Deze keer heb ik voor mezelf deze twee strengen geverfd met in mijn achterhoofd het idee om er een vestje van te breien. Ik heb alle kleuren zo ongeveer gebruikt die ik heb om er een lekker vrolijk geheel van te maken.

Maar toen ik de cakes zag begon ik toch wel een klein beetje te twijfelel, zouden deze kleuren wel bij elkaar passen?

Maar kijk eens, de kleuren doen het zo goed samen. Ik brei steeds om-en-om 2 pennen met 1 kleur, de draden sla ik steeds om elkaar heen bij de wisseling van de kleuren. Het voor- en achterpand van het vestje zijn af en de steken voor de boorden staan op de pennen. Bijna af, alleen nog heel wat centimetertjes 4r-4a boorsteek breien met 2 mm naaldjes, daar ben ik nog heel wat uurtjes zoet mee (en daar kijk ik helemaal niet naar uit )

Veel leuker is het dan om aan deze aap te breien met wol die ik uit een lont heb gesponnen. Ik wordt helemaal blij van deze wol, het was heerlijk om mee te spinnen en voor het eerst is het me gelukt om een mooie drie-draads strevig getwijnde zachte draad te produceren.

Charlotte wilde zo graag een kleine varkentje, zo klein dat ze het gemakkelijk overal mee naar toe kan nemen in een tas of in haar broekzak.

Dit patroontje komt uit het boek ‘Amigurumi, gehaakte dieren’ van Annie Obaachan. Amigurumi betekent in het Japans in het rond gehaakte beestje.

Het was nog een heel gepruts om dit kleine beestje te maken. In het patroon hebben ze het steeds over stokjes, heel verwarrend want ze bedoelen vasten. En daar kwam ik pas achter toen het lijfje al bijna klaar was. En echt, als je dit patroontje maakt met stokjes lijkt het echt op helemaal niets. Zo jammer dat ik vergeten ben een foto te maken van het misbaksel!

Het vest waar ik al zo lang mee bezig was is af. En ik ben er heel erg blij mee, het klopt gewoon helemaal. De pasvorm is goed en de lengte ook, er zitten antieke knoopjes op uit de knoopjespot, de kleurverdeling klopt en ik heb maar een handje vol garen over (gelukkig maar, want het garen is zo glad en ik vind het niet zo fijn breien).

Deze antieke knoopjes heb ik heel lang geleden een keertje gekocht omdat ik ze zo mooi vond, ik denk dat het al wel meer dan 20 jaar geleden is. In al die tijd heb ik ze vaak in de hand gehad, maar steeds was de klik er niet (of vond ik het misschien wel jammer om ze te gebruiken), maar nu lijkt het vestje wel gemaakt voor deze knoopjes.  

En nu maar hopen dat de zomer nog heel lang gaat duren en dat het veel te warm blijft voor dit vest zodat hij lekker in de kast liggen. En als het dan over een paar maanden weer wat frisser wordt heb ik nog een mooi nieuw vest!

En er is ook nog een paar sokken af. Ze zijn gemaakt van de wol waar ik eerder de Nutkin-sokken van had gemaakt, maar die ik heb uitgehaald omdat het niet naar mijn zin werd.

Het boordje had ik niet uitgehaald, dat vond ik toch wel jammer. En precies op het juiste moment zag ik deze leuke sokken bij Line, en laat het eerste patroontje nu net 8 steken breed zijn en met de 56 steken die ik nog op de naalden had staan kwam dat wel heel goed uit. Nu ging het breien echt als een trein. En dat kwam me ook wel heel goed uit want ik had 3 paar sokken op de pennen staan en dat vond ik toch een beetje te veel van het goede.

Ik heb ze steeds overal mee naar toe genomen en elk moment gebruikt om een paar pennen te breien en vooral tijdens de wat langere autoritten kon ik lekker opschieten. Ze zijn wel een beetje kort geworden, gewoon omdat de draad niet langer was maar voor zomersokken is dat ja ook niet zo erg. 

Dank jullie wel voor al die leuke en lieve reakties, brieven, foto’s, etc. die ik via allerlei wegen ontvang op de wolletjes en patronen van Magic-Colours en op het blog, en ik hoop dat jullie daar gewoon mee door blijven gaan.

Het is zo hartverwarmend om die reakties te ontvangen en het inspireerd mij enorm om nog meer mooie dingen te maken voor op het blog en voor de shop. Ik heb vaak gedacht of er misschien niet een mogelijkheid zou zijn om een plekje te creëren op de site waar de foto’s, eventueel voorzien van een omschrijving, of andere reakties geplaatst kunnen worden. En nu is dat plekje er in het gastenboek.

