Twee bolletjes hele mooie sokkenwol kreeg ik voor mijn verjaardag, veel te mooi voor sokken maar het zou ruim voldoende moeten zijn voor een mooie kantshawl. Toen ik de Haruni (ravelry patroon) zag was ik op slag verliefd, dit moest het worden, dit patroon ging ik breien. Maar ik was niet de enige, mijn moeder werd ook opslag verliefd! Dus die twee mooie bolletjes moesten toch nog even wachten.

Ze wist direkt dat ze hem helemaal naturel het mooist vond en haar keuze viel op een luxe sokkenwol met bamboe en zijde. In het begin twijfelde ik een beetje over de kleur (ik houd wel erg van kleurtje). Maar ze heeft absoluut gelijk gekregen, hij is schitterend zo.

En wat heb ik er veel plezier aan beleefd om dit te maken, ik kon gewoon niet meer stoppen met breien! En hoe groter de shawl werd hoe minder zichtbaar het resultaat werd maar hoe nieuwschieriger we werden naar het eindresultaat. Het aantal steken per toer groeide gestaag en de motivatie groeide mee. Al die steken pasten maar net op de pen en het breiwerk leek nog het meest op een votje. Maar eindelijk was daar het moment van de laatste toer: het afkanten, en ik werd zo blij van wat ik toen zag. Al die steken en al die uren werk werden beloond met een heel mooi resultaat en de shawl was nog niet eens geblokt! 

Ik heb het basispatroon vergroot naar 36 stems  (i.p.v 24 stems die het patroon aangeeft) omdat ze graag een hele grote shawl wilde. Al met al zit er 907 meter draad in verwerkt en weegt hij 216 gram. Ik heb hem gebreid met een gladde rondbreinaald van 4mm en 1.00 meter lang.

En nog een foto om te laten zien hoe ik hem heb geblokt (de spelden zijn hier al weer verwijderd).

Het blokken begon met een handwasje met een klein beetje wolwasmiddel, en daarna heb ik de shawl een paar keer in een handdoek gerold om zoveel mogelijk vocht weer kwijt te raken. En dan kan het blokken beginnen en dat doe ik met spelden, heel veel spelden.

Ik leg het breiwerk op de vloerbedekking in vorm en steek ik de spelden zo door het breiwerk in de vloerbedekking. Elk schulpje krijgt een speld, en het is net zo lang zoeken, schuiven en spelden totdat ik helemaal tevreden ben over de vorm. En pas als het breiwerk weer helemaal droog is verwijder ik de spelden en is de shawl echt helemaal af.

Omdat het randpatroon wijder is dan het basis-patroon ontstaat er een ronding aan de lange kant. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om de lange kant recht te leggen en de bladerrand losjes te laten schulpen.

Kantbreien, ik had het   al   eerder gedaan maar dit was zoveel leuker!

Wie weet maak ik hem ooit nog eens want het is zo’n fijn patroon. Maar er zijn ook nog zoveel andere leuke patronen…… Er zijn gewoon veel te veel leuke patronen om uit te kiezen! Hebben jullie dat gevoel ook wel eens?

Het leuke van zo’n lange autorit naar Italië is dat ik op de heen- en op de terugweg een sok brei. Zo heb ik al heel wat sokken gebreid en bijna altijd zijn ze voor de kinderen.

Het blijft voor hun altijd een leuke herinnering aan de vakantie. Deze keer was Charlotte de gelukkige, de wol had ze al lang geleden uitgezocht en ze wist ook al heel snel welk patroon het moest gaan worden. Ik had al voor dat we weggingen een beginnetje gemaakt.

Ik liet eerder al zien dat ik met de paars-roze sokken was begonnen. Maar het werd niet mooi, het breiwerk draait heel erg, de averechtse steken zouden netjes boven elkaar moeten komen in een rechte lijn.

Maar ik werd er ook nieuwschierig van, waar zou het aan kunnen liggen? Is het de sokkenwol (katoen met wol) of het patroon? En daarom heb ik precies het zelfde patroon gebreid met sokkenwol met 75% wol en daarbij heb ik er opgelet dat de samengebreide steken net iets losser werden gebreid dan de rest van de steken .

Maar al snel kon je zien dat het niet afdoende was, het patroontje blijft naar rechts trekken. Of zou het misschien toch komen dat ik het patroontje wat verkleint heb om aan het juiste aantal steken te komen?  

Ik heb het patroondeel weer uitgehaald en probeer het nog een keer met maar 2 patroonherhalingen (i.p.v. 4) die gespiegeld aan elkaar zijn. Nu zou het breiwerk niet meer mogen trekken omdat het scheef trekken van beide patroontjes elkaar opheft.

