Er zijn weer heel veel nieuwe wolletjes in de Wolletjes shop.

Dit keer veel bijzondere (sokken) wolletjes, 6-draads sokkenwol, kantgaren, bourette zijde, spinwol en superwash merino. 

Helemaal nieuw is dit merino kantgaren met wel 1500 meters per 100 gram. Ik ben best wel een beetje erg ‘flieft’ op deze wol en ben dan ook heel benieuwd wat jullie er van vinden.

Twee bolletjes hele mooie sokkenwol kreeg ik voor mijn verjaardag, veel te mooi voor sokken maar het zou ruim voldoende moeten zijn voor een mooie kantshawl. Toen ik de Haruni (ravelry patroon) zag was ik op slag verliefd, dit moest het worden, dit patroon ging ik breien. Maar ik was niet de enige, mijn moeder werd ook opslag verliefd! Dus die twee mooie bolletjes moesten toch nog even wachten.

Ze wist direkt dat ze hem helemaal naturel het mooist vond en haar keuze viel op een luxe sokkenwol met bamboe en zijde. In het begin twijfelde ik een beetje over de kleur (ik houd wel erg van kleurtje). Maar ze heeft absoluut gelijk gekregen, hij is schitterend zo.

En wat heb ik er veel plezier aan beleefd om dit te maken, ik kon gewoon niet meer stoppen met breien! En hoe groter de shawl werd hoe minder zichtbaar het resultaat werd maar hoe nieuwschieriger we werden naar het eindresultaat. Het aantal steken per toer groeide gestaag en de motivatie groeide mee. Al die steken pasten maar net op de pen en het breiwerk leek nog het meest op een votje. Maar eindelijk was daar het moment van de laatste toer: het afkanten, en ik werd zo blij van wat ik toen zag. Al die steken en al die uren werk werden beloond met een heel mooi resultaat en de shawl was nog niet eens geblokt! 

Ik heb het basispatroon vergroot naar 36 stems  (i.p.v 24 stems die het patroon aangeeft) omdat ze graag een hele grote shawl wilde. Al met al zit er 907 meter draad in verwerkt en weegt hij 216 gram. Ik heb hem gebreid met een gladde rondbreinaald van 4mm en 1.00 meter lang.

En nog een foto om te laten zien hoe ik hem heb geblokt (de spelden zijn hier al weer verwijderd).

Het blokken begon met een handwasje met een klein beetje wolwasmiddel, en daarna heb ik de shawl een paar keer in een handdoek gerold om zoveel mogelijk vocht weer kwijt te raken. En dan kan het blokken beginnen en dat doe ik met spelden, heel veel spelden.

Ik leg het breiwerk op de vloerbedekking in vorm en steek ik de spelden zo door het breiwerk in de vloerbedekking. Elk schulpje krijgt een speld, en het is net zo lang zoeken, schuiven en spelden totdat ik helemaal tevreden ben over de vorm. En pas als het breiwerk weer helemaal droog is verwijder ik de spelden en is de shawl echt helemaal af.

Omdat het randpatroon wijder is dan het basis-patroon ontstaat er een ronding aan de lange kant. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om de lange kant recht te leggen en de bladerrand losjes te laten schulpen.

Kantbreien, ik had het   al   eerder gedaan maar dit was zoveel leuker!

Wie weet maak ik hem ooit nog eens want het is zo’n fijn patroon. Maar er zijn ook nog zoveel andere leuke patronen…… Er zijn gewoon veel te veel leuke patronen om uit te kiezen! Hebben jullie dat gevoel ook wel eens?

De laatste tijd krijg ik veel vragen over haakpatronen, en eigenlijk zijn het maar twee vragen. De eerste is of ik misschien ook een patroontje heb van een gehaakt vierkantje dat even groot is als het Bloemetjes Granny-square en de tweede is of er een patroontje is van het gehaakte bloemetje.

Dus ik ben ‘even’ aan het puzzelen geweest met beide patronen. Nu valt dat even natuurlijk altijd een beetje tegen (vandaar dat het ook een beetje stil was hier op de blog).