Op deze plek kan iedereen die een wolletje en/of een patroon gebruikt heeft van Magic-Colours en het leuk vind om in het gastenboek te staan een mailtje sturen naar:  petra@magic-colours.nl. Vermeldt er wel even bij dat het om het gastenboek gaat.

 Lelietje-van-dalen

Dit is de shawl waar ik al vorige keer over schreef. Het is bijna jammer dat ze nu af is, het was zo plezierig om er aan te werken.

De kleuren die zo mooi in elkaar overlopen en de nupps die het breiwerk diepte geven. De laatste weken heb ik dan ook bijna niet aan andere projekten gebreid. En steeds dacht ik dat ze bijna af was, maar elke keer wilde ik haar toch nog weer iets langer en daar ik ruim genoeg wol had kon ik haar zo lang maken als ik wilde.

Het is de Triinu Scarf uit het boek Knitted Lace of Estonia, techniques, patterns and traditions van Nancy Bush. Een boek waar niet alleen patronen in staan, maar waarin ook  uitgebreid het ontstaan en de geschiedenis van de patronen wordt beschreven en achterin staan talloze patroonsteken waarmee je zelf een shawl of stola kunt samenstellen. 

De wol heb ik zelf geverfd en samengesteld, het bestaat uit een hele dunne zijden draad en een dunne mohair draad en daar kun je hier meer over lezen. Ze is gebreid op kantnaalden 3,75 mm.

Een paar kleine dingen heb ik maar aan het patroon veranderd, één daarvan is de breedte. Met vier patroonherhalingen naast elkaar vond ik de shawl net wat mooier dan met de drie die het patroon aangaf, ze werd dan net iets te smal naar mijn zin.

De rand heb ik niet volgens patroon met dubbele draad gebreid maar net als de shawl met een enkele draad, omdat het anders te dik zou worden voor de kraaltjes.

Ik had nog een half potje kraaltjes staan en de kleur leek er wel voor deze shawl gemaakt, ze passen er perfekt bij. Maar ik had mijn twijfels over het aantal kraaltjes, zou het nog genoeg zijn voor twee randen? En daarom ben ik voorzichtig geweest met toepassen. Maar dat was echt helemaal niet nodig, ik heb 260 kraaltjes gebruikt en dat is  maar 1/3 van het aantal wat er nog in het potje zat. 

Ik heb ze met een hele dunne (0,5 mm) haaknaald om de steek geschoven, net zoals ik dat eerder ook al eens deed.

De afmeting is lekker ruim geworden met 38 x 192 cm en het gewicht is maar 118 gram. Lang genoeg om hem lekker dubbel om mijn hals te slaan als het echt koud is.

Eigenlijk vind ik de shawl nog even te mooi om te dragen en de ligt dan ook al sinds ze af is op de leuning van de sofa, gewoon mooi te zijn. En elke keer als ik er langs loop moet ik gewoon even kijken en vooral ook voelen (zijde zacht….). Maar één deze dagen ga ik haar dragen en zal het een echt gebruiksvoorwerp gaan worden, en ik heb zo’n voorgevoel dat ik het een favorite shawl gaat worden die ik veel ga dragen.

En wat is het prettig dat deze foto’s ‘s avonds gemaakt konden worden net voordat de schemer in viel. Het weer werkte mee en de zon scheen, en nu gaat vanacht ook nog de zomertijd in. Laat het mooie weer maar komen.

Dank jullie wel voor jullie beterschapswensen, het is zo vervelend om ziek te zijn, maar gelukkig is de griep weer het huis weer uit en heb ik niemand aangestoken (….dat komt natuurlijk omdat zij het allemaal al hadden gehad en mij toch op het laatst nog even hebben besmet!).

Ik heb de smaak van het haken helemaal te pakken en dan het liefst met heel veel kleurtjes. Haken vind ik een heerlijke bezigheid, misschien nog wel leuker dan breien, maar het heeft ook nadelen als je er truien of vesten van maakt en daarom komt het er toch niet zo vaak van. En dit soort haakwerk past ook niet zo bij onze inrichting (helemaal niet eigenlijk). Maar nu houd dat me niet meer tegen, ik maak gewoon dat wat ik leuk vind en dat voelt heel fijn! Dit, dit en dit  is wat ik eerder zoal heb gehaakt.

