Twee bolletjes hele mooie sokkenwol kreeg ik voor mijn verjaardag, veel te mooi voor sokken maar het zou ruim voldoende moeten zijn voor een mooie kantshawl. Toen ik de Haruni (ravelry patroon) zag was ik op slag verliefd, dit moest het worden, dit patroon ging ik breien. Maar ik was niet de enige, mijn moeder werd ook opslag verliefd! Dus die twee mooie bolletjes moesten toch nog even wachten.

Ze wist direkt dat ze hem helemaal naturel het mooist vond en haar keuze viel op een luxe sokkenwol met bamboe en zijde. In het begin twijfelde ik een beetje over de kleur (ik houd wel erg van kleurtje). Maar ze heeft absoluut gelijk gekregen, hij is schitterend zo.

En wat heb ik er veel plezier aan beleefd om dit te maken, ik kon gewoon niet meer stoppen met breien! En hoe groter de shawl werd hoe minder zichtbaar het resultaat werd maar hoe nieuwschieriger we werden naar het eindresultaat. Het aantal steken per toer groeide gestaag en de motivatie groeide mee. Al die steken pasten maar net op de pen en het breiwerk leek nog het meest op een votje. Maar eindelijk was daar het moment van de laatste toer: het afkanten, en ik werd zo blij van wat ik toen zag. Al die steken en al die uren werk werden beloond met een heel mooi resultaat en de shawl was nog niet eens geblokt! 

Ik heb het basispatroon vergroot naar 36 stems  (i.p.v 24 stems die het patroon aangeeft) omdat ze graag een hele grote shawl wilde. Al met al zit er 907 meter draad in verwerkt en weegt hij 216 gram. Ik heb hem gebreid met een gladde rondbreinaald van 4mm en 1.00 meter lang.

En nog een foto om te laten zien hoe ik hem heb geblokt (de spelden zijn hier al weer verwijderd).

Het blokken begon met een handwasje met een klein beetje wolwasmiddel, en daarna heb ik de shawl een paar keer in een handdoek gerold om zoveel mogelijk vocht weer kwijt te raken. En dan kan het blokken beginnen en dat doe ik met spelden, heel veel spelden.

Ik leg het breiwerk op de vloerbedekking in vorm en steek ik de spelden zo door het breiwerk in de vloerbedekking. Elk schulpje krijgt een speld, en het is net zo lang zoeken, schuiven en spelden totdat ik helemaal tevreden ben over de vorm. En pas als het breiwerk weer helemaal droog is verwijder ik de spelden en is de shawl echt helemaal af.

Omdat het randpatroon wijder is dan het basis-patroon ontstaat er een ronding aan de lange kant. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om de lange kant recht te leggen en de bladerrand losjes te laten schulpen.

Kantbreien, ik had het   al   eerder gedaan maar dit was zoveel leuker!

Wie weet maak ik hem ooit nog eens want het is zo’n fijn patroon. Maar er zijn ook nog zoveel andere leuke patronen…… Er zijn gewoon veel te veel leuke patronen om uit te kiezen! Hebben jullie dat gevoel ook wel eens?

Dit is de shawl waar ik al vorige keer over schreef. Het is bijna jammer dat ze nu af is, het was zo plezierig om er aan te werken.

De kleuren die zo mooi in elkaar overlopen en de nupps die het breiwerk diepte geven. De laatste weken heb ik dan ook bijna niet aan andere projekten gebreid. En steeds dacht ik dat ze bijna af was, maar elke keer wilde ik haar toch nog weer iets langer en daar ik ruim genoeg wol had kon ik haar zo lang maken als ik wilde.

Het is de Triinu Scarf uit het boek Knitted Lace of Estonia, techniques, patterns and traditions van Nancy Bush. Een boek waar niet alleen patronen in staan, maar waarin ook  uitgebreid het ontstaan en de geschiedenis van de patronen wordt beschreven en achterin staan talloze patroonsteken waarmee je zelf een shawl of stola kunt samenstellen. 