Vooral met het granny-square heb ik wel even moeten zoeken naar de mooiste manier om te wisselen van de ene naar de andere kleur/toer.

Bij de vierkantjes op de foto hierboven vond ik de overgangen niet mooi, zo wil ik niet dat mijn handwerk eruit ziet. Er moest een andere manieren te bedenken zijn om van toer te wisselen zonder dat je het te opzichtig wordt. En vooral omdat er voor elke toer een andere kleur wordt gebruikt zie je wisselingen extra goed. Charlotte maakt veel kaartjes en ze kwam op het idee om deze squares daarvoor te gebruiken, zij blij en ik natuurlijk ook.

Ik heb uiteindelijk voor de volgende manier gekozen om van kleur te wisselen in een square met stokjes omdat dat bij mij de minst zichbare is. 

Je begin de toer met 2 lossen (dit is eigenlijk het eerste stokje) dan maak je het ‘blokje’ af met twee ‘echte’ stokjes, dan volgt de rest van de toer volgens het patroon en de toer wordt dan gesloten met een halve vaste op de tweede lossen van de toer (dit is dus eigenlijk het eerste stokje). En deze twee lossen met daarop een halve vaste zijn bijna net zo lang als een stokje.

De volgende toer begint dan met 2 halve vasten op de ‘echte’ stokjes van de toer eronder, en omdat je dat met dezelfde kleur doet zie je dat bijna niet. Eerder begon ik vaak de toer met 3 lossen maar dan wijkt het ‘blokje’ een beetje uit elkaar (omdat 3 lossen samen net iets langer zijn dan een stokje en dan komt er ook nog een halve vaste op) en dat vond ik niet mooi.  

Het patroon van het Granny-square staat bij de patronen, ik heb weer zowel een uitgeschreven patroon als een tekening gemaakt.

Voor het patroon van dit bloemetje moest ik vooral even goed kijken hoe ik het ook al weer had gedaan. Het is natuurlijk helemaal niet moeilijk en iedereen die een klein beetje kan haken of net heeft leren haken kan dit maken.

Voor de duidelijkheid heb ik ook beschreven hoe je de bloempjes op een makkelijke manier tijdens het haken aan elkaar kunt zetten.

Het patroon staat bij de patronen, onder het patroon van het granny-square en ook hier is er weer zowel een uitgeschreven patroon als een tekening gemaakt.

Ik wens jullie veel plezier met de patronen. Zelf blijf ik ook nog even aan het haken, want ja, nu al ik al zoveel blokjes heb is nog een kussentje toch wel erg leuk.

De wolletjes shop is helemaal in zomerse sferen.

Charlotte wilde zo graag een kleine varkentje, zo klein dat ze het gemakkelijk overal mee naar toe kan nemen in een tas of in haar broekzak.

Dit patroontje komt uit het boek ‘Amigurumi, gehaakte dieren’ van Annie Obaachan. Amigurumi betekent in het Japans in het rond gehaakte beestje.

Het was nog een heel gepruts om dit kleine beestje te maken. In het patroon hebben ze het steeds over stokjes, heel verwarrend want ze bedoelen vasten. En daar kwam ik pas achter toen het lijfje al bijna klaar was. En echt, als je dit patroontje maakt met stokjes lijkt het echt op helemaal niets. Zo jammer dat ik vergeten ben een foto te maken van het misbaksel!

Het vest waar ik al zo lang mee bezig was is af. En ik ben er heel erg blij mee, het klopt gewoon helemaal. De pasvorm is goed en de lengte ook, er zitten antieke knoopjes op uit de knoopjespot, de kleurverdeling klopt en ik heb maar een handje vol garen over (gelukkig maar, want het garen is zo glad en ik vind het niet zo fijn breien).

Deze antieke knoopjes heb ik heel lang geleden een keertje gekocht omdat ik ze zo mooi vond, ik denk dat het al wel meer dan 20 jaar geleden is. In al die tijd heb ik ze vaak in de hand gehad, maar steeds was de klik er niet (of vond ik het misschien wel jammer om ze te gebruiken), maar nu lijkt het vestje wel gemaakt voor deze knoopjes.  

