Deze keer heb ik voor mezelf deze twee strengen geverfd met in mijn achterhoofd het idee om er een vestje van te breien. Ik heb alle kleuren zo ongeveer gebruikt die ik heb om er een lekker vrolijk geheel van te maken.

Maar toen ik de cakes zag begon ik toch wel een klein beetje te twijfelel, zouden deze kleuren wel bij elkaar passen?

Maar kijk eens, de kleuren doen het zo goed samen. Ik brei steeds om-en-om 2 pennen met 1 kleur, de draden sla ik steeds om elkaar heen bij de wisseling van de kleuren. Het voor- en achterpand van het vestje zijn af en de steken voor de boorden staan op de pennen. Bijna af, alleen nog heel wat centimetertjes 4r-4a boorsteek breien met 2 mm naaldjes, daar ben ik nog heel wat uurtjes zoet mee (en daar kijk ik helemaal niet naar uit )

Veel leuker is het dan om aan deze aap te breien met wol die ik uit een lont heb gesponnen. Ik wordt helemaal blij van deze wol, het was heerlijk om mee te spinnen en voor het eerst is het me gelukt om een mooie drie-draads strevig getwijnde zachte draad te produceren.

 Bella en Appie hebben een hele leuke middag gehad. Ze hebben heerlijk geklouterd en gespeeld met Donna, kijk zelf maar. 

Donna, de paarse aap (natuurlijk weer na het patroon Jacobus van Annita), is gemaakt met wol die ik heb gesponnen van de bads die ik hier al liet zien. Het is een wol/zijde mengsel met zijden snippertjes er in verwerkt, eerst heb ik alle materialen appart geverfd en daarna zijn ze gemengd met de kaardemolen. Ze is gebreid met 5 bamboe naaldjes van 3 mm dik. 

Ollie het olifantje is gemaakt naar dit patroon van Susan B. Anderson.  Het wolletje heb ik zelf een keertje gesponnen.

 En kijk, hij is snel in de tas van een vriendin geklommen en daar blijft hij wonen.  

Veel plezier samen!

Aan het eind van het schooljaar geven de kinderen altijd een klein kadootje aan hun juffen als afscheid. Meestal komt er met de drukte zo aan het einde van het schooljaar niet van om zelf iets te maken, maar dit jaar ging het anders, we waren mooi op tijd begonnen met ideetjes maken. Charlotte en Matthijs hebben samen van alles-en-nog-wat bedacht en toen besloten dat het sleutelhangers moesten worden, met lintjes en kraaltjes en een gehaakt bloemetje.

Het bloemetje mocht ik maken naar eigen inzicht, als ze maar kleurig werden. Ik heb met de mand met haakkatoen buiten gezeten en heb wat leuke kombinaties gemaakt.

Het patroontje is geïnspireerd op een bloemetje uit dit boek. Om het bloemetje ook aan de achterkant mooi te laten zijn heb ik voor het tweede bloemenrandje het bloemetje omgedraaid en daarbij de achterkant als voorkant gebruikt. Zo ontstaat er een bloemetje met twee voorkanten.

Dicht bij ons huis is een nieuwe supermarkt geopend en daar kregen we zo’n handig knippertje met een winkelwagenmuntje eraan. En dat knippertje was natuurlijk wel heel erg handig voor aan een sleutelhanger, en een paar extra knippertjes waren snel geregeld.

De kinderen hebben zelf de bandjes uitgezocht en de kraaltjes aangeregen. Het was zo gezellig zo samen aan de knutsel-tafel met een lekkere pot thee en van die leuke kleine lekkere letterkoekjes erbij waar je heel veel leuke en grappige woorden en zinnen mee kunt maken en de restjes (lees: alle letters die ‘overbodig’ zijn) werden netjes opgeruimd (lees: verorberd).

En toen kwam het allermoeilijkste, ze moesten kiezen welke sleutelhangers ze aan hun juffen wilde geven. Ja, dat blijkt echt veel moeilijker te zijn dan het maken!