De wol heb ik zelf geverfd en samengesteld, het bestaat uit een hele dunne zijden draad en een dunne mohair draad en daar kun je hier meer over lezen. Ze is gebreid op kantnaalden 3,75 mm.

Een paar kleine dingen heb ik maar aan het patroon veranderd, één daarvan is de breedte. Met vier patroonherhalingen naast elkaar vond ik de shawl net wat mooier dan met de drie die het patroon aangaf, ze werd dan net iets te smal naar mijn zin.

De rand heb ik niet volgens patroon met dubbele draad gebreid maar net als de shawl met een enkele draad, omdat het anders te dik zou worden voor de kraaltjes.

Ik had nog een half potje kraaltjes staan en de kleur leek er wel voor deze shawl gemaakt, ze passen er perfekt bij. Maar ik had mijn twijfels over het aantal kraaltjes, zou het nog genoeg zijn voor twee randen? En daarom ben ik voorzichtig geweest met toepassen. Maar dat was echt helemaal niet nodig, ik heb 260 kraaltjes gebruikt en dat is  maar 1/3 van het aantal wat er nog in het potje zat. 

Ik heb ze met een hele dunne (0,5 mm) haaknaald om de steek geschoven, net zoals ik dat eerder ook al eens deed.

De afmeting is lekker ruim geworden met 38 x 192 cm en het gewicht is maar 118 gram. Lang genoeg om hem lekker dubbel om mijn hals te slaan als het echt koud is.

Eigenlijk vind ik de shawl nog even te mooi om te dragen en de ligt dan ook al sinds ze af is op de leuning van de sofa, gewoon mooi te zijn. En elke keer als ik er langs loop moet ik gewoon even kijken en vooral ook voelen (zijde zacht….). Maar één deze dagen ga ik haar dragen en zal het een echt gebruiksvoorwerp gaan worden, en ik heb zo’n voorgevoel dat ik het een favorite shawl gaat worden die ik veel ga dragen.

En wat is het prettig dat deze foto’s ‘s avonds gemaakt konden worden net voordat de schemer in viel. Het weer werkte mee en de zon scheen, en nu gaat vanacht ook nog de zomertijd in. Laat het mooie weer maar komen.

Een heel simpel bloemetje maar door de zeskant en de dubbele blaadjes wordt de vorm heel leuk.

Ik wilde graag een zeshoekige vorm met een bloemetje, en deze vorm was de meest simpele die ik kon bedenken.

Dit lapje is zo maar een probeersel, maar ik wil er een driehoekige sjaal of poncho van te maken in allemaal verschilldende groen tinten, met misschien een beetje blauw erbij. 

Kijk, kijk!

Dit is wat ik vanmogen zag, een stoere kikkerman.

Al twee kikkers die wakker zijn geworden uit de winterslaap. En ja, ik heb het gezien, het zijn ook nog een mannetje en een vrouwtje, als het zo zwoel blijft hebben we eerdaags kikkerdril. 

Ik ben zo blij dat het met de kikkers goed gaat komen. Het is altijd zo gezellig in de tuin, ze zitten altijd overal in, op en onder en ze kwaken altijd zo gezellig.

In het midden van de foto zie je de twee primende oogjes van het kikkervrouwtje.

Kraaltjes, kant, zijde en mohair zijn de ingrediënten van het projekt waar ik de laatste week veel aan heb gewerkt. Het einde komt in zicht en het wordt steeds mooier. Ik kan niet meer stoppen met breien tot het af is. 

Het patroon van de rand:

De gehaakte rand is voor de stola en de sjaal hetzelfde.

Je haakt verder met de laatste steek van de vasten die je gemaakt hebt om de lussen:
één vaste in de zijkant (de lange zijde van de stoal/sjaal) van de laatse vaste, 5 lossen

*2 vasten in de zijkant van de vastentoer, 5 lossen*
Deze steken herhaal je rondom de stola/sjaal, sluiten met een vaste naast de alleereerste vaste van de toer

één vaste op de tweede vaste van de eerste toer (bij het eertse patroontje is dit de allereeste vaste van de eerste toer), 5 vasten om de 5 lossen

één vaste in de eerste van de twee vasten van de eerste toer, werk draaien

7 lossen haken

1 vaste in de volgende vaste, werk draaien

6 vasten om de lossenboog

5 lossen, 6 vasten om de lossenboog

1 vaste in de tweede van de twee vasten vasten van de eerste toer
Het eerste patroonte is nu af.