En nu maar hopen dat de zomer nog heel lang gaat duren en dat het veel te warm blijft voor dit vest zodat hij lekker in de kast liggen. En als het dan over een paar maanden weer wat frisser wordt heb ik nog een mooi nieuw vest!

En er is ook nog een paar sokken af. Ze zijn gemaakt van de wol waar ik eerder de Nutkin-sokken van had gemaakt, maar die ik heb uitgehaald omdat het niet naar mijn zin werd.

Het boordje had ik niet uitgehaald, dat vond ik toch wel jammer. En precies op het juiste moment zag ik deze leuke sokken bij Line, en laat het eerste patroontje nu net 8 steken breed zijn en met de 56 steken die ik nog op de naalden had staan kwam dat wel heel goed uit. Nu ging het breien echt als een trein. En dat kwam me ook wel heel goed uit want ik had 3 paar sokken op de pennen staan en dat vond ik toch een beetje te veel van het goede.

Ik heb ze steeds overal mee naar toe genomen en elk moment gebruikt om een paar pennen te breien en vooral tijdens de wat langere autoritten kon ik lekker opschieten. Ze zijn wel een beetje kort geworden, gewoon omdat de draad niet langer was maar voor zomersokken is dat ja ook niet zo erg. 

Het leuke van zo’n lange autorit naar Italië is dat ik op de heen- en op de terugweg een sok brei. Zo heb ik al heel wat sokken gebreid en bijna altijd zijn ze voor de kinderen.

Het blijft voor hun altijd een leuke herinnering aan de vakantie. Deze keer was Charlotte de gelukkige, de wol had ze al lang geleden uitgezocht en ze wist ook al heel snel welk patroon het moest gaan worden. Ik had al voor dat we weggingen een beginnetje gemaakt.

Ik liet eerder al zien dat ik met de paars-roze sokken was begonnen. Maar het werd niet mooi, het breiwerk draait heel erg, de averechtse steken zouden netjes boven elkaar moeten komen in een rechte lijn.

Maar ik werd er ook nieuwschierig van, waar zou het aan kunnen liggen? Is het de sokkenwol (katoen met wol) of het patroon? En daarom heb ik precies het zelfde patroon gebreid met sokkenwol met 75% wol en daarbij heb ik er opgelet dat de samengebreide steken net iets losser werden gebreid dan de rest van de steken .

Maar al snel kon je zien dat het niet afdoende was, het patroontje blijft naar rechts trekken. Of zou het misschien toch komen dat ik het patroontje wat verkleint heb om aan het juiste aantal steken te komen?  

Ik heb het patroondeel weer uitgehaald en probeer het nog een keer met maar 2 patroonherhalingen (i.p.v. 4) die gespiegeld aan elkaar zijn. Nu zou het breiwerk niet meer mogen trekken omdat het scheef trekken van beide patroontjes elkaar opheft.

De sok staat weer op de pennen maar ik ben nog maar net met het patroontje begonnen en kan nog niet zien hoe het gaat worden. Ik heb er wel vertrouwen in dat het nu goed gaat komen, maar …. je weet maar nooit. En, ik kan natuurlijk ook nog een keer het patroontje breien met het orginele aantal steken.

De Citron was mijn vakantiebreiwerk, het was echt een leuk breiwerkje, simpel maar je moet toch een beetje je hoofd erbij houden. Ik wilde steeds weer een paar pennen verder breien om te kijken hoe het zou worden en of de draad dan ook weer van kleur zou veranderen.

Op het laatst had ik wel erg veel steken op de pen, maar dan is de shawl al zo mooi en het einde inzicht en dan zijn al die steken toch nog wel snel gebreid. Ik heb één patroon herhaling extra gemaakt, gewoon omdat ik dat mooier vond en ik ruim voldoende wol had. De afmeting is 110×45 cm geworden. 

Ik heb 76 gram Evilla lacewol gebruikt en een rondbreinaal van 1 meter en 3,5 mm dik. Ik heb gekozen voor een iest dunnere draad omdat ik een niet te los breiwerk wilde, maar achteraf gezien had ik ook een naald van 4 mm dik kunnen gebruiken.

