De laatste tijd krijg ik veel vragen over haakpatronen, en eigenlijk zijn het maar twee vragen. De eerste is of ik misschien ook een patroontje heb van een gehaakt vierkantje dat even groot is als het Bloemetjes Granny-square en de tweede is of er een patroontje is van het gehaakte bloemetje.

Dus ik ben ‘even’ aan het puzzelen geweest met beide patronen. Nu valt dat even natuurlijk altijd een beetje tegen (vandaar dat het ook een beetje stil was hier op de blog).

Vooral met het granny-square heb ik wel even moeten zoeken naar de mooiste manier om te wisselen van de ene naar de andere kleur/toer.

Bij de vierkantjes op de foto hierboven vond ik de overgangen niet mooi, zo wil ik niet dat mijn handwerk eruit ziet. Er moest een andere manieren te bedenken zijn om van toer te wisselen zonder dat je het te opzichtig wordt. En vooral omdat er voor elke toer een andere kleur wordt gebruikt zie je wisselingen extra goed. Charlotte maakt veel kaartjes en ze kwam op het idee om deze squares daarvoor te gebruiken, zij blij en ik natuurlijk ook.

Ik heb uiteindelijk voor de volgende manier gekozen om van kleur te wisselen in een square met stokjes omdat dat bij mij de minst zichbare is. 

Je begin de toer met 2 lossen (dit is eigenlijk het eerste stokje) dan maak je het ‘blokje’ af met twee ‘echte’ stokjes, dan volgt de rest van de toer volgens het patroon en de toer wordt dan gesloten met een halve vaste op de tweede lossen van de toer (dit is dus eigenlijk het eerste stokje). En deze twee lossen met daarop een halve vaste zijn bijna net zo lang als een stokje.

De volgende toer begint dan met 2 halve vasten op de ‘echte’ stokjes van de toer eronder, en omdat je dat met dezelfde kleur doet zie je dat bijna niet. Eerder begon ik vaak de toer met 3 lossen maar dan wijkt het ‘blokje’ een beetje uit elkaar (omdat 3 lossen samen net iets langer zijn dan een stokje en dan komt er ook nog een halve vaste op) en dat vond ik niet mooi.  

Het patroon van het Granny-square staat bij de patronen, ik heb weer zowel een uitgeschreven patroon als een tekening gemaakt.

Voor het patroon van dit bloemetje moest ik vooral even goed kijken hoe ik het ook al weer had gedaan. Het is natuurlijk helemaal niet moeilijk en iedereen die een klein beetje kan haken of net heeft leren haken kan dit maken.

Voor de duidelijkheid heb ik ook beschreven hoe je de bloempjes op een makkelijke manier tijdens het haken aan elkaar kunt zetten.

Het patroon staat bij de patronen, onder het patroon van het granny-square en ook hier is er weer zowel een uitgeschreven patroon als een tekening gemaakt.

Ik wens jullie veel plezier met de patronen. Zelf blijf ik ook nog even aan het haken, want ja, nu al ik al zoveel blokjes heb is nog een kussentje toch wel erg leuk.

De wolletjes shop is helemaal in zomerse sferen.

Charlotte wilde zo graag een kleine varkentje, zo klein dat ze het gemakkelijk overal mee naar toe kan nemen in een tas of in haar broekzak.

Dit patroontje komt uit het boek ‘Amigurumi, gehaakte dieren’ van Annie Obaachan. Amigurumi betekent in het Japans in het rond gehaakte beestje.

Het was nog een heel gepruts om dit kleine beestje te maken. In het patroon hebben ze het steeds over stokjes, heel verwarrend want ze bedoelen vasten. En daar kwam ik pas achter toen het lijfje al bijna klaar was. En echt, als je dit patroontje maakt met stokjes lijkt het echt op helemaal niets. Zo jammer dat ik vergeten ben een foto te maken van het misbaksel!

Het vest waar ik al zo lang mee bezig was is af. En ik ben er heel erg blij mee, het klopt gewoon helemaal. De pasvorm is goed en de lengte ook, er zitten antieke knoopjes op uit de knoopjespot, de kleurverdeling klopt en ik heb maar een handje vol garen over (gelukkig maar, want het garen is zo glad en ik vind het niet zo fijn breien).