En helemaal zo als ik ben kan ik het niet bij één haakwerkje houden, nee, ik begin er gewoon een paar tegelijk want  ik heb zo veel ideeën waar ik wat mee wil doen. Zo heb ik avonden op de bank gezeten tussen allemaal wolletjes en heb me heerlijk laten gaan en van alles uitgeprobeerd. Zoals haken met katoen, vierkantjes met bloemen, een heel groot granny-square met zelf geverfde wol,  met dunne wol en met kleurige restjes. Oooh, het is als een virus, en geloof me, dit zijn nog maar een paar van de ideeën die in mijn hoofd rondspoken. Maar zo is het even genoeg, eerst moet er weer wat af anders raak ik een beetje de kluts kwijt, want er zijn ook nog een paar breiwerken in de maak.

Dit zijn de kleuren waar ik mee speel, en gister op de SnB-avond werd ik door haar verrast met een paar nieuwe kleuren Catania katoen, en die passen er zo mooi bij!

Van deze bloemenvierkantjes ga ik een kussenhoesje maken, alleen moet ik nog even bedenken hoe het hoesje moet gaan worden. Misschien vind ik een kant en klaar hoesje waar ik het haakwerk zo op kan naaien en anders moet ik op zoek naar een leuk stofje om zelf een hoesje te naaien.

Maar ik denk dat het verstandig is om het haakwerk eerst te wassen i.vm. krimp, maar zou ik dat nu in de wasmachine doen, of ‘op de hand’? Het is wel verleidelijk om het in de wasmachine te stoppen, maar blijft het dan wel zo mooi? Misschien toch maar beter om het even ‘op de hand’ te doen, maar dat is weer zo’n gedoe. Wat zouden jullie doen? 

Wat was het weer mooi zondag,  het voorjaar hing echt in de lucht. Overal hoorde je de vogels, en in het zonnetje (met een dikke jas aan) was het heerlijk toeven. Een hele mooie dag om foto’s te maken met maar één klein probleempje, de nieuwe voorjaarstrui die ik graag op de foto wilde hebben was nog niet helemaal af. Zaterdagavond kon ik echt niet stoppen met breien voordat beide mouwen afgebreid en geblokt waren. Natuurlijk met de hoop dat ze de volgende ochtend weer droog zouden zijn. Het leek helemaal goed te komen.

Na het zondagochtend ontbijt was het echt even hard doorwerken, de mouwen moesten nog aan elkaar en in de trui gezet worden en alle draadjes moesten worden weggewerkt. Het was zulk mooi weer, de fotograaf en Layka stonden al te popelen om te gaan wandelen en foto’s te maken.

Hoe vaak is het de laatste tijd nou gebeurt dat het in het weekend zulk mooi weer is? En door-de-week lukt het echt niet om bij daglicht foto’s te maken. Maar er is hoop, hoe lang zou het zijn, een week of 6 á 7 tot de zomertijd? Heerlijk, dan is het ‘s avonds weer langer licht en ik hoop dan ook echt op mooi voorjaarsweer, even buiten in het zonnetje kunnen zitten met een handwerkje of zonder jas naar buiten kunnen. Met deze kou, sneeuw en ijs ben ik nu toch echt wel helemaal klaar.  Maar …..  een rondje door de tuin geeft hoop en laat zien dat het voorjaar er aan komt. 

sneeuwklokjes

narsissen

Maar tot die tijd zal ik het met mijn voorjaarstrui moeten doen, hij is lekker fleurig en kleurig maar ook lekker warm. Hij is gemaakt van de paarse en grijze mohair die ik  hier  al liet zien (even naar beneden scrollen) en deze  lamswol. Ik had echt zin om met de grijze (2 bollen) en paarse (4 bollen) mohair breien. Het begon met het zoeken van een lace patroontje dat me aan stond en waar het garen goed in uit komt, niet te breed, maar zeker ook niet te smal.

Ik heb al zoveel truien en vesten gemaakt dat ik hier geen patroon voor heb gebruikt. Ik ben met het voorpand begonnen en heb het model op gevoel gebreid, geen idee hebbend hoeveel wol ik nodig zou hebben of het korte of lange mouwen zouden gaan worden, of misschien wel helemaal geen mouwen. Het enige dat ik had gedaan was een proeflapje breien van het lace gedeelte. Het patroon is echt al breiende ontstaan.

Zo gaande weg het voorpand ontstond het idee om het achterpand gestreept te maken, dat leek me wel vrolijk.