De sok staat weer op de pennen maar ik ben nog maar net met het patroontje begonnen en kan nog niet zien hoe het gaat worden. Ik heb er wel vertrouwen in dat het nu goed gaat komen, maar …. je weet maar nooit. En, ik kan natuurlijk ook nog een keer het patroontje breien met het orginele aantal steken.

De Citron was mijn vakantiebreiwerk, het was echt een leuk breiwerkje, simpel maar je moet toch een beetje je hoofd erbij houden. Ik wilde steeds weer een paar pennen verder breien om te kijken hoe het zou worden en of de draad dan ook weer van kleur zou veranderen.

Op het laatst had ik wel erg veel steken op de pen, maar dan is de shawl al zo mooi en het einde inzicht en dan zijn al die steken toch nog wel snel gebreid. Ik heb één patroon herhaling extra gemaakt, gewoon omdat ik dat mooier vond en ik ruim voldoende wol had. De afmeting is 110×45 cm geworden. 

Ik heb 76 gram Evilla lacewol gebruikt en een rondbreinaal van 1 meter en 3,5 mm dik. Ik heb gekozen voor een iest dunnere draad omdat ik een niet te los breiwerk wilde, maar achteraf gezien had ik ook een naald van 4 mm dik kunnen gebruiken.

Ik vind de kleuren zo mooi….

En als het licht er door valt zie je zo mooi de ‘strepen’ die de roezelranden in het patroon geven.

Vorig jaar rond deze tijd ben ik begonnen met dit vestje van restjes wol. Het was echt een heel gepuzzel en het werd toch niet helemaal naar mijn zin en het heeft dan ook de hele winter in de kast gelegen. Maar nu ik er twee bolletjes bij heb gekocht (zelfs het verbad is hetzelfde!) en het te kort aan garen is opgelost is de motivatie er weer om het af te maken.

En het wordt leuk, al blijft het een gepuzzel. De panden zijn af en de mouwen eigenlijk ook bijna, maar op de één of andere manier wil het maar niet af komen. Ik moet echt even doorzetten en dan zou het toch eerdaags af moeten komen. En dan kan ik het gelijk dragen op momenten dat het wat frisser is.

Ik vind het zo fijn dat het echt volop voorjaar is, alles groeit en bloeit weer en in de kas begint de oleander al knoppen te vormen.

Dit is de shawl waar ik al vorige keer over schreef. Het is bijna jammer dat ze nu af is, het was zo plezierig om er aan te werken.

De kleuren die zo mooi in elkaar overlopen en de nupps die het breiwerk diepte geven. De laatste weken heb ik dan ook bijna niet aan andere projekten gebreid. En steeds dacht ik dat ze bijna af was, maar elke keer wilde ik haar toch nog weer iets langer en daar ik ruim genoeg wol had kon ik haar zo lang maken als ik wilde.

Het is de Triinu Scarf uit het boek Knitted Lace of Estonia, techniques, patterns and traditions van Nancy Bush. Een boek waar niet alleen patronen in staan, maar waarin ook  uitgebreid het ontstaan en de geschiedenis van de patronen wordt beschreven en achterin staan talloze patroonsteken waarmee je zelf een shawl of stola kunt samenstellen. 

De wol heb ik zelf geverfd en samengesteld, het bestaat uit een hele dunne zijden draad en een dunne mohair draad en daar kun je hier meer over lezen. Ze is gebreid op kantnaalden 3,75 mm.

Een paar kleine dingen heb ik maar aan het patroon veranderd, één daarvan is de breedte. Met vier patroonherhalingen naast elkaar vond ik de shawl net wat mooier dan met de drie die het patroon aangaf, ze werd dan net iets te smal naar mijn zin.

De rand heb ik niet volgens patroon met dubbele draad gebreid maar net als de shawl met een enkele draad, omdat het anders te dik zou worden voor de kraaltjes.

Ik had nog een half potje kraaltjes staan en de kleur leek er wel voor deze shawl gemaakt, ze passen er perfekt bij. Maar ik had mijn twijfels over het aantal kraaltjes, zou het nog genoeg zijn voor twee randen? En daarom ben ik voorzichtig geweest met toepassen. Maar dat was echt helemaal niet nodig, ik heb 260 kraaltjes gebruikt en dat is  maar 1/3 van het aantal wat er nog in het potje zat. 

Ik heb ze met een hele dunne (0,5 mm) haaknaald om de steek geschoven, net zoals ik dat eerder ook al eens deed.