Deze antieke knoopjes heb ik heel lang geleden een keertje gekocht omdat ik ze zo mooi vond, ik denk dat het al wel meer dan 20 jaar geleden is. In al die tijd heb ik ze vaak in de hand gehad, maar steeds was de klik er niet (of vond ik het misschien wel jammer om ze te gebruiken), maar nu lijkt het vestje wel gemaakt voor deze knoopjes.  

En nu maar hopen dat de zomer nog heel lang gaat duren en dat het veel te warm blijft voor dit vest zodat hij lekker in de kast liggen. En als het dan over een paar maanden weer wat frisser wordt heb ik nog een mooi nieuw vest!

En er is ook nog een paar sokken af. Ze zijn gemaakt van de wol waar ik eerder de Nutkin-sokken van had gemaakt, maar die ik heb uitgehaald omdat het niet naar mijn zin werd.

Het boordje had ik niet uitgehaald, dat vond ik toch wel jammer. En precies op het juiste moment zag ik deze leuke sokken bij Line, en laat het eerste patroontje nu net 8 steken breed zijn en met de 56 steken die ik nog op de naalden had staan kwam dat wel heel goed uit. Nu ging het breien echt als een trein. En dat kwam me ook wel heel goed uit want ik had 3 paar sokken op de pennen staan en dat vond ik toch een beetje te veel van het goede.

Ik heb ze steeds overal mee naar toe genomen en elk moment gebruikt om een paar pennen te breien en vooral tijdens de wat langere autoritten kon ik lekker opschieten. Ze zijn wel een beetje kort geworden, gewoon omdat de draad niet langer was maar voor zomersokken is dat ja ook niet zo erg. 

Ik krijg zoveel leuke reakties en vragen om patronen die ik heb gebreid of gehaakt, maar heel veel patronen zijn gemaakt door andere mensen en voor deze patronen geld dat ik helaas alleen de bron kan vermelden. Maar als het patronen zijn die ik zelf heb ontworpen kan ik ze wel op mijn site zetten.

En nu staan er op de patronen pagina twee nieuwe patronen, het eerste patroon is van het bloemetjes granny-square waar ik het kussen van maak (even naar beneden scrollen), het tweede patroontje is van deze ajoursokken.

En oooh, ik heb de stofjes en de rits al in huis om het kussentje te maken, ik moet het alleen nog doen. En binnenkort ga ik het maar gewoon doen dan is het tenminste af. Als ik moet wachten tot ik zin krijg in zo’n naai klusje dan komt het waarschijnlijk nooit af.

En van deze sokken heb ik het kant-patroontje uitgeschreven, je kunt ze in elk (basis) sokkenpatroon gebruiken. Een basis patroon kun je b.v. hier vinden. Mocht er toch vraag zijn naar een standaard sokkenpatroon, dan wil ik het basis patroon dat ik altijd gebruik wel een keertje uitwerken.

En er is nog meer sokkennieuws, deze sokken zijn af.

Ze hebben heel erg lang op de pennen gezeten (vanaf september!), ik heb dan ook een aantal sokken ‘tussendoor’ gebreid. De wol heb ik natuurlijk zoals bijna altijd zelf geverfd.

Dit kabelpatroontje is spontaan ontstaan. We zaten in de auto en ik had geen breiboek of internet bij de hand en ik heb daarom gewoon maar een kabeltje gebreid waar ik geen kabelnaald bij nodig had. En het is eens helemaal niet geworden zoals ik dacht, maar dit is eigenlijk veel leuker! Je ziet de kabels niet zo goed, maar het geeft wel een leuk accent aan de sok. 

En ik vind het fijn dat ze af zijn, want nu kan ik weer met een nieuw paar beginnen en dit keer worden het sokken voor Charlotte. Al weer een hele tijd geleden heeft ze deze wol uit de wolletjes shop gevisd, deze was voor haar!

Het was mijn idee om er een patroontje in te breien (ik heb even geen zin in techt-toe-recht-aan) en uit de sokken special van Verena heeft ze het italiaanse pauwenstaartpatroon uitgekozen. Het begin is er en het ziet er nu al leuk uit.

Een dag later kwam mijn nieuwe sokkenbreinaaldje door de brievenbus naar binnen rollen, het is een Addi rondbreinaaldje van 20 cm lang. Ik kon dus niet anders dan nog een paar sokken opzetten omdat ik wel heel nieuwschierig was hoe het breid met zo’n klein naaldje. Deze sokken ga ik net als deze maken van de wol die is overgebleven van deze sjaal, het is sokkenwol van Lana Grossa met katoen en dit patroontje maak ik erin.