Voor de mouw- en de halsboorden had ik eerst andere wol in gedachten, maar dat bleek geen goede kombinatie met de mohair en iets dat wel geschikt was had ik niet. Het volgende plan was om een lap te breien en die te verven, maar helaas was de wol niet op voorraad in de wolwinkel hier in de stad, ik heb de wol besteld maar dat wachten duude me te toch te lang (na 3 dagen was het er al!). En pas toen kwam HET idee om ongeverfde spinwol te gebruiken, daarvan heb ik genoeg in huis! De potten en de pannen snel klaar gezet en een paar uur later had ik de mooiste kleuren wol geverfd.

Maar ja, zou het mooi (genoeg) worden om te gebruiken voor de trui? Ik heb steeds een dot kleur gepakt en gesponnen, niet in een bepaalde volgorde, gewoon de kleur waar ik zin in had.

Het spinnen neemt natuurlijk wel wat tijd in beslag maar de motivatie was zo groot dat ik al snel het idee had dat ik misschien al wel genoeg meters wol had gesponnen. Bij het twijnen werd ik al helemaal vrolijk, al die kleuren!  Uiteindelijk had ik 109 gram en 364 meter, niet gek toch! 

Tijdens het breien werd het nog leuker en bij elke pen werd ik vrolijker, het werd steeds mooier en de kleuren passen zo goed bij elkaar. Het is zo bijzonder om met mijn eigen gesponnen draad te breien.

Het was zo fijn om geen patroon te volgen en me er niet aan te ergeren dat ontwerpers soms aan de meest simpele dingen niet denken. Dit was alleen maar plezier en oooh…..ik heb er weer zoveel leuke ideeën bij gekregen…. zoveel dat ik nu even geen tijd meer heb om achter de computer te zitten …..  ik moet nodig weer een stukje haken en breien.

Wol:  Chanteleine van Emotions

Patroon: mijn eigen

Gewicht: 246 gram (73 gram lamswol en 173 gram mohair)

Naalden: 2,25 – 2,5 – 3 – 3,25 - 3,75 – 4 

Even een vestje tussendoor gebreid. Want ja, met dit weer kun je geen warme vesten genoeg hebben.

In het begin heb ik netjes het patroon gevolgd, maar na een centimeter of tien kwam ik er achter dat de kabels links en rechts niet gespiegeld zijn en dat vond ik toch wel jammer. Tja dat krijg je als je ‘s avonds toch nog even de steken op wilt zetten om al vast de eerste pennen te breien, maar om het daar nu voor uit te halen ging me ook wat te ver. Het heeft me wel geleerd dat je altijd oplettend moet blijven, ook al denk je dat het patroon wel zal kloppen. En zo waren er wel meer kleine dingen.

Maar om een lang verhaal kort te maken: het is een leuk model, de uitvoering van het patroon laat te wensen over, en na een dag  dragen wordt het vest zeker een maat groter. Maar het draagt heerlijk, de pin waar het vest mee sluit blijft goed zitten en dat de kabels niet gespiegeld zijn zie je niet als je vest draagt.  

 Ik heb hem in recordtijd gebreid en alles zat mee: het weer (zo vies, koud en nat dat het helemaal geen straf was om zo veel mogelijk binnen te blijven) en dit en dit  liggen te wachten en daar wil ik ook zo graag mee verder.

Wol: Royal Tweed van Lan Grossa

Patroon: Merino, uitgave 3, model 12

Gewicht: 527 gram

Gemaakt: met de hand

Naalden: 4 mm rondbreinaald

Ik heb zo’n zin in het voorjaar en aan voorjaarskleuren (maar het weer werkt helemaal niet mee). Met bovenstaande wolletjes wil ik iets fleurigs maken. Ik heb al een idee hoe ik wil beginnen, maar hoe het verder gaat? Het patroon gaat al breiende ontstaan, ik heb er zin in! En nu maar hopen dat het voorjaar de voorjaarskleuren snel zal vinden.

De wol heb ik niet zelf gesponnen, maar voor de rest heb ik alles zelf gedaan. Het begon met het twijnen van een draad wol en een draad mohair. Eigenlijk nog niet eens met iets voor ogen wat het zou moeten gaan worden, maar gewoon om wat uit te proberen met het spinnewiel en de wol. Een proeflapje liet me zien dat het een mooie samenstelling was, maar ja, dan wel in een kleurtje en met kraaltjes. Het was nog een hele klus om deze wol allemaal in één keer te verven, want die mohair is net ene hele grote wolk.  