Het is goed dat het schooljaar nu voorbij is en ze even zelf  hun tijd in kunnen delen en kunnen doen (en laten) wat ze zelf graag willen. Maar de voorbereidingen voor het nieuwe schooljaar zijn ook al weer begonnen met het aanschaffen van nieuwe agenda’s, etui’s en natuurlijk nieuwe kleren (ze groeien echt als kool!) Het wordt het laatste jaar op de basisschool voor Charlotte en ze kijkt er erg naar uit.

Appie heeft een vriendinnetje, ze heet Bella. Ik wilde al een tijdje zo’n leuk aapje voor mezelf, maar ik het kwam er maar niet van om hem te maken. Maar nu heb ik al mijn truien en vesten-breiwerk in de kast gelegd en maak ik even alleen maar knuffels, shawls en een plaid. Ik had even echt geen zin meer in het maken van nuttige en grote projekten, soms wil ik even helemaal wat anders en dan is het wel heel leuk om zo’n klein aapje te breien. 

Ik heb haar gemaakt van een restje zelf geverfde en gesponnen wol van deze trui, voor het gezicht heb ik een restje roze wol gebruikt. 

Gezellig samen op de foto met Appie.

Ze verschillen erg in grote, Appie is 45 cm en Bella is 26 cm lang, maar ze is dan ook gebreid op 2 mm bamboe-naaldjes. En dat was nog een hele toer want de naald brak twee keer. Gelukkig kon ik er met de slijpsteen weer een nieuwe punt aan maken, maar toen dezelfde naald voor de tweede keer brak was het maar goed dat ik al met de armpjes aan het breien was want het naaldje was wel erg kort geworden. 

Ik heb nog meer strengen wol liggen die ik heb geverfd en gesponnen, allemaal kleine beetjes in leuke kleurtjes en genoeg voor nog een paar knuffeltjes want die worden toch wel heel erg leuk van eigen gemaakte wol. De kleuren lopen dan zo mooi in elkaar over en ik kan alle kleuren kombineren die ik zelf mooi vind en ben dan niet afhankelijk van wat de fabrikant maakt. 

Ik heb al wat leuke ideeën opgedaan o.a. op Ravelry en ben begonnen met een oliefantje en misschien komt er ook nog wel een vogeltje en nog een aapje.

Charlotte wilde zo graag een kleine varkentje, zo klein dat ze het gemakkelijk overal mee naar toe kan nemen in een tas of in haar broekzak.

Dit patroontje komt uit het boek ‘Amigurumi, gehaakte dieren’ van Annie Obaachan. Amigurumi betekent in het Japans in het rond gehaakte beestje.

Het was nog een heel gepruts om dit kleine beestje te maken. In het patroon hebben ze het steeds over stokjes, heel verwarrend want ze bedoelen vasten. En daar kwam ik pas achter toen het lijfje al bijna klaar was. En echt, als je dit patroontje maakt met stokjes lijkt het echt op helemaal niets. Zo jammer dat ik vergeten ben een foto te maken van het misbaksel!

Het vest waar ik al zo lang mee bezig was is af. En ik ben er heel erg blij mee, het klopt gewoon helemaal. De pasvorm is goed en de lengte ook, er zitten antieke knoopjes op uit de knoopjespot, de kleurverdeling klopt en ik heb maar een handje vol garen over (gelukkig maar, want het garen is zo glad en ik vind het niet zo fijn breien).

Deze antieke knoopjes heb ik heel lang geleden een keertje gekocht omdat ik ze zo mooi vond, ik denk dat het al wel meer dan 20 jaar geleden is. In al die tijd heb ik ze vaak in de hand gehad, maar steeds was de klik er niet (of vond ik het misschien wel jammer om ze te gebruiken), maar nu lijkt het vestje wel gemaakt voor deze knoopjes.  

En nu maar hopen dat de zomer nog heel lang gaat duren en dat het veel te warm blijft voor dit vest zodat hij lekker in de kast liggen. En als het dan over een paar maanden weer wat frisser wordt heb ik nog een mooi nieuw vest!

