Ik heb van mijn allereerste zelfgesponnen en geverfde wolletje een tas gemaken. Het garen is niet zo regelmatig en ook niet zo zacht, maar wel mooi van kleur, ideaal dus om te vilten.

Ik heb geen patroon gebruikt maar ben begonnen met een rechte lap breien.
Het breiwerk trok erg scheef, maar door de laatste toer aan de opzetrand te mazen onstaat er een koker en zijn er leuke schuine strepen ontstaan. Aan één kant van de koker heb ik een bodem gebreid, en aan de andere kant een draagriem en voilà een tas.

Ik heb de tas twee keer gewassen met groene zeep en azijn op 40 graden. Het breiwerk is nog steeds te zien, maar de maat is goed zo.
Voor de klep heb ik een stukje dubbele spijkerstof gebruikt en deze heb ik met de naaimachine aan de tas genaaid. Voor de afwerking heb ik met diverse restjes garen in bijpassende kleuren een koort gehaakt voor op de rand van de klep.
Door de klep van stof te maken kon de tas een maatje groter worden, zodat Charlotte hem als schooltas kan gebruiken. Ze heeft de tas nu een paar keer gebruikt en nu blijkt dat het breiwerk toch uitrekt met gebruik (dat krijg je als het breiwerk niet helemaal vervilt), maar met een voerinkje is dat probleem snel verholpen.

Zoveel kleuren….zoveel inspiratie, wat is het heerlijk dat het zomer is.

De breimachine stond al weer veel te lang werkloos te zijn, de hoogste tijd dus om iets te maken. Deze los getwijnde, dunne katoen (die erg lastig is te breien met de hand) laat zich heel mooi verwerken.

Zo ziet het breiwerk eruit tijdens het maken.
Dit is het voorpand, door de gewichten die je gebruikt rekt het erg uit. Alles wat van de machine af komt is dan ook buiten proporties groot, maar dat trekt allemaal weer bij.

Omdat ik geen leuk patroon voor dit garen kon vinden (ik had maar 8 bolletjes) heb ik het zelf in elkaar geflanst. Ik ben er helemaal tevreden over: de maat klopt en het model past bij mij.
Alleen liet de machine me bij de 2 recht – 2 averecht boord in de steek, het lukte me niet om het zo 1-2-3 voor elkaar te krijgen. Maar ik wilde maar één ding en dat was beginnen, dus heb ik de boorden met de hand gebreid.
De gebreide boord heb ik daarna op de machine geplaatst waarna het trico breien van een leien dakje ging. Als er weer wat meer tijd is ga ik proberen die 2-2 boord goed te krijgen op de machine.

Ik wilde graag 3/4 mouwen hebben (maar dacht daarvoor niet genoeg garen te hebben), daarom heb ik ze van boven naar beneden gebreid, eerst de mouwkop en dan zo verder naar beneden. En dat ging heel goed, dit ga ik zeker vaker doen. Ik dacht dat het moeilijker zou zijn, maar het is juist makkelijker omdat je goed kunt passen.
Een restje garen had ik achtergehouden voor de halsboord en zo onder het breien ontstond het idee om er een roeseltje (op 5 mm pennen) aan te breien (ik had toch nog een half bolletje over)en een lintje erbij is ook wel erg leuk. En dan aan de mouwen ook maar een roeseltje en en lintje, om het helemaal af te maken.

Een groot voordeel van met de hand breien: je hebt onderwijl tijd genoeg om nieuwe ideeën te maken, met de machine gaat het daarentegen zo snel dat je al heel allert moet zijn om je breiwerk volgens patroon te maken.

Garen: Messina van Lana Grossa
Gemaakt: op de breimachine en met de hand
Ontwerp: Artep
Gewicht: 368 gram
Breinaald: 2,25 en 5 mm dikke rondbreinaalden

Op het vorige logje ‘Wol verven’ kreeg ik veel vragen, daarom een vervolg.