De afmeting is lekker ruim geworden met 38 x 192 cm en het gewicht is maar 118 gram. Lang genoeg om hem lekker dubbel om mijn hals te slaan als het echt koud is.

Eigenlijk vind ik de shawl nog even te mooi om te dragen en de ligt dan ook al sinds ze af is op de leuning van de sofa, gewoon mooi te zijn. En elke keer als ik er langs loop moet ik gewoon even kijken en vooral ook voelen (zijde zacht….). Maar één deze dagen ga ik haar dragen en zal het een echt gebruiksvoorwerp gaan worden, en ik heb zo’n voorgevoel dat ik het een favorite shawl gaat worden die ik veel ga dragen.

En wat is het prettig dat deze foto’s ‘s avonds gemaakt konden worden net voordat de schemer in viel. Het weer werkte mee en de zon scheen, en nu gaat vanacht ook nog de zomertijd in. Laat het mooie weer maar komen.

Al lange tijd had ik roze, paarse en zwarte restjes fantasiegaren appart gelegd om er ooit een sjaal van te haken, en nu er echt van alles en nog verzameld was (katoen, mohair, diverse fantasiegarens), was het moment gekomen om er wat mee te gaan doen. De dikte van de draden verschilde erg, sommige draden heb ik dubbel genomen, andere heb ik samengebreid met een ander dun draadje om toch een mooi resultaat te krijgen.

De eerst poging was niet zo geslaagd, de haaknaald was te dun en daardoor werd het een stugge lap, niet geschikt voor een sjaal. De tweede poging met een dikkere haaknaald werd veel mooier. 

 Het golfjes patroon komt  uit dit boek.  

De tweede poging  begon ik met een de bovenste haaknaald, maar wat ging dat moeizaam. De kop is te breed waardoor het haken, vooral met de ongelijkmatige katoen, moeizaam ging. Halverwege heb ik toch maar besloten om een nieuwe haaknaald te kopen, en wat een verschil, het ging ineens zo lekker. Kleur na kleur, en ineens was hij breed genoeg. Een gehaakte rand met stokje langs de zijrand maakt hem helemaal af.  

De laatste restjes worden gebruikt voor het knutselen en vingerhaken wat op school helemaal in is momenteel.  

Helemaal af en mooi op tijd voor de eerste koude dagen.
Werken met deze wol was echt een feestje, al die mooie kleuren en om de paar steken weer een andere kleur of nuance, en al die kleuren passen ook nog eens zo mooi bijelkaar. Ze is niet echt heel zacht, maar voelt wel lekker vol aan en ik hoop dat na het wassen de wol iets zachter gaat worden.

Het duurde even voordat ik de slag van het breien te pakken had. Het breiwerk zag er goed uit, de naaldikte was goed, maar toch ging het niet lekker. En het belandde dan ook in de kast. Maar als een projekt in de kast terecht komt en er blijft liggen dan is er ‘iets’ mee, en meestal is het zo dat als het dan weer aan begin ik er wel achter kom wat er is.
Dit keer was het de breinaald, ik breide met een kantnaald en dat was met dit garen veel te stroef. Met een gewone gladde rondbreinaald ging het breien opeens als vanzelf, heerlijk steeds weer een laddertje.

Afwijkend van het patroon heb ik er een rand lossen omgehaakd. Ik vind dat het patroon er mooier van uitkomt, en de rand is mooi stak afgewerkt.

Al met al heeft het lang geduurd voordat mijn Clapotis af was, de zomer kwam ook nog tussendoor en dan brei ik toch liever iets luchtigers van katoen, en er waren zoveel andere leuke projekten en omdat ik niet wilde kiezen tussen de projekten breide ik overal steeds een stukje aan. Heel gezellig met al die afwisseling, maar uiteindelijk schoot niets echt op. Maar uiteindelijk komt het toch wel af en het voordeel is dat je dan wel alles ongeveer tegelijk af hebt.

Wol: Ranco Multy van Araucanía Yarns (344 meter/100 gram)
Patroon: Clapotis van Kate Gilbert
Naalden: Rondbreinaald 3.75 mm
Gemaakt: met de hand
Gewicht: 200 gram

Zo wordt het geven van kadootjes nog leuker.
Van een paar restjes wol, een haaknaald en een beetje fantasie of een patroontje tover je zo een leuke bloem. En die bloem kan op een kadootje, aan een boekenlegger en aan een harabeugel, clipje of elastiekje is het ook altijd leuk.

Bloemen zijn altijd leuk, enne … gebreide bloemen zijn natuurlijk net zo mooi.

En ik zie overal vlinders.