Je begint nu weer met 5 vasten om de 5 lossen, etc.
Dit patroon herhaal je steeds totdat de hele stola/sjaal een rand heeft.
Bij de hoeken geeft dit patroon geen problemen, je begint daar met een nieuwe paroonherhaling.

Het mooiste reseultaat krijg je als je de stola/sjaal (vooral als je hem gemaakt hebt van wol) als zij af is blokt. Dit houd in dat je het werkstuk vochtig maakt en daarna span je het met spelden op, alle lusjes kunnen zich dan goed ‘zetten’ en de gehaakte rand wordt in model getrokken.)

Ik heb geprobeerd het patroon zo duidelijk mogelijk weer te geven (misschien lijkt het daarom wel moeilijker dan het is), maar mocht je nog vragen hebben stel ze gerust.

Het patroon:

* Voor een stola (40 x 150 cm) heb je nodig:

- 1 haaknaald (passende maat bij de wol, liefst nog een maatje groter)
- 1 breinaald van 20 mm
- wol: voor de grijze stola heb ik 150 gram (630 meter) wol gebruikt met haaknaald 3.5 mm), waarvan 105 gram voor de stola en 45 gram voor de rand
- de stola is 75 steken breed, en is verdeeld in 15 groepjes van elk 5 lussen/vasten.

* Voor een sjaal (19 x 153 cm) heb je nodig:

- 1 haaknaald (passend bij de wol en liefst nog een maatje groter)
- 1 breinaald van 20 mm
- wol: voor de roze sjaal heb ik 150 gram (630 meter) sokkenwol gebruikt met haaknaald 3.5 mm), waarvan 100 gram voor de sjaal en +/- 50 gram voor de rand
- de sjaal is 60 steken breed, en is verdeeld in 10 groepjes van elk 6 lussen/vasten.

In het hieronder staande patroon ga ik uit van 60 steken voor een sjaal met 10 groepjes van elk 6 lussen.

Haak een ketting van 60 lossen (met de haaknaald) en zet de laatste lus op de breinaald.
Draai het werk niet!
Steek nu de haaknaald in de één na laatste losse, sla de draad om en trek de lus door.

Zet de lus op de breinaal, neem steeds de volgende losse totdat je alle steken hebt opgenomen.
Keer het werk niet!

Steek de haaknaald door 6 lussen, sla de draad om en haal door.

Sla de draad nogmaals om en haal door (deze extra losse maak je aan het begin van elke vasten toer en telt niet mee als vaste).
Haak 6 vasten om de lussen.

Neem steeds een nieuw groepje van 6 lussen en haak er 6 vasten om.
De lus van de laatste vaste zet je op de breinaald.
Deze 2 toeren herhaal je nog 62 keer voor de sjaal en 51 keer voor de stola.

Neem steeds de bovenste lus op van de onderliggende vaste, zo ontstaat er een mooie horizontale lijn in de werk. Vind je deze lijn juist niet mooi dan kun je beide lussen van de onderliggende vaste opnemen.

De horizontale lijn is hier goed zichtbaar.
De groepjes steken komen in rechte rijen boven elkaar.

