27 maart 2004 – 27 oktober 2009

Onze mooie lieve Daisy werd maandagmorgen ziek en vanacht is ze overleden aan de gevolgen van zomaar een virus waar Layka zelfs niet een klein beetje ziek van is geworden.
Zondag was ze nog helemaal gezond en hebben we nog heerlijk met haar gewandeld en gespeeld met de bal, ze kon er geen genoeg van krijgen.

Het ging zo snel, maandagochtend werd ze ziek en ‘s middags was ze al zo ziek dat we haar moesten laten opnemen in de dierenkliniek. Wij hebben, samen met de dierenartsen gedaan wat we konden, zijn zo veel mogelijk bij haar geweest, maar ze was zo ziek en verzwakt dat ze woensdagnacht heel rustig van ons is heen gegaan.

Wij kunnen het nog niet bevatten en missen haar heel erg, en Layka is helemaal uit haar doen.

Ik ben begonnen met een vest voor Arjan, nu eens van dikke wol. En dat is iets wat ik niet vaak doe.
Vooral bij het kabelen heb je echt spierballen nodig (het gaat zo strak). Maar als de wol eenmaal gewassen is wordt het heerlijk soepel, alleen is het jammer dat ik daar nu niets aan heb ;-(

Ik brei de voorpanden en het achterpand gelijk op, en omdat het achterpand geen kabels heeft ontzie ik mijn armen een beetje en blijft het leuk om aan dit vest te breien.
En al zijn de naaldend best dik, echt snel breid het toch ook weer niet.
Het vest maak ik volgens het Rowan patroon Morris.

Het had wel wat voeten in aarde om dit vest te kunnen dragen.
Het begon zo, met de mouwen kwam het ook nog wel goed, maar toen de afwerking aan de beurt was begon het mooie weer en kwam het er maar niet van om het vest af te maken. Maar nu het herfst is, en koud genoeg om iets lekker warms te dragen en te breien heb ik alle moed verzameld en de draadjes afgewerkt en dat waren er echt heel erg veel, maar als je er een paar uur echt voor gaat zitten blijkt het toch best wel mee te vallen (zoals altijd).

Na het mazen van de verticale strepen kon het vest inelkaar gezet worden en gepast, en het paste zo goed dat de boorden zo gebreid waren.
Mooie knopen uitzoeken bleek nog niet