Deze leuke vlinders zag ik bij Gea op haar weblog staan. Ik kon ze niet weerstaan en heb er direkt één gemaakt, vind ze zo leuk! En het bleef er niet bij één.
Elke dag vladdert er in onze tuin een (echte) citroenvlinder, een teken dat het echt voorjaar is geworden!

Garen: organzalint 3 mm (10 m voor 1 vlinder) en satijnlint 6 mm (12 m voor 1 vlinder)
Haaknaald: 3 – 3,5 – 4,5 mm
Patroon: Atelier de Kaardebol

Het garen met het patroon lagen al een tijdje te wachten tot ze aan de beurt waren om gebreid te worden. Ik had zelfs al een proeflapje gebreid, maar het is helemaal anders gelopen, het is het eerste breiwerk geworden dat ik op de breimachine heb gemaakt.
Het ging zeker niet van zelf, sommige delen heb ik diverse keren opnieuw moeten breien. En dat is een heel gepruts! Het nadeel is dat het allemaal erg snel gaat, je niet kunt zien wat je maakt en van wat je wel kunt zien zie je de achterkant van het werk, en één klein foutje en alles ligt op de grond en dan moet het toch echt weer op de naalden. Maar ik begin nu de slag een beetje te pakken te krijgen (hoop ik!).

Het patroon gaf als decoratie allemaal kleine gebreide bloemen. Ik heb ze gemaakt in diverse kleuren, maar echt mooi vond ik het niet. Maar helemaal zonder is het ook zo kaal.
In de deze boeken staat inspiratie genoeg, daar moest ik toch wat mee kunnen. Maar ik ben eerst knoopjes gaan kopen, zodat alles mooi bij elkaar zou passen. En het is maar goed ook, want ik ben met totaal andere knopen thuis gekomen en met het idee om kraaljes te gaan gebruiken.
Een paar uurtjes fröbelen met wol en kraaltjes was genoeg om deze bloem te maken.

De lace rand voor de knoopschaatjes heb ik met de hand gebreid, net als het randje langs de hals. Het randje vind ik zo leuk dat ik het vast vaker ga gebruiken.

Garen: Thalja van Lang Yarns
Patroon: Flower Cardi
Ontwerper: Nicky Epstein
Gewicht: 220 gram
Gemaakt: op de breimachine en met de hand
Naalden: 2 mm breinaalden en 3 mm haaknaald

Deze tassen kreeg ik bij het boodschappen halen, en omdat ik twee kinderen heb kreeg ik er van de aardige casiére twee.

Ik wist gelijk dat hier gepimd moest gaan worden. Bij mijn naaispulletjes vond ik o.a. de knopen, de bruine ribstukken, het plaatje en ook het gekleurde bandje, alleen de voering, de ritsen en het roze band heb ik gekocht.

Op de foto’s kun je het niet zien, maar ik heb de tas gevoerd (met knal groene voering) en er een rits erin gezet, zodat alle spulletjes in de tas blijven zitten (tenminste …… als ze de rits dicht doen!)
De knopen heeft Charlotte er allemaal zelf aangezet en uitgezocht!

De ribstukken zijn eigenlijk oude knielappen, maar ze komen zo wel goed van pas. Ze zijn er opgeplakt met textiellijm.
Kleine veranderingen hebben een groots effekt gehad, en het zijn twee heel verschillende tassen geworden.

Ook de blokhut is gepimd (=opgeruimd en schoon gemaakt) en ingericht als brei- en verfruimte. Ik ben er zo blij mee! Het is een lichte ruimte die groot genoeg is om lekker in bezig te zijn en waar niet gelijk alles weer opgeruimd hoeft te worden. De wolwinder en haspel hebben er een vast plekje, mijn verfspulletjes staan bijelkaar en, er was opeens ook plaats voor een breimachine.

Het was al langere tijd een wens, maar ja, waar zet je zo’n ding neer?
Maar nu dat probleem was opgelost is hij er ook echt gekomen. Het is nog echt puzzelen hoe alles moet en werkt, maar dat is juist het leukste eraan. Ik heb er een nieuwe hobby bij!
De vrouw van wie ik de machine heb gekocht heeft me heel veel uitgelegd en laten zien, maar thuis wou het allemaal helemaal nog niet zo lukken (daar had ze me al voor gewaarschuwd). Met het instruktieboek, de basis vaardigheden die ze me had geleerd en veel tijd en geduld lukt het nu al aardig.
Het eerste vest is in de maak.

De kleine strengtjes blauwe wol uit het vorige logje groeien al mooi uit tot sokken. Ze worden voor Matthijs, hij vond ze zo mooi en een nieuw paar kan hij goed gebruiken. Nog een paar uurtjes breien en ze zijn af.