De wol was nu zo mooi geworden, er moest toch iets echt moois van gemaakt worden, en met een beetje geluk zou er net een trui of vestje uit kunnen. Na een tijdje zoeken naar een geschikt patroon voor een trui, en eigenlijk niets iets kunnen vinden wat het helemaal was, zag ik ergens zo’n vestje als dit en dat leek me wel wat. Na een beetje speurwerk op internet ben ik begonnen met het breien op de breimachine. De voorpanden, het achterpand en de riem zijn gemaakt op de machine, de manchetten en de rever heb ik met de hand gebreid. Het was zo’n makkelijk patroontje (1 recht, 1 averecht (2 pennen) en dan twee pennen recht), maar oei, wat ben ik vaak de mist in gegaan. Maar omdat dit patroontje aan twee kanten hetzelfde is komt het wel mooi uit en ben ik blij dat ik het zo heb gedaan.

Een leuke bijkomstigheid was dat ik toen het vestje in de maak was er een rok bij heb gekocht die er helemaal bij past. Met kraaltjes en borduurzijde heb ik de kleuren van de rok terug laten komen in het vest.

En lekker warm dat het vest is! Heerlijk met deze koude dagen. 

Ik ben gestopt met het borduren van de kraaltjes omdat ik hem graag wilde dragen, maar stilletjes hoop ik er nog wat versieringen bij te maken met de tijd (maar er gaat zoveel tijd in zitten en die kun je ook anders besteden!), ideeën genoeg.

Borduren met kraaltjes op mijn eigen breiwerk was al heel lang iets wat ik graag een keertje zou willen doen. Het is dubbel werk (eerst breien en dan nog borduren), maar door gebruik te maken van de breimachine wordt het niet te langdraderig (want dan dwalen mijn gedachten alweer af naar een volgend projekt). Maar het blijft veel werk en ik zou het zo weer doen.

Wol: zelf samengesteld

Patroon: het idee is van Garnstudio met mijn eigen aanpassingen

Gewicht: 388 gram

Gemaakt: op de breimachine en met de hand

Naalden: 2,5 mm bamboe naalden 

Het blijft leuk om engeltjes, sterren en klokjes te haken en ze dan kado te geven. En het leuke is dat het altijd heel erg gewaardeerd wordt.

Eigenlijk was het een beetje een noodgreep omdat ik net een paar dagen voor Sinterklaas flink de griep kreeg, en om er toch nog een paar kadootjes bij te maken en wat om handen te hebben heb ik deze kerstdingetjes gehaakt. Nu viel het echt nog niet mee om ze te maken, mijn ogen waren zo zwaar en ik zag niet zo scherp, ach het wou allemaal niet zo. Ja ja, langzaam komt de 40 in zicht en dan begin je het soms toch wel een beetje te merken dat je niet meer zo piep meer bent.  Gelukkig ben ik weer beter, nog wel steeds erg moe maar dat hoort erbij zeggen ze. 

Met deze roos heb ik een kadootje opgefleurt, het komt uit het boekje 100 bloemen om te haken en te breien. En er staan niet alleen bloemen in zoals de titel zegt maar ook groentes en vlinders, een hommel en een lieveheersbeestje. Met een kop thee op mijn gemak alle voorbeelden bekijken en er dan ééntje uitkiezen om te maken en met de duidelijke beschrijving is het helemaal niet zo moeilijk.

De tas is helemaal af, niet alleen omdat er nu een bandje inzit dat de inzet van de rits en de voeren netjes afwerkt, maar ook omdat hij helemaal goed is zo.  Van binnen en van buiten ziet hij er nu netjes uit.  

Een vriendin bracht me op het idee om het bandje erin te plakken met textiellijm en ze gaf me haar lijmpot mee zodat ik het de lijm kon uitproberen, want ik heb er nooit eerder mee gewerkt. Het was wel even een gepruts om het bandje er mooi strak in te krijgen, maar het is goed gelukt en zonder de naaisteekjes die ik in dit veloursband niet mooi vond. Nu maar hopen dat het bandje goed en lang vast blijft zitten.

Morris, het vest dat ik voor Arjan aan het maken ben vorderd gestaag, de mouwen zijn af en vandaag heb ik de halsboord op de pennen gezet.

Tja, zo kan het ook, Layka zag kans gauw op het vest te gaan zitten net voordat ik afdrukte. 

Ook dit is weer echt spierballen werk en het breid ook niet zo lekker vlot. Maar het wordt wel heel mooi, maar of het Arjan gaat passen?