We zijn een paar dagen naar Zuid-Limburg geweest met zijn tweeën. In een hotel, even geen eten koken, geen afwas, geen kinderen en hondenspul…. alleen maar genieten van de omgeving en de rust.

Als we in Maastricht zijn wil ik altijd graag naar de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek, het is zo’n mooie basiliek met zo’n rijke geschiedenis. De ontwikkelingen van de Romanse bouwstijl vind ik als bouwkundige heel bijzonder, er is zoveel te zien en te ontdekken, en je voelt er zoveel kracht. Natuurlijk hebben we ook een kaarsje aangestoken.

In Zuid-Limburg zijn zoveel kastelen en daar wilden we er graag een van bezichtigen. Het is kasteel Hoensbroek geworden. Het was leuk om een keer gezien te hebben.

Het is al echt herfts, maar gelukkig zijn er nog genoeg bloemen in de tuin en met al die gekleurde bladeren is het nog steeds een groot plezier om in de tuin te zitten met een breiwerkje als de zon schijnt.
Ook mijn wolletjes hebben herfst-kleuren. De hele dunne haakkatoen wilde ik zo graag eens uitproberen, ik heb de bloemetjes gehaakt met een haaknaald van 0.75 mm, heel dun maar met genoeg licht gaat het goed.
De bruin-oranje-rode streng heb ik eerst getwijnd en dan geverft, maar niet zelf gesponnen. Het was een bolletje ongelijkmatig gesponnen garen waarvan ik vermoed dat het wol is, en dat heb ik getwijnt met dunne gladde wol. En het is nu genoeg voor een sjaaltje of zoiets.

Door mij geshowed, maar hij is toch echt voor Matthijs!
De kinderen vonden dat “een nieuwe jas een nieuwe sjaal” niet alleen voor mij gold, maar ook voor hen. En het is natuurlijk leuk om iets voor hen te maken wat ze ook veel zullen gebruiken.
Deze möbius heb ik gemaakt op een snb-avond waar Annita een workshop heeft gegeven (omdat wij de hare allemaal zo mooi vonden!). Er ontstaan op zo’n avond zo veel verschillende leuke variaties, zo mooi om te zien!

Garen: Country Fantasy van Scheepjeswol
Pen: 4.5 mm rondbreinaald van 1.20 meter
Gewicht: 75 gram
Patroon: 1 pen recht, 1 pen averecht

De kol van Charlotte zou eerst ook een möbius worden, maar omdat we net daarvoor zo nat waren geworden en ze geen capuchon op haar jas heeft, wilde ze graag een lang kol die ze als een muts over haar hoofd kan trekken.
Een patroontje erin vond ze wel leuk, en met zoveel boeken met breisteken erin was dit patroon snel gevonden.

Garen: Numero Uno Fancy van Lana Grossa
Pen: 4 mm rondbreinaald van 40 cm
Gewicht: 210 gram
Patroon: zelf verzonnen

Deze sjaal heb ik gemaakt voor bij mijn nieuwe zwarte jas.
Ik had maar 1 bol, en gelukkig was dat ruim voldoende voor een lekkere lange sjaal, er is nog een klein restje over om een mooie bloem van te haken. Nou kreeg ik vandaag een heel leuk patroon van een vriendin, misschien ga ik die er wel bij maken, maar die is gebreid.

Maar ja, …… er is al weer iets anders tussendoor gekomen. In de winkel zag ik een hele mooie trui voor Matthijs, maar 50 euro vond ik veel te veel. En laat ik nou bij de wolwinkel garen zien in een mooie kleur en een veel mooiere kwaliteit voor een leuke prijs! Natuurlijk heb ik het gekocht en thuis ben ik gelijk aan een proeflapje begonnen.
Nou wilde ik graag een raglan in de trui maken, maar die komt niet zo mooi uit. Ik heb net de raglan maar uitgehaald en nu ga ik er een gewone mouw in maken. Helemaal niet erg, op pen 4.5 mm zit het er zo weer in.

Garen: roze Vivaldi van Drops en zwarte velour merk onbekend
Breinaald: 6 mmm rondbreinaald
Haaknaald: 3.5 mm
Patroon: zelf verzonnen

Helaas, helaas, de Hemloch Ring Knit Doiley heb ik uitgehaald. Jullie waren allemaal zo hoopvol, maar ik kon het echt niet goed krijgen.
Het geheel was (achteraf gezien) waarschijnlijk toch op te dunne naalden gebreid, waardoor er geen ruimte was om het geheel strak en glad te trekken.
Ik heb er maar niet te veel over nagedacht en ben gelijk aan wat anders begonnen. En ondertussen zijn het weer mooie bruine bolletjes geworden (dit was DE gelegenheid om een wolwinder aan te schaffen .

Bij het uitruimen van de kast kwam ik een sjaal tegen, mooie kleuren, maar toch was het hem niet helemaal. Het eigenlijke plan was om er een rand langs te haken (of breien), maar daar was het nooit van gekomen.
Want ja…. welke kleur/garen is hier nou het mooist bij?
Gelukkig komen dingen soms van zelf goed.
En dat kwam het, met garen dat is overgebleven van deze trui. Het was toeval dat zowel de sjaal en de wol naaste elkaar op tafel kwamen te liggen, want zelf had ik dit niet zo snel bedacht. Maar het is helemaal goed zo, hij is nu echt af. Charlotte vroeg al van wie die sjaal nu eigenlijk was!

(Ik ga het zeker nog eens proberen om een plaid te maken, misschien met ander garen, of met een ander patroon, maar in ieder geval met dikkere naalden.)