Deze sokkenwol heb ik van de kinderen gekregen op mijn verjaardag, ik heb tussendoor steeds een stukje gebreid en nu zijn ze gelukkig af, want ze werden wel een beetje langdradrig op het eind.
Ondanks dat ik de wol heb gekregen heeft Matthijs ze op een hele lieve maar slinkse manier een beetje ingepikt en dat kon ik echt niet weerstaan! Tja, dat krijg je met gewone recht-toe-recht-aan sokken, maar het duurt vast niet meer lang voordat ze hem te klein zijn en dan krijg ik ze vanzelf weer terug.

Wol: Regia Cotton India (41% scheerwol, 34% katoen, 25% polyamide)
Patroon: Artep
Gemaakt: met de hand
Naalden: 2 mm rondbreinaalden (2 stuks)

Dit is het achterpand van een vestje, het is gemaakt van allemaal restjes wol (o.a. van deze trui).
De gedachte was om het op de breimachine ‘even tussendoor’ te maken, maar het garen is te dik voor de machine. En zo erg is dat nu ook weer niet, ik heb gelijk de pennen erbij gepakt en nu brei ik hem met de hand.

De laatste tijd vind ik het een leuke uitdaging om iets te maken van restjes wol die anders toch maar in de kast liggen.
Ik zoek altijd eerst naar het goede kleurverloop en het materiaal, maar soms verander ik er gaande nog wat aan omdat kleurencombinaties soms moeilijk te voorsspellen zijn. Het blijft een spelletje tussen mij en de wolletjes, en met restjes geld dat helemaal, je bent dan toch gebonden aan de kleuren, het materiaal en het aantal bolletjes dat nog voorhanden is.
Ook nu is dat zo: heb ik wel genoeg garen en is het geworden zoals ik hoopte? En eigenlijk twijfel ik aan beide, het gaat vast mooi worden, maar ik weet nog niet precies hoe.

De voorraad babysokjes moest nodig weer worden aangevuld. Ik vind het altijd erg leuk om ze te maken, maar omdat ik andere sokken op de naalden had staan kwam het er steeds maar niet van. Maar nu moest het echt gebeuren, want er worden om ons heen overal baby’tjes geboren en verwacht en die moeten natuurlijk wel lekkere warme voetjes hebben.
De ene helft van de sokjes is gemaakt van restjes gekochte sokkenwol, de anderen helft is gemaakt van zelf geverfde wol. Het is zo leuk om steeds weer andere sokjes te maken en restjes wol zijn er genoeg, de kleine sokjes wegen ongeveer 10 gram, de grote 14 gram.

Ook deze sokjes wilden nog graag op de foto, ze houden nu de voetjes warm van ons nieuwe nichtje Celyntha.

Deze wol had ik vorig jaar gekocht om mee te vilten, maar helaas, het vilt bijna niet, en daarom is het in de kast beland om te wachten op een nieuw plan.
En dat plan dat kwam er, of beter gezegd, ik heb twee oude ideeën aan elkaar gehaakt. Een mandje maken stond nog altijd op mijn verlanglijstje, en een nieuwe hondemand voor op de camping is ook erg fijn (dan hoeft de grote mand niet meer mee) en dit garen leek me er geschikt voor, het is natuurlijk materiaal wol/mohair, en de honden hadden er vanaf het begin belangstelling voor (rook vast erg lekker, ze zaten steeds met de kop in de tas waar de wol in zat!). En zo ontstond deze hondemand, begonnen met een paar lossen en dan maar in het rond haken, meerderen/minderen als het nodig was, en zo groeide de mand. Ondertussen steeds even passen of de mand al groot genoeg was, en dat vonden Layka en Daisy helemaal niet erg.
Ik heb doorgehaakt totdat alle garen op was, echt er is geen centimeter overgeleven.

Maar omdat de vakantie nog even duurt en ik de mand niet ongewassen wilde opruimen heb ik hem gewassen. En daar kwam hij veel minder stevig (zeg maar slap!) uit dan dat hij was. Maar dat blijkt helemaal geen probleem te zijn, hij geeft nu heerlijk aan alle kanten mee!
En …. de mand is toch maar gelijk in gebruik genomen en ligt nu naast de computer of buiten. Zowel Layka als Daisy zitten/liggen er graag in, dus uiteindelijk is het toch een succes en houden ze het lekker warm aan de billen.
Layka was de gelukkige die mocht poseren voor de foto.