En er is ook nog een paar sokken af. Ze zijn gemaakt van de wol waar ik eerder de Nutkin-sokken van had gemaakt, maar die ik heb uitgehaald omdat het niet naar mijn zin werd.

Het boordje had ik niet uitgehaald, dat vond ik toch wel jammer. En precies op het juiste moment zag ik deze leuke sokken bij Line, en laat het eerste patroontje nu net 8 steken breed zijn en met de 56 steken die ik nog op de naalden had staan kwam dat wel heel goed uit. Nu ging het breien echt als een trein. En dat kwam me ook wel heel goed uit want ik had 3 paar sokken op de pennen staan en dat vond ik toch een beetje te veel van het goede.

Ik heb ze steeds overal mee naar toe genomen en elk moment gebruikt om een paar pennen te breien en vooral tijdens de wat langere autoritten kon ik lekker opschieten. Ze zijn wel een beetje kort geworden, gewoon omdat de draad niet langer was maar voor zomersokken is dat ja ook niet zo erg. 

Deze aap, hij is het vriendje van Appie, nemen we vanmiddag voor je mee. Gelukkig maar dat ik de foto’s al eerder deze week had gemaakt, want vandaag is het maar een grauwe dag. Ondanks dat de sneeuw in de tuin nog steeds niet overal is weggedooid bloeien de bolletjes volop. Wonderlijk toch, dat die toch gaan groeien en bloeien ook al zit de vorst in de grond.

Dit is het aapje waar ik mee aan het breien was. Ik heb het gemaakt van mijn zelf gesponnen wol, van de donkere wol had ik ruim voldoende maar de lichtblauwe wol is helemaal op gegaan.

Het bloemen granny-squares kussenhoesje is af en ik ga het op de hand wassen met warm water zonder zeep. Ik hoop dan, dat als het later een keer gewassen moeten worden niet alsnog krimpt maar dat de beschermlaag van de katoen wel intakt blijft. En daarna is het even meten of er nog een randje langs moet of dat de maat zo goed is.

Op opa’s verjaardag zit er altijd, zolang als wij hier wonen (en dat is al weer heel wat jaren) kikkerdril in de vijver. En  dan niet een klein beetje, maar echt van die grote bergen kikkerdril. Maar helaas, dit jaar niet, sterker nog er ligt nog een dikke laag ijs op de vijver. Wij hopen met zijn allen dat er nog kikkerdril komt, want we zijn bang dat er nog meer kikkers dan vorig jaar het overwinteren niet hebben overleefd. Misschien wel allemaal omdat deze winter nog veel strenger was. 

Als het dan buiten nog geen voorjaar wil worden dan maak ik het binnen maar voorjaar, en met al die bloembolletjes die je overal kunt kopen is dat helemaal niet zo moeilijk. Maar vervelend is het wel, de sneeuw is dan wel weg maar met deze regen wil het voorjaarsgevoel ook nog niet komen.

Het positieve eraan is dat het echt weer is om met wol in de weer te zijn. En dat komt goed uit want zaterdag ga ik naar een spinworkshop van haar en daar ben ik voorbereidingen voor aan het treffen.  Wol uitzoeken en verven, spoelen leeg maken, toch nog even een nieuw wolletje spinnen om nog iets uit te proberen, en nog wat  spoelen spinnen die we zeg maar als huiswerk mee moeten nemen. Ik heb er veel zin in en ben heel benieuwd wat we allemaal zullen gaan leren. Maar leuk en leerzaam gaat het vast worden, ik heb al wat spinsels gezien die we gaan leren maken en dat zag er  erg mooi uit.

Deze merino lontwol heeft in de lengte geverfde strepen. Ik heb deze niet zelf geverfd want zo strak krijg je het nooit met hand geverfd.

Om het kleurenverloop zo mooi mogelijk te laten verlopen heb ik de lontwol in de lengte in repen gescheurd en van die repen heb ik steeds een stukje gesponnen, in de hoop dat de kleurverdeling in balans is. 