Alleen heb ik een beetje gesmokkeld. Het aantal steken heb ik teruggebracht van 64 naar 56 door het patroontje twee steken in te korten waardoor het patroontje vanzelf ook twee toeren korter wordt, 8 in plaats van 10. 

Het is wel een beetje een gepriegel om met zo’n kort naaldje te breien maar het gaat prima. En geen geschuif met de steken of de naalden, het breid heelijk door en voordat ik het weet ben ik alweer een ronde verder.

Herinneren jullie je nog de mand met alpaca die ik heb geverfd?  En het spinnen van de wol? Het is alweer een tijdje geleden, en er kwamen veel andere projekten tussendoor, maar deze wol bleef al die tijd in mijn gedachten. En vooral ook de vraag of het met breien zo zou worden als ik met het verven en spinnen in mijn hoofd had? 

Onder het eindeloze wassen van de wol kwam het idee om er iets in entrelac van te breien. Tijdens het spinnen heb ik geprobeerd hier rekening mee te houden door niet te snel van kleur te veranderen. 

En hoe kan het! Het had niet mooier gekund, de kleurverdeling is zo mooi. Perfekt gewoon, elke rij blokken heeft een andere kleur.

Ik had gehoopt dat het breiwerk groot genoeg zou worden voor een poncho, helaas is het daarvoor te kort geworden. Maar er zijn zo veel mogelijkheden bedacht, vooral ook door mijn breivriendinnen,  wat het allemaal zou kunnen worden: een kussentje, een vestje, Matthijs wilde wel een dekbed (zo lekker zacht en warm), Charlotte bedacht dat het met één knoop toch een soort omslagdoek zou worden of een dekentje voor in Layka’s mand. Maar wat het nu gaat worden, ik heb geen idee op dit moment.  Het wordt vast vanzelf duidelijk en het ging me in de eerste plaats ook gewoon om het maken en het hele proces wat er aan vooraf ging.

De conclusie is dat het heel erg leuk was om een vieze vacht te veranderen in iets moois, maar in het vervolg werk ik liever met schone, gekaarde witte wol.

Alleen net op het laatst……. 1,5 meter draad te kort! Wat een pech, maar ik had het natuurlijk wel een beetje aan zien komen. Twee hele rijen uithalen vond ik zonde, helemaal omdat ik wist dat ik nog een klein beetje lichtblauwe merino had liggen. De kleuren zijn niet helemaal het zelfde, maar met al die verschilldende tinten maakt dat helemaal niet uit. En de wol voelt natuurlijk anders aan, maar dat neem ik voor lief. 

Het is dat ik weet welk driehoekje het is, maar anderen zien het helemaal niet (heb het natuurlijk wel even iemand laten zien en voelen die het niet wist en die merkte het niet op).

De uitleg van het entrelac breien vond ik in dit boek.

Eerder vertelde ik al over de kikkers die uit hun winterslaap ontwaakten, maar daarna was het erg stil rondom de kikkers. Niet alleen hier op de weblog maar ook in de vijver, we hebben weinig kikkers gezien. Maar gisterochtend zag Matthijs als eerste een enorme ‘berg’ kikkekrdril. Wordt vervolgt….

Ik laat weinig spinsel zien de laatste tijd maar toch spin ik regelmatig. Soms zomaar iets om te oefenen, maar er zijn toch al een paar art-yarns (zoals ik het laatst heb geleerd op de workshop) van mijn spinnenwiel gekomen, maar perfekt is het nog lange niet. Om de juistebalans te vinden blijf ik  moeilijk vinden.

Op de foto hieronder zie je sokkenspinwol die ik afgelopen week heb geverfd. Het is hetzelfde mengel waar Annita deze sokken van heeft gemaakt. Vanavond heb ik een beginnetje gemaakt met spinnen, maar het is nog even zoeken naar de juiste dikte van de draad. Ik wil het graag twee-draads twijnen, de wol moet uiteindelijk niet te dun worden, maar ook weer niet te dik. Ik ben heel erg benieuwd hoe dit gaat worden. 

