.

.
Ik had de afgelopen week geen zin en puf in de grote projekten en dat was natuurlijk het moment om aan de slag te gaan met de kleine strengetjes wol die ik een tijdje terug heb geverfd.

En dat was leuk, heel erg leuk zelfs.
Ik heb sokjes in oplopende maten gebreid: het kleinste paar (rechtsboven en dan met de klok mee) is met 26 steken, dan 28, 30 en 32 steken. En van 2 steken meer wordt zo’n sokje echt een stuk groter.

In elke streng zitten zoveel kleuren en kleurnuances en dat maakte het breien tot een klein feestje. Elke steek heeft bijna een andere kleur als de voorgaan de steek, en zo’n klein sokje is ook zo af (en dat is soms ook heel fijn).

Nu had ik ook een wol/katoen mengsel geverfd en nu ik toch met allemaal zelf geverfde wolletjes aan het stoeien was wilde ik ook graag een knuffeltje maken voor Charlotte.
Een heel simpel konijntje, maar ik heb het patroon wel aangepast en hem in het rond gebreid.

Carolientje heeft ze haar genoemd, en ze is er heel blij mee. Charlotte heeft al een bedje (ja, ja, een echte hangmat!) voor haar gemaakt en ze mag uit haar mooie, zelf geschilderde poppenserviesje eten.

Nu heb ik nog genoeg over voor een gehaakte bal, die ook al heel lang op mijn wensenlijstje staat. Maar daar wil ik nu nog niet aan beginnen, eerst ga ik het topje afhaken en het andere topje afbreien. En dan kan ik in de tussentijd het patroontje helemaal uitwerken.

En wol verfen bijft leuk!

Ik ben nu zo ver dat ik geen “proefjes” meer maak, ik verf nu genoeg wol voor een paar sokken. En dit zijn maar twee kleuren, ik heb nog zoveel kleuren in mijn hoofd zitten, die ik het liefst allemaal wil uitproberen. Gelukkig vind ik sokkenbreien ook erg leuk.

.

Dit truitje met korte mouw, wat ik hier al heb laten zien, vordert gestaag, alleen nog de ronde pas. Nou ja, alleen nog …… het zijn wel erg veel steken, en ook nog aardig wat pennen. Maar tot dusver ben ik er heel kontent mee. Vrolijke kleuren in een gezellig patroontje.

..

.
Het voorpand van het topje van mijn moeder is af, en het achterpand staat op de pennen.

.

We waren samen met mijn ouders op vakantie in Italie en zo kon ik heel makkelijk dit topje precies op maat maken, (en dat breit zo lekker in Italie met altijd genoeg licht en warmte, net of het dan bijna vanzelf gaat). Het begin van het achterpand is er al, als ik weer een beetje puf heb maak ik het af.

Deze gekleurde katoen kwamen we tegen op een markt in Italie.

.

Charlotte koos voor deze kleur, nu had ik vlak voor vertrek nog een nieuw haakboekje gekocht (en meegenomen) en daarin stond dit patroon (het voordeel van op vakantie zijn is dat je geen heel scala aan patronen tot je beschikking hebt, je moet het doen met dat ene boek en je fantasie, en dat is zeker ook een uitdaging). Gaande weg is het patroon aan alle kanten verandert en aangepast.

.

Ik ben nu bezig om halve bloemetjes tussen de grote bloemen te haken. En dan er moeten nog bandjes aan, op dit moment heb ik nog geen idee hoe, maar dat komt vanzelf (dat hoop ik dan maar).

Ik vind de diagonale strepen die spontaan ontstaan zijn erg leuk.

Een leuke bijkomstigheid bij de lange reis naar Italie is dat je op de heen- en terugweg een paar sokken kunt breien. Deze sokken zijn dan ook gedoopt als Italie-sokken.

Beiden gebreid met zelf geverfde wol, de korte aqua sokjes zijn voor Matthijs, de paars/aqua sokken voor Charlotte.

.