Charlotte zag deze bolletjes wol en was gelijk verliefd op de kleur, hier wilde ze graag een vestje van, en of ik dat dat voor haar wilde maken.
Nou had ik deze wolletjes ook voor haar gekocht, ik wist dat ze het mooi zou vinden.

Het patroon van dit vestje heb ik zelf gemaakt aan de hand van een proeflapje.
En toch wordt het altijd weer anders dan bedoeld. Ik ben er eigenlijk niet helemaal tevreden over (ja, ja, er is altijd wel wat
Het is smaller geworden (ondanks een grote proeflap) en de pas komt niet zo mooi uit, maar dat komt weer door de ribbelsteek (en die is wel weer erg leuk).
De volgende keer brei ik zo’n vestje eerst eens volgens een patroon voordat ik er zelf één maak.
Ze heeft nu een leuk vestje (zij vind hem wel heel mooi) in een lekker vrolijk kleurtje. En ik maak wel weer wat anders voor haar, want dat blijf ik fijn vinden.
Maar eerst ben ik een wat voor mezelf aan het maken.

Knopen uitzoeken is moeilijk als je bijna tien bent, kinderknopen zijn nog steeds leuk, maar alle andere knopen vind ze nu ook mooi. Nu hebben we de knopen uitgezocht toen het vestje af was en de knoopsgaten er dus al in zaten, dus de keus werd een stuk beperkter. Deze knoop vonden we allebei erg mooi en hij past net door het knoopsgat.

Patroon: Artep Design
Garen: Evergreen van Schoeller Wolle
Pen: 4 mm rondbreinaald
Gewicht vestje: 80 gram

Nou ben ik lang geen oma (en hoop het ook nog lang niet te worden). Gelukkig heeft het daar ook niets mee te maken. Super Oma is een aktie van innocent drinks om geld in te zameling om mensen die alleen of eenzaam zijn ook een leuke Kerst te bezorgen.

Wij vonden dit zo’n goede aktie dat we gelijk de breipennen in de handen hebben genomen.
Ik was begonnen met één mutsje, maar ja, dat is ook zo alleen, dus nog maar één erbij en toen had Charlotte ook de smaak te pakken…… het werden het er steeds meer. Uiteidelijk waren het er zo veel dat ze alleen nog maar in een hele grote enveloppe pasten.
Deze mutsjes zijn verstuurd, en Charlotte is al aan een nieuw mutsje begonnen voor volgend jaar kerst. Ik heb haar beloofd dat als zij een mutsje breit ik er ook een brei. Dus wie weet hoeveel we er volgend jaar hebben.

Afgelopen zomer kwam mijn vader er bij toeval achter dat hij zelf gebreide sokken toch wel lekker vond zitten. Ik moest gelijk aan 5 december denken, dan had ik straks een leuke zelfgemaakte verrassing voor hem.

Nu houd hij helemaal niet van prikwol, en daarom heb ik voor sokkenwol met bamboe gekozen.
Het is best moeilijk om een goed passende sok te breien voor iemand en die niet te kunnen passen. Ik wist wel dat een smalle sok moest worden, maar met een hoge wreef. Arjan is pasmodel geweest en verder moest het op gevoel.
Nu lijken mijn voeten wel erg op die van mijn vader, op de maat na dan. Pff, sokken in maat 44 is heel wat anders dan in maat 37!
Maar de missie is geslaagd, ze passen goed. En…als ze niet hadden gepast dan had ik gewoon een nieuw paar gebreid.

Deze foto heb ik een paar weken geleden gemaakt, toen er toch echt een paar centimeter sneeuw lag.

Patroon: een zelf samengesteld sokkenpatroon
Wol: Online sokkenwol met bamboe
Naald: 2 rondbreinaalden van 40 cm lang en 2.25 mm dik

Eén kadootje is leuk, maar twee kadootjes is nog leuker. En nu eens niet voor de kinderen maar voor mijn ouders.
En dat was helemaal niet zo moeilijk. Toen deze sjaal af was wist ik meteen dat mijn moeder hem ook erg mooi zou vinden.
Wel heb ik voor een ander patroon en een andere kleur gekozen (en dit is echt haar kleur).

Het patroon dat ik heb gebruikt is van The Dutch Knitters. En dat kwam omdat de krant met het patroon en de wol teglijk op tafel lagen en toen was er al snel een klik van dit moet het worden.
En laat mijn moeder nu net voor Sinterklaas een nieuwe jas hebben gekocht waar deze sjaal heel mooi bij past! Nu is ze weer helemaal in het nieuw, zoals het hoort.

Ik heb deze sjaal met bamboebreinaalden gebreid met een stompe punt en dat gaat heel goed. Zo steek je eigenlijk nooit in de draad en het is nog stroever dan kantnaalden.

Patroon: The Dutch Knitters
Garen: Vivaldi van Drops
Pen: Bamboebreinaalden van 6 mm dik

Ik kon het toch niet laten. Ik had Suzy Q al zovaak op het scherm voorbij zien komen in diverse weblogs, en ze keek me altijd aan met van die ogen “je maakt me toch ook?” Ze is ook zo lief en schattig.

Ik heb haar gemaakt van eco-wol, ik dacht dat dat wel goed zou vilten.
Het is mijn eerste vilt projekt en ik vond het best wel spannend! Het moment van wassen (daar gaat dan je breiwerk waar je zo druk mee bent geweest!) en je hebt nog geen idee hoe ze er weer uit zal komen. Maar ja, niet wassen is ook geen optie want het is gewoon een slobberzak.

De bloemen heb ik erop gemaasd met alpaca en wat andere restjes wol.

Ik heb haar in de wasmachine gevilt op 40 graden met twee tennisballen en groene zeep. Na de eertse wasbeurt was Suzy al aardg vervilt, maar je kon het breiwerk nog zien en dat wilde ik niet. Na twee keer wassen, wederom met twee tennisballen, groene zeep en op 40 graden, is dit het resultaat geworden.
Voor het behoud van de kleur heb ik er, op advies van een SnB vriendin, bij elke wasbeurt een scheut azijn gedaan. Ik weet niet hoe het resultaat anders was geweest, maar de kleuren zijn erg mooi gebleven.

Deze foto heb ik een paar dagen geleden gemaakt!
Ik heb deze fuchsia in het voorjaar gestekt, hij stond nog buiten op een beschutte plek en nu (in december!) heeft hij allemaal knoppen. Ik heb hem in de bijkeuken gezet en ik hoop dat hij nog gaat bloeien, hij heeft dan allemaal trossen met kleine bloempjes.