Ik vind de kleuren zo mooi….

En als het licht er door valt zie je zo mooi de ‘strepen’ die de roezelranden in het patroon geven.

Vorig jaar rond deze tijd ben ik begonnen met dit vestje van restjes wol. Het was echt een heel gepuzzel en het werd toch niet helemaal naar mijn zin en het heeft dan ook de hele winter in de kast gelegen. Maar nu ik er twee bolletjes bij heb gekocht (zelfs het verbad is hetzelfde!) en het te kort aan garen is opgelost is de motivatie er weer om het af te maken.

En het wordt leuk, al blijft het een gepuzzel. De panden zijn af en de mouwen eigenlijk ook bijna, maar op de één of andere manier wil het maar niet af komen. Ik moet echt even doorzetten en dan zou het toch eerdaags af moeten komen. En dan kan ik het gelijk dragen op momenten dat het wat frisser is.

Ik vind het zo fijn dat het echt volop voorjaar is, alles groeit en bloeit weer en in de kas begint de oleander al knoppen te vormen.

Ik krijg zoveel leuke reakties en vragen om patronen die ik heb gebreid of gehaakt, maar heel veel patronen zijn gemaakt door andere mensen en voor deze patronen geld dat ik helaas alleen de bron kan vermelden. Maar als het patronen zijn die ik zelf heb ontworpen kan ik ze wel op mijn site zetten.

En nu staan er op de patronen pagina twee nieuwe patronen, het eerste patroon is van het bloemetjes granny-square waar ik het kussen van maak (even naar beneden scrollen), het tweede patroontje is van deze ajoursokken.

En oooh, ik heb de stofjes en de rits al in huis om het kussentje te maken, ik moet het alleen nog doen. En binnenkort ga ik het maar gewoon doen dan is het tenminste af. Als ik moet wachten tot ik zin krijg in zo’n naai klusje dan komt het waarschijnlijk nooit af.

En van deze sokken heb ik het kant-patroontje uitgeschreven, je kunt ze in elk (basis) sokkenpatroon gebruiken. Een basis patroon kun je b.v. hier vinden. Mocht er toch vraag zijn naar een standaard sokkenpatroon, dan wil ik het basis patroon dat ik altijd gebruik wel een keertje uitwerken.

En er is nog meer sokkennieuws, deze sokken zijn af.

Ze hebben heel erg lang op de pennen gezeten (vanaf september!), ik heb dan ook een aantal sokken ‘tussendoor’ gebreid. De wol heb ik natuurlijk zoals bijna altijd zelf geverfd.

Dit kabelpatroontje is spontaan ontstaan. We zaten in de auto en ik had geen breiboek of internet bij de hand en ik heb daarom gewoon maar een kabeltje gebreid waar ik geen kabelnaald bij nodig had. En het is eens helemaal niet geworden zoals ik dacht, maar dit is eigenlijk veel leuker! Je ziet de kabels niet zo goed, maar het geeft wel een leuk accent aan de sok. 

En ik vind het fijn dat ze af zijn, want nu kan ik weer met een nieuw paar beginnen en dit keer worden het sokken voor Charlotte. Al weer een hele tijd geleden heeft ze deze wol uit de wolletjes shop gevisd, deze was voor haar!

Het was mijn idee om er een patroontje in te breien (ik heb even geen zin in techt-toe-recht-aan) en uit de sokken special van Verena heeft ze het italiaanse pauwenstaartpatroon uitgekozen. Het begin is er en het ziet er nu al leuk uit.

Een dag later kwam mijn nieuwe sokkenbreinaaldje door de brievenbus naar binnen rollen, het is een Addi rondbreinaaldje van 20 cm lang. Ik kon dus niet anders dan nog een paar sokken opzetten omdat ik wel heel nieuwschierig was hoe het breid met zo’n klein naaldje. Deze sokken ga ik net als deze maken van de wol die is overgebleven van deze sjaal, het is sokkenwol van Lana Grossa met katoen en dit patroontje maak ik erin.