Nu het entrelac breiwerk af is ga ik verder met het haken van een vestje. Hier liet ik er al een klein stukje van zien. Het is gemaakt met wat ‘oude’ restjes die ik over had van dit vest en wat ‘nieuwe’ restjes die ik kado heb gekregen. Ik gebruik geen patroon, herhaal het streeppatroon steeds, en maak er een raglan in.

En ik heb geen idee of die raglan goed gaat worden, er ging geen berekening of zo aan vooraf, ik zie het wel. Eerst een stukje verder haken en dan kan ik het passen.   

Als het niet mooi wordt haal ik het uit en maak ik een nieuw plan. Vrolijk is het in ieder geval wel!

Vrolijke paasdagen!

Even een vestje tussendoor gebreid. Want ja, met dit weer kun je geen warme vesten genoeg hebben.

In het begin heb ik netjes het patroon gevolgd, maar na een centimeter of tien kwam ik er achter dat de kabels links en rechts niet gespiegeld zijn en dat vond ik toch wel jammer. Tja dat krijg je als je ‘s avonds toch nog even de steken op wilt zetten om al vast de eerste pennen te breien, maar om het daar nu voor uit te halen ging me ook wat te ver. Het heeft me wel geleerd dat je altijd oplettend moet blijven, ook al denk je dat het patroon wel zal kloppen. En zo waren er wel meer kleine dingen.

Maar om een lang verhaal kort te maken: het is een leuk model, de uitvoering van het patroon laat te wensen over, en na een dag  dragen wordt het vest zeker een maat groter. Maar het draagt heerlijk, de pin waar het vest mee sluit blijft goed zitten en dat de kabels niet gespiegeld zijn zie je niet als je vest draagt.  

 Ik heb hem in recordtijd gebreid en alles zat mee: het weer (zo vies, koud en nat dat het helemaal geen straf was om zo veel mogelijk binnen te blijven) en dit en dit  liggen te wachten en daar wil ik ook zo graag mee verder.

Wol: Royal Tweed van Lan Grossa

Patroon: Merino, uitgave 3, model 12

Gewicht: 527 gram

Gemaakt: met de hand

Naalden: 4 mm rondbreinaald

Ik heb zo’n zin in het voorjaar en aan voorjaarskleuren (maar het weer werkt helemaal niet mee). Met bovenstaande wolletjes wil ik iets fleurigs maken. Ik heb al een idee hoe ik wil beginnen, maar hoe het verder gaat? Het patroon gaat al breiende ontstaan, ik heb er zin in! En nu maar hopen dat het voorjaar de voorjaarskleuren snel zal vinden.

Allemaal verschillende kleuren sokkenwol gekombineerd met een paars wolletje. Het is een top-down vest in wording, een patroon is er niet. Ik ben bij het halsboortje begonnen met het uitgangpunt dat de verhouding van de omtrek van de romp en de armen is als 3:1. En dan zou de maatverhouding goed moeten zijn. Ik ben heel benieuwd!

Nog een klein stukje breien dan gaan de steken voor de mouwen op hulpnaalden. Het is een heel karwei op deze dunnen naalden en toch lijkt het snel te gaan. Dat komt vast omdat het breiwerk nu nog niet zo zwaar is en elke 4 pennen brei je met een andere kleur, het verveeld niet snel. Maar wat een steken, nu al bijna 500.

Even een close-up van de hoek tussen het voorpand en een mouw. Elke 2-de naald meerder ik op de hele naald 8 steken, dat is voor- en na elke hoeksteek (4 x 2 steken).

Het idee voor dit vest heb ik van een vriendin, helaas heeft ze geen weblog maar ze maakt echt de mooiste dingen. Als beide vesten klaar zijn zal ik vragen of onze vesten samen op de foto mogen. 

Ik wens iedereen een heel gezond en gelukkig nieuw jaar.

En ik hoop dat het voor iedreen een jaar mag worden waarin er wellicht een paar wensen en dromen uit mogen komen.

Zelf heb ik ook nog wel wat ideeën, dromen en wensen die ik dit jaar graag zou willen uitvoeren, ik houd jullie op de hoogte!

Morris is finnished! 

