Dit is een want, maar wel een hele rare en ook maar één, maar dat heeft een reden.

Mijn vader wordt vandaag geopereerd aan zijn duim, die daarna in het gips komt. En omdat hij de komende weken alles op de fiets zal moeten doen kwam mijn moeder met het verzoek of ik een handschoen voor hem wilde maken voor over het gips.
Na wat denkwerk en maten nemen bij Arjan ben ik begonnen, want het is natuurlijk wel leuk dat hij hem gelijk kan gebruiken met deze kou. Ik heb gekozen voor een restje wol dat elastisch is en dunne naalden om het breiwerk zo dicht mogelijk te krijgen.

Het kleurtje van de want vond ik wat minder en daarom heb ik hem geverft met wolverf. Nu heeft hij ongeveer de kleur van zijn jas.
Ik hoop maar dat de want straks past.

Wol: New Angora van Lang Yarns
Naald: 2,5 en 3 mm bamboe sokkenbreinaaldjes
Patroon: Artep
Gewicht: 43 gram

Ik ben zo blij, mijn vest is af en zij is zo mooi geworden, misschien is dit wel het mooiste dat ik tot nog toe heb gemaakt.
Het is een super vest: ik heb haar met heel veel plezier gemaakt, ze ziet er prachtig uit, draagt lekker en is heerlijk warm.

De knoopjes maken het helemaal af, alsof ze voor het vest zijn gemaakt.

Alle delen zijn appart geblokt en daarna aan elkaar gezet, dit heb ik gedaan om mooie gladde naden te krijgen. Vooral bij de lace-rand was het nuttig omdat de delen een andere breirichting hadden, de rand bleek na het blokken een heel motief te lang te zijn. De lace rand heb ik er met een stiksteek aangezet. Toen ze helemaal af was heb ik haar opnieuw geblokt om ook alle naden en losse draden ‘vast’ te maken.

Op onderstaande foto zie je hoe mooi de zijnaad is geworden (bijna onzichtbaar), ik heb ze aan elkaar gemaast aan de goede kant van het werk. Ook kun je hier de ingebreide figuurnaad zien, de meer- en minderingen zitten verwerkt in de ribbelsteek aan de zijkant net naast het eerste gaatjes randje.

Het vest heb ik in 9 weken gebreid, en daardoor ben ik op een prettige manier verrast. Ik heb altijd gedacht dat breien op dunnen pennen veel tijdrovender zou zijn.

Wol: Rowanspun 4 ply
Patroon: Lisette
Ontwerp: Kim Hargreaves
Boek: Rowan Magazine nummer 36
Naalden: 2 en 2,25 mm bamboenaalden

Er staat nog een trui op de pennen voor Charlotte (op 4,5 mm naalden) en die wil maar niet af. Voor de zomervakantie ben ik er aan begonnen, toen het te warm werd om met wol te breien heb ik hem in de kast gelegd en daar is hij in de herfst weer uitgekomen en door steeds kleine stukjes te breien is deze nu bijna af.

Neemt wol alleen maar kleurpigmenten op als het verwarmd word? Of ook onverwarmt? En als je een grote hoeveelheid wol in één keer verft wordt het dan redelijk egaal?
Dat waren vragen waar ik al een tijdje mee rond liep. Als wol ook kleurstof opneemt in koud water dan geeft dat heel veel meer mogelijkheden, zoals grote hoeveelheden in één keer verven.
Om er achter te komen heb ik een experiment uitgevoerd met een klein beetje wol die ik in een badje van verf en koud water heb gelegd. Dit heeft even gestaan en toen had de wol precies de blauwe kleur die ik in de gedachten had, daarna ging de wol uit het verfbad in een schaal zo de magnetron in om te fixeren. De laatste stap was wassen met wasmiddel om te zien of het kleurecht blijft. En dat was het, het experiment was geslaagd.

Hierna ben ik verder gegaan, dit keer met 600 gram wol heel licht blauwe wol. Eerst heb ik strengen van de bollen gemaakt en deze heb ik allemaal tegelijk in een emmer gedompeld met koud water, wolverf en azijn. Voor het gemak had ik aan elke streng een katoenen draad gemaakt zodat ik ze in een keer in en uit het verfbad kon halen.