Alleen heb ik een beetje gesmokkeld. Het aantal steken heb ik teruggebracht van 64 naar 56 door het patroontje twee steken in te korten waardoor het patroontje vanzelf ook twee toeren korter wordt, 8 in plaats van 10. 

Het is wel een beetje een gepriegel om met zo’n kort naaldje te breien maar het gaat prima. En geen geschuif met de steken of de naalden, het breid heelijk door en voordat ik het weet ben ik alweer een ronde verder.

Met iets nieuws beginnen is altijd weer leuk, en sokkenwol uitkiezen vind ik wel heel erg leuk! Natuurlijk kies ik dan een wolletje uit dat ik zelf heb geverfd. De keus was dit keer niet moeilijk het moest gewoon de grijs met gele wol worden voor echte mannensokken.

Deze winter heb ik al meer mannensokken gebreid en ik vond het leuk om het basispatroon nog iets aan te passen in de hoop dat de pasvorm om de wreef iets beter zou worden, want de vorige sokken waren daar net iets te ruim. Het breit zo lekker weg zo’n recht-toe-recht-aan-sok en dat is vooral op een SnB avond wel heel erg prettig. Als je alleen maar recht hoeft te breien dan kan er bijna niets misgaan en is de kans maar klein dat je de volgende dag alles weer uit moet halen.

Het is net spaggeti al die losse draden, ik vind het elke keer weer zo mooi om te zien. Je kunt niet zien hoe de verdeling van de kleuren is of hoe het breiwerk zal worden, de losse wol is zo anders dan als ze op een streng, bolletje of in breiwerk zit.

Je staat echt op het punt dat je iets met de wol gaat maken, maar hoe het worden zal blijft nog even een verrassing. En natuurlijk is het ook wel een beetje spannend om van de losse wol een mooi bolletje te maken zonder dat alles in de knoop komt. 

Elke week breide ik er op de SnB-avond weer een stukje bij aan en ineeens waren ze dinsdagavond bijna af, gisteren nog even de teen eraan gebreid en voila, weer een paar sokken af. Het is altijd even zoeken naar de juiste verhoudingen voor de wreef en de hiel, maar nu is het goed, bij het volgende paar mannensokken kan ik deze verhoudingen zo weer gebruiken.

Maar voorlopig zet ik even geen nieuwe sokken op omdat er nog een paar sokken ligt dat eerst af gemaakt moet worden en omdat ik met sokkenwol aan het spinnen ben en die sokken moeten natuurlijk wel gelijk gebreid worden! 

Van het gehaakte vestje  werd de raglan helaas veel te wijd. Op de foto kun je goed het verschil zien, ik heb te weinig geminderd bij het gestreepte vest (de pasvorm van het groene vest is goed). Als ik de pas verder af zou maken op deze manier zou de hals echt heel veel te wijd worden.

Er zat niets anders op dan uithalen en overstappen naar plan B: ik minder even veel steken maar haak de pas nu met halve stokjes (i.p.v. stokjes). Zou het nu wel goed gaan?

Een vlaggetje, en niet zomaar een vlaggetje, maar een verjaardagsvlaggetje voor aan de verjaardagsslinger van onze SnB groep. 

Vorig jaar schreef Annita er al over en nu ben ik weer aan de beurt. Morgen ben ik jarig en dit vlaggetje heb ik aan de slinger toegevoegd.

En kijk eens hoe mooi en lang hij in ruim een jaar tijd is geworden, en dit is nog niet eens de helft van de slinger!  

Herinneren jullie je nog de mand met alpaca die ik heb geverfd?  En het spinnen van de wol? Het is alweer een tijdje geleden, en er kwamen veel andere projekten tussendoor, maar deze wol bleef al die tijd in mijn gedachten. En vooral ook de vraag of het met breien zo zou worden als ik met het verven en spinnen in mijn hoofd had? 

Onder het eindeloze wassen van de wol kwam het idee om er iets in entrelac van te breien. Tijdens het spinnen heb ik geprobeerd hier rekening mee te houden door niet te snel van kleur te veranderen. 

En hoe kan het! Het had niet mooier gekund, de kleurverdeling is zo mooi. Perfekt gewoon, elke rij blokken heeft een andere kleur.