En wat een geluk was het dat ik net genoeg wol had voor deze maat van het vest, dat helemaal perfekt is. Na het blokken ‘ontspande’ de wol zich en had precies de afmetingen zoals ik dat voor ogen had. Pff, het was echt wel even zweten! Ik was al bang dat ik me verrekend had, het proeflapje had ik ook gewassen dus eigenlijk moet het dan goed gaan, maar ja, het gaat toch ook wel eens fout. Maar ook dan was al het breiwerk niet voor niets geweest, mijn vader heeft net een kledingmaat minder en hij vind het vest ook zo mooi.

Eigenlijk valt er niet zo heel veel meer over dit patroon te vertellen dan ik al heb gedaan. Ik heb gewoon helemaal niets aan het patroon veranderd, de pasvorm is goed, maar dat verwacht ik ook van Rowan-patronen. 

Deze hoge halsboord valt mooi, zowel rechtop staand als plat liggend.

Patroon: Morris van Martin Storey

Wol: Pure new wool van Lister

Gewicht: 1031 gram

Gemaakt: met de hand gebreid

Naalden: 4 – 4.5  – 5  – 5.5

De tas is helemaal af, niet alleen omdat er nu een bandje inzit dat de inzet van de rits en de voeren netjes afwerkt, maar ook omdat hij helemaal goed is zo.  Van binnen en van buiten ziet hij er nu netjes uit.  

Een vriendin bracht me op het idee om het bandje erin te plakken met textiellijm en ze gaf me haar lijmpot mee zodat ik het de lijm kon uitproberen, want ik heb er nooit eerder mee gewerkt. Het was wel even een gepruts om het bandje er mooi strak in te krijgen, maar het is goed gelukt en zonder de naaisteekjes die ik in dit veloursband niet mooi vond. Nu maar hopen dat het bandje goed en lang vast blijft zitten.

Morris, het vest dat ik voor Arjan aan het maken ben vorderd gestaag, de mouwen zijn af en vandaag heb ik de halsboord op de pennen gezet.

Tja, zo kan het ook, Layka zag kans gauw op het vest te gaan zitten net voordat ik afdrukte. 

Ook dit is weer echt spierballen werk en het breid ook niet zo lekker vlot. Maar het wordt wel heel mooi, maar of het Arjan gaat passen?

Ik ben begonnen met een vest voor Arjan, nu eens van dikke wol. En dat is iets wat ik niet vaak doe.
Vooral bij het kabelen heb je echt spierballen nodig (het gaat zo strak). Maar als de wol eenmaal gewassen is wordt het heerlijk soepel, alleen is het jammer dat ik daar nu niets aan heb ;-(

Ik brei de voorpanden en het achterpand gelijk op, en omdat het achterpand geen kabels heeft ontzie ik mijn armen een beetje en blijft het leuk om aan dit vest te breien.
En al zijn de naaldend best dik, echt snel breid het toch ook weer niet.
Het vest maak ik volgens het Rowan patroon Morris.

Het had wel wat voeten in aarde om dit vest te kunnen dragen.
Het begon zo, met de mouwen kwam het ook nog wel goed, maar toen de afwerking aan de beurt was begon het mooie weer en kwam het er maar niet van om het vest af te maken. Maar nu het herfst is, en koud genoeg om iets lekker warms te dragen en te breien heb ik alle moed verzameld en de draadjes afgewerkt en dat waren er echt heel erg veel, maar als je er een paar uur echt voor gaat zitten blijkt het toch best wel mee te vallen (zoals altijd).

Na het mazen van de verticale strepen kon het vest inelkaar gezet worden en gepast, en het paste zo goed dat de boorden zo gebreid waren.
Mooie knopen uitzoeken bleek nog niet zo heel erg eenvoudig (ze waren te zwaar, te groot, te groen, te klein) maar ook dat is uiteindelijk goed gekomen. Al met al was het een hele klus, maar wel een leuke.
In Rowan patronen vind ik keer op keer de uitdaging die ik zoek in een patroon, en ook deze keer heb ik er wat van geleerd.

Het moeilijkst bij dit patroon was dat het patroon met twee verschillende soorten en diktes wol werkt. Ik heb het vest met maar één soort wol gebreid en met dit patroon zou ik dat niet weer doen.

Wol: Kasmerino van OnLine
Patroon: Striven van Jennie Atkinson (Rowanmagazine 42)
Naalden: 2.25-2.5-2.75 mm breinaalden
Gewicht: 609 gram
Gemaakt: met de hand