waren bij het garen meegeleverd en ik heb ze volgens de omschrijving omgewonden met het garen. Het resultaat is erg leuk geworden en zeker voor herhaling vatbaar.

Ik heb dan gelijk al weer allemaal ideeën om allerlei verschillende knopen op deze manier te maken en die te versieren met borduurzijde of een heel klein gehaakt bloemetje of ……

Wel een beetje jammer dat het garen snel kreukt en de grote mouwen passen ook niet echt zo heel erg goed in mijn winter jas. Het werd allemaal een beetje een geprop en dat zie je terug op de foto. Maar gelukkig ‘hingen’ de kreukels ook snel weer uit, alleen waren de foto’s toen al gemaakt.

Als ik dit patroon weer zou gebruiken zou ik de mouwen anders maken, ik vind ze te wijd en ik denk dat ze mooier ‘vallen’ als ze ongeveer de helft minder wijd zouden zijn.

Patroon: Jewel van Kim Hargreaves

Garen: Bamboo Soft van Clasic Yarns

Naalden: 2,75 mm

Maat: Small

Gewicht: 468 gram

In het voorjaar maakte ik het ontwerp en breide ik deze stola. Helemaal naar mijn eigen idee, zoals ik het mooi vond en omdat ik zo ongelovelijk veel leuke reakties van jullie heb gekregen werkte ik het patroon uit. Het patroon heet  Aileen en is nu als PDF te koop voor € 4,50  kijk hier voor meer informatie.

Aileen is een stola die op de traditionele estlandse manier gebreid wordt met oude patronen en technieken. Het middengedeelte en de border worden aan één stuk gebreid, de kantrand wordt apart gebreid en er later met de hand aan genaaid.

Het patroon bestaat uit een uitgebreide beschrijving met 5 charts, het is niet regel voor regel uitgeschreven. De afmeting na het blocken is: 165 x 58 cm.

Ik heb mijn Aileen gebreid van precies 1500 meter lacegaren en het was op het laatst echt heel spannend of ik genoeg zou hebben en daarom is mijn advies om lacegaren te gebruiken met een looplengte van (minstens) 1550 á 1600 meter. Dan heb je zeker genoeg, want het zou toch wel heel jammer zijn om een paar meter te kort te komen.

Aileen is een stola die altijd kan: netjes bij een feestelijke jurk, sportief bij een spijkerbroek of rok en lekker warm als sjaal bij een jas als het koud is.