Ik heb één draad gesponnen van de lontwol en deze heb ik navayo getwijnd. Dit is een driedraads twijning die je met maar één draad maakt (doormiddel van een lus). Ik had het al een keertje eerder gedaan maar toen was het niet zo mooi geworden. Nu heb ik op You Tube wat filmpjes hierover bekenen en dat maakt het een stuk makkelijker en nu lukte het wel.

Van de wol ben ik een aapje aan het breien. Het is een kadootje voor een jarige, maar meer zeg ik niet want de jarige leest ook mee!

Veel van jullie zullen aapje wel herkennen, het is een patroon van mijn vriendin Annita, ze is bezig om het patroon op papier te zetten en ik mocht vast proefbreien.

De groene aap heb ik ook gebreid van merinowol die ik zelf heb geverfd. Hij heet nu Appie en woont bij Matthijs en het zijn de dikste vrienden geworden. Ze zijn echt onafscheidelijk, waar Matthijs is is Appie ook, en als hij gaat logeren wordt Appie als eerste ingepakt.

Charlotte is vandaag 11 jaar!! 

En als je jarig bent mag je trakteren. Samen met haar grote vriendin heeft ze deze cakejes versiert, en dat was al een feest op zich. En wat zijn ze mooi geworden!

Charlotte zag een paar weken geleden polswarmers in de handwerkwinkel en ze was op slag verliefd, en ze kon maar niet geloven dat ze deze ook zelf kon maken. In de kerstvakantie heeft ze het toch geprobeerd en 3 dagen later had ze haar eigen polswarmers. En ze is er zo blij mee, ze staat er mee op en gaat er mee naar bed, en ze vind het maar raar van juf dat ze ze in de klas niet aan mag.

Ik vind het heel moedig van haar dat ze het toch heeft geprobeerd al geloofde ze er zelf niet in en knap dat ze dat zo netjes en snel heeft gedaan. Ik mocht alleen een beetje helpen met steken opzetten en af en toe een foutje herstellen, maar verder kan ze het gewoon helemaal zelf. Het patroon is gebaseerd op een (bijna vierkant) lapje met aan de onder- en bovenkant een boordsteek dat je zo aan elkaar maast dat er een gat voor de duim overblijft.

Wol: dubbele draad Numero Uno van Lana Grossa

Naalden: 4.5 mm rondbreinaald

Gewicht: 70 gram? (dit is een schatting)

Vicoria is het vriendinnetje van Suzie.
Ze is gemaakt van de wol die over is gebleven van Suzie.

Het patroon is erg leuk om te breien en makkelijk te volgen door de vele foto’s die zijn toegevoegd.

En nog is de wol niet op! Misschien nog een vriendje erbij?

Wol: gesponnen en geverft door Petra
Patroon: Zij maakt het
Naalden: 3 mm rondbreinaald van 100 cm lang

Is ze geen schatje?

Net als Annita heb ik Suzie gebreid van wol die ik zelf heb geverfd en gesponnen. Het is het laaste restje van deze grote bol spinwol, waarvan ook het gevilte tasje van is gemaakt.

De wol had ik al voor de vakantie gesponnen en getwijnt en zo kon ik er in de vakantie een leuke muis van breien. Vorige week heb ik haar een vullinkje, een gezichtje en een staartje gegeven, zodat ze nu als knappe muis door het leven gaat.

Het twijnen is toch altijd weer een heel leuk klusje, hoe vallen de kleuren samen, vind ik het wel mooi vind, is de dikte van de draad goed? Om de kleuren mooi in elkaar over te laten lopen heb ik er voor gekozen om het tweedraads te twijnen.
En ik ben echt heel blij met deze draad, de kleuren passen echt bij een muis, de kleuren lopen mooi in elkaar over en de dikte van de draad is helemaal goed.

En weet je wat nu zo leuk is?
Er is nog meer dan genoeg wol over voor Victoria, de leuke ondeugende tekkel .

Wol: gesponnen en geverft door Petra
Patroon: Zij maakt het
Naalden: 3 mm rondbreinaald van 100 cm lang