Ik verf graag in de de rijstekoker (=pan waar je rijst in kunt koken/stomen). Dit werkt eigenlijk het zelfde dan als je een pan op het fornuis zou zetten, maar het grote voordeel is dat je de temperatuur makkelijk konstant kunt houden, zonder dat het kookt (verschillende kleuren verf lopen niet zo snel in elkaar over omdat het water niet kookt/beweegt).
Ook een kleine hoeveelheid wol ‘egaal’ verven in één tint gaat goed, ik gebruik dit nog wel eens om een streng wol een basiskleur te geven voor ik hem in meerder kleuren ga verven (dan verf je één streng wol twee keer).
Voor grote hoeveelheden is mijn rijstekoker niet geschikt omdat hij te klein is, maar tot 100 gram wol gaat het prima.
Voor grotere hoeveelheden gebruik ik de oven, de magnetron of een grote pan.

Ik gebruik wolverf van de merk Ashford en Landscape, en ook gerust door elkaar.
De kleuren van Ashford zijn vaak wat feller van kleur, de kleuren van Landscape zijn wat ingetogener (natuurlijker), maar wel erg mooi.
Maar ook met voedingkleurstoffen (b.v. uit de toko) kun je goed verven.
Maar let op, bij Ashford verf en voedingkleurstof moet je zelf azijn toevoegen. Bij de Landscapeverf zit dit al bij de verf in.
Deze drie verven zijn geschikt voor wol, zijde en andere proteïne vezels, voor o.a. katoen heb je andere verf nodig.

Ik gebruik het liefst naturel kleurige sokkenwol, daar maak ik zelf een streng van in de gewenste lengte, al naar gelang het patroon dat ik voor ogen heb.
Mijn uitganspunt is dat er minstens 5o% wol in het garen moet zitten, en als ik twijfel verf ik eerst een klein beetje wol en kijk dan hoe de verf pakt en of het resultaat wordt zoals ik voor ogen had.
Ik verf altijd uit de hand en weeg dus nooit de verf uit, meng vaak de verf (evt. op de wol) waardoor het haast niet mogelijk is om tweede keer het zelfde resultaat te krijgen.
Elke streng wol die ik heb geverft is uniek.

Dit is natuurlijk maar een heel sumier verslag maar ik heb geprobeerd jullie vragen zo goed mogelijk te beantwoorden, mocht je nog iets willen weten vraag het gerust.

De laatste maanden heb ik veel wol geverfd en als ik al die sokken zelf zou gaan breien gaat het jaren gaan duren. Maar gelukkig hoeft dat niet omdat er binnen onze breigroep regelmatig vraag is naar handgeverfde sokkenwol.
En wat is er nu leuker dan dat anderen mooi vinden wat jij maakt!

Soms verf ik speciaal in de kleuren die iemand mooi vind, en dan blijft het niet bij één streng, want als de verfpotten er toch staan…..
Ik probeer zoveel mogelijk verschillende technieken (rijstekoker, magnetron, oven, spuit, dompelen, ..) te gebruik en ook een kleur toevoeg of juist weglaat kan een grote verandering zijn. De volgende streng wat lichter, korter, of juist wat langer, en wat gebeurt er als er een extra kleur aan toevoegd wordt, of een andere techniek gebruikt, welke kleuren passen mooi bijelkaar?
Ook al wordt elke kleur met zorg uitgekozen, het resultaat is altijd weer een grote verrassing, want vaak laat ik kleuren spontaan met elkaar vermengen tijdens het proces. Mede daarom heb ik tot nog toe nooit geprobeerd meerdere identieke strengen te verven, misschien ga ik dat eens proberen.

Nu kun je wol verven met de mooiste kleuren, maar uiteindelijk gaat het er om hoe ze er uit komen te zien als ze gebreid zijn.
En ik was zeer verrast door deze sokken!
Ze zijn alle drie gebreid van wol die ik geverfd heb en ze zijn zo mooi dat ik ze hier graag wil laten zien.
Dames dank je wel dat ik jullie sokken hier mocht laten zien!