Ik had gehoopt dat het breiwerk groot genoeg zou worden voor een poncho, helaas is het daarvoor te kort geworden. Maar er zijn zo veel mogelijkheden bedacht, vooral ook door mijn breivriendinnen,  wat het allemaal zou kunnen worden: een kussentje, een vestje, Matthijs wilde wel een dekbed (zo lekker zacht en warm), Charlotte bedacht dat het met één knoop toch een soort omslagdoek zou worden of een dekentje voor in Layka’s mand. Maar wat het nu gaat worden, ik heb geen idee op dit moment.  Het wordt vast vanzelf duidelijk en het ging me in de eerste plaats ook gewoon om het maken en het hele proces wat er aan vooraf ging.

De conclusie is dat het heel erg leuk was om een vieze vacht te veranderen in iets moois, maar in het vervolg werk ik liever met schone, gekaarde witte wol.

Alleen net op het laatst……. 1,5 meter draad te kort! Wat een pech, maar ik had het natuurlijk wel een beetje aan zien komen. Twee hele rijen uithalen vond ik zonde, helemaal omdat ik wist dat ik nog een klein beetje lichtblauwe merino had liggen. De kleuren zijn niet helemaal het zelfde, maar met al die verschilldende tinten maakt dat helemaal niet uit. En de wol voelt natuurlijk anders aan, maar dat neem ik voor lief. 

Het is dat ik weet welk driehoekje het is, maar anderen zien het helemaal niet (heb het natuurlijk wel even iemand laten zien en voelen die het niet wist en die merkte het niet op).

De uitleg van het entrelac breien vond ik in dit boek.

Eerder vertelde ik al over de kikkers die uit hun winterslaap ontwaakten, maar daarna was het erg stil rondom de kikkers. Niet alleen hier op de weblog maar ook in de vijver, we hebben weinig kikkers gezien. Maar gisterochtend zag Matthijs als eerste een enorme ‘berg’ kikkekrdril. Wordt vervolgt….

Ik laat weinig spinsel zien de laatste tijd maar toch spin ik regelmatig. Soms zomaar iets om te oefenen, maar er zijn toch al een paar art-yarns (zoals ik het laatst heb geleerd op de workshop) van mijn spinnenwiel gekomen, maar perfekt is het nog lange niet. Om de juistebalans te vinden blijf ik  moeilijk vinden.

Op de foto hieronder zie je sokkenspinwol die ik afgelopen week heb geverfd. Het is hetzelfde mengel waar Annita deze sokken van heeft gemaakt. Vanavond heb ik een beginnetje gemaakt met spinnen, maar het is nog even zoeken naar de juiste dikte van de draad. Ik wil het graag twee-draads twijnen, de wol moet uiteindelijk niet te dun worden, maar ook weer niet te dik. Ik ben heel erg benieuwd hoe dit gaat worden. 

Nu het entrelac breiwerk af is ga ik verder met het haken van een vestje. Hier liet ik er al een klein stukje van zien. Het is gemaakt met wat ‘oude’ restjes die ik over had van dit vest en wat ‘nieuwe’ restjes die ik kado heb gekregen. Ik gebruik geen patroon, herhaal het streeppatroon steeds, en maak er een raglan in.

En ik heb geen idee of die raglan goed gaat worden, er ging geen berekening of zo aan vooraf, ik zie het wel. Eerst een stukje verder haken en dan kan ik het passen.   

Als het niet mooi wordt haal ik het uit en maak ik een nieuw plan. Vrolijk is het in ieder geval wel!

Vrolijke paasdagen!

Bij Magic-Colours is de zomer al begonnen. Zo ziet het er tenminste wel uit, de hele website straalt van al die vrolijke kleuren. En om te vieren dat de website vernieuwd is krijgen jullie op alle handgeverfde wolletjes tot het eind van de maand 20% korting, zolang de voorraad strekt.