De wol heb ik zo uit de emmer in een schaal (met alle vocht die in de wol zat), afgedekt met huishoudfolie een paar minuten op vol vermogen in de magnetron gezet.

Als je op deze manier verft neemt de wol niet alle kleurstof op, en ook bij het uitspoelen komen er nog veel kleurpigmenten vrij.

Als je goed kijkt kun je op bovenstaande foto zien dat het, zeg maar levendig egaal blauw is. Ik gebruik 2 bolletjes (afwisselend twee pennen van elke bol) om de kleur zo egaal mogelijk te houden.
Het was een leuke ervaring, goed gelukt en zeker voor herhaling vatbaar. Alleen de volgende keer gebruik ik dan niet een 10 liter emmer, maar een grote bak van 35 liter (die heb ik gisteren gekocht speciaal voor het verven). Ik ben heel benieuwd of de kleur dan nog gelijkmatiger wordt, maar daarvoor moet het buiten eerst beter worden, zodat de strengen in de zon kunnen drogen.

Wol: New Angora van Lang Yarns
Verf: Ashford Wool Dye Blue
Patroon: Zesty Lime van Pat Menchini
Pen: 4mm naalden

Mag ik jullie voorstellen aan Poes Pientje, ze is het knuffelvriendinnetje van Charlotte.

Knuffeltjes haken blijft leuk!
Op de bank met allemaal katoentjes om me heen, met de kleur haken die ik op dat moment de mooist vind, een kopje thee binnen handbereik, dan ben ik helemaal in mijn sas. Eerst haak ik het lijf en de poten en dan komt het leukst van alles: de kleertjes maken.
Ik gebruik een basis patroon, maar gaandeweg verander ik het patroon naar eigen ideeen. Zo heeft deze poes een andere kop gekregen, de buikomvang is aangepast en ook de poten heb ik anders gemaakt, voor de kleertjes gebruik ik nooit het patroon.

Basis patroon: Vrolijke beestjes haken van Rina Soffers
Garen: diverse kleuren Catania van Schachenmayr Nomotta
Haaknaal: 2.5 mm

Dit is het begin van de kantrand die onderaan mijn vest komt. In het begin was het een heel gepriegel met al die verkorte toeren, maar nu ik het patroon redelijk in mijn hoofd heb zitten, en alleen nog maar zo nu en dan hoef te spieken gaat het toch nog redelijk snel.

Ik wens jullie allemaal een heel fijn jaar vol met licht en warmte, veel plezier, een goede gezondheid, en met vele uurtjes om te handwerken.
Op deze plek hoop ik jullie nog vele creaties te laten zien, mijn hoofd loopt bijna over van de ideeën en plannen waarvan ik er zoveel mogelijk wens te realiseren: tassen, knuffels, sjaals, vesten, truien, stola’s, mandjes en kleedjes. Veel te veel dus voor 1 jaar, maar we zullen zien.

De laatste weken brei ik bijna alleen nog maar aan dit vest. Het patroon heet Lisette en is gemaakt door Kim Hargreaves.
Het is de eertse keer dat ik iets groots maak op zulke dunnen naalden, en het bevalt me heel goed. Ja, natuurlijk is het erg veel werk, maar het wordt zo mooi en het breit zo lekker.
De wol (Rowanspun 4 ply) heb ik vorig jaar met kerst gekregen. Ik vond het zo mooi, eigenlijk te mooi om er iets van te maken, het heeft dan ook een hele tijd in een mand gelegen op het dressoir. Maar juist omdat ik het zo mooi vind was het erg moeilijk om er een passend patroon bij te vinden, geen patroon vond ik mooi genoeg, totdat ik dit patroon vond in een oud Rowan magazine.

Op de foto zie je het voor- en achterpand, de mouwen staan op de pennen (ben al een eind opweg) en gisteren ben ik begonnen met de lace rand (ik moest gewoon iets nieuws opzetten).