Opmerkingen en tips:

- Je keert het werk nooit, ook niet bij de teruggaande toer
- Pas het aantal lussen en dus ook het aantal vasten wat je in de lussen haakt aan aan de wol die je gebruikt. De grijze stola is gemaakt met 5 vasten om 5 lussen, det roze sjaal is gemaakt met 6 vasten om 6 lussen.
Het aantal vasten moet altijd het zelfde zijn als het aantal lussen waar je omheen haakt.
- Voor een luchtige en soepele sjaal/stola gebruik je een iets grotere haaknaald dan je normaal zou gebruiken (bv. bij de roze sjaal van sokkenwol heb ik haaknaald 3.5 mm gebruikt)
- Breinaalden van 20 mm zijn (zover ik weet) de grootste maat
- De breedte van de steek wordt bepaald door de maat van de haaknaald, de breinaald bepaald de hoogte van de steek. (Natuurlijk kun je een andere maat breinaald gebruiken, bv. van 12 mm of 15 mm dik met dun/lace garen of juist een dikkere (zelf gemaakte) breinaald).

Deel 2 van het patroon volgt binnenkort, daarin komt het patroon van de rand.

Chiara is gemaakt met een oude handwerktechniek, eenvoudig maar met een groots resultaat, een techniek waarvan ik het jammer vind dat hij niet meer wordt toegepast.

De stola valt lekker luchtig en soepel, maar is tegelijkertijd heerlijk warm. Als het een beetje fris is sla ik haar om me heen als een stola en als het straks echt koud wordt heb ik een heerlijk grote sjaal.

Ik kwam de steek tegen in een oud handwerkboek en er was gelijk de klik ‘hier wil ik wat mee doen’. Ik heb de steek nu toegepast in een stola, maar hij kan overal voor gebruikt worden truien, vesten, sjaal, dekens, etc. (ik heb al weer ideëen genoeg!/(teveel)).

Voor mij is een sjaal of stola pas echt af als er een mooie rand om zit. Maar juist die rand is zo bepalend, anders gezegd, met alleen een andere rand creëer je weer een hele nieuwe sjaal of stola.
Maar een echt goed passende rand, ‘de rand’ zeg maar, kon ik niet vinden. Mooie randen genoeg, maar ze waren of niet simpel genoeg of ze pasten in mijn ogen niet bij de rest. Nu zijn er natuurlijk altijd meer boeken en internetsites waar dan weer andere randen op staan en waar misschien wel wat goeds tussen te vinden is, maar ik had geen zin om weer eindeloos naar dat ene te zoeken en daarom heb ik zelf deze rand bedacht.

Ik heb al zoveel leuke reacties op Chiara gekregen, en ook bij onze SnB groep staan er al heel wat Chiara’s op de pennen (of bijna op de pennen) en omdat ik hoop dat deze steek weer gewaardeerd wordt op haar kwaliteiten en veelvuldig zal worden toegepast zet ik het patroon binnenkort op mijn weblog.

Wol: 3 bolletjes Geisha van Schoeller + Stahl, 210 m/50 gram
Naalden: 20 mm breinaald en 3.5 mm haaknaald
Patroon: Petra
Afmeting: 150 x 40 cm

Ik heb van mijn allereerste zelfgesponnen en geverfde wolletje een tas gemaken. Het garen is niet zo regelmatig en ook niet zo zacht, maar wel mooi van kleur, ideaal dus om te vilten.

Ik heb geen patroon gebruikt maar ben begonnen met een rechte lap breien.
Het breiwerk trok erg scheef, maar door de laatste toer aan de opzetrand te mazen onstaat er een koker en zijn er leuke schuine strepen ontstaan. Aan één kant van de koker heb ik een bodem gebreid, en aan de andere kant een draagriem en voilà een tas.

Ik heb de tas twee keer gewassen met groene zeep en azijn op 40 graden. Het breiwerk is nog steeds te zien, maar de maat is goed zo.
Voor de klep heb ik een stukje dubbele spijkerstof gebruikt en deze heb ik met de naaimachine aan de tas genaaid. Voor de afwerking heb ik met diverse restjes garen in bijpassende kleuren een koort gehaakt voor op de rand van de klep.
Door de klep van stof te maken kon de tas een maatje groter worden, zodat Charlotte hem als schooltas kan gebruiken. Ze heeft de tas nu een paar keer gebruikt en nu blijkt dat het breiwerk toch uitrekt met gebruik (dat krijg je als het breiwerk niet helemaal vervilt), maar met een voerinkje is dat probleem snel verholpen.