Arjan heeft er een paar warme sokken bij. Tja één paar warme sokken is met dit weer niet veel, en daarom vroeg hij me al weer een paar weken geleden of ik nog een paar sokken voor hem wilde breien. Natuurlijk legde ik de sokken die ik aan het breien was aan de kant en zette een sok voor hem op. Deze wol had hij een hele tijd geleden al uitgezocht, maar omdat hij toen toch geen gebreide sokken meer wilde hebben lag het nog bij de voorraad.

Ik heb de eerste sok voor een groot gedeelte op de SnB avonden gebreid, maar omdat de tijd nu toch wel begon te dringen (hij wil ze natuurlijk ook nog aan deze winter en ik hoop nog steeds dat die heel erg snel voorbij is) heb ik vorige week de tweede sok erbij gebreid. Nu kan ik zijn sokken rustig wassen en hoeven ze niet meer op de verwarming te drogen en dat is toch wel makkelijker.

Ook voor de vogels duurt de winter erg lang. Nu voeren wij de vogels altijd in de winter, maar de laatste weken zien we steeds meer vogels in onze tuin, worden ze niet meer zoveel gevoerd hier in de buurt? Er zijn hier altijd veel vogels omdat we naast een groot park wonen en in de koude maanden strooi ik altijd stukjes brood en koekjes, met wat stukjes fruit en vogelzaad en in de struiken hangen altijd vetbollen en dat weten ze heel goed. Opvallend deze winter is een hele grote zwerm kramsvogels (80 waren het er zeker wel), ze hebben alle bessen en miniappeltjes in de hele omgeving opgegeten. Het grootste gedeelte van de groep is verder getrokken maar een stuk of wat scharrelt hier de hele dag rond en ze zijn nog kieskeurig in wat ze willen eten ook! 

Nog voordat het helemaal licht is ‘s morgens (zeg maar als je net een hand voor ogen kunt zien) zitten de eerste vogels al op het gras te wachten op wat eten. Mijn ontbijt moet dan maar even wachten, want als het buiten weer -10 graden Celsius is hebben ze harder een ontbijtje nodig dan ik.

De kokmeeuwen hebben ook ontdekt dat er hier veel lekkers te halen valt, dat vind ik helemaal niet erg maar na een paar dagen poepten ze hier echt alles onder. Ze zijn nu dus niet meer welkom en daarom hebben we lijnen gespannen boven de tuin, meeuwen hebben toch wel een beetje ruimte nodig om te landen en die lijnen schrikt ze genoeg af. Alhoewel…. er is één meeuw, een kleintje, die toch tussen de lijnen door durft te landen en die heeft gewoon geluk.

Het overkomt natuurlijk iedereen. Zitten er heel veel vogels in de tuin en je wilt er een foto maken, vliegen ze net allemaal de struiken in en maar kijken hoe ik een foto maak, en terug komen homaar! En als Layka dan ook nog stiekem de tuin in glipt (om het vogelvoer op te eten) komen ze natuurlijk ook niet zo één, twee, drie terug.

Deze sokken wilde ik graag breien, ik was zo benieuwd hoe ze zouden worden. Ik heb de wol zo geverfd dat de boord van de ene sok en de teen van de andere sok dezelde kleur hebben. En dat is net gelukt, bij de teen ging de kleur groen over in het rose-paarse. Ze zijn op 2 mm naaldjes gebreid en daardoor is de struktuur lekker dicht geworden. En niet alleen het verven was een experiment, maar ook de wol, het is 80% merino met 20% linnen.

De draad is niet heel vast getwijnt (zodat het linnen soepel en zacht blijft), het breien is daardoor iets lastiger omdat je moet opletten dat je niet door de draad steekt. Dit is zulke mooie wol, het zijn echt mijn lievelings sokken geworden, wassen en dan snel weer aan. 

De breipiet had het zo druk met breien, want ja, gebreide spullen zijn  heel hip tegenwoordig, dat hij mij om hulp heeft gevraagd. De opdracht was kindersokjes voor een vrolijke 4 jarige grote meid in warme tinten.

En natuurlijk heb ik breipiet geholpen en snel deze sokjes gebreid, want ze moesten naturlijk wel optijd klaar zijn. Met roze boorden en tenen zijn het echt stoere meidensokken geworden. Ik hoop dat piet ze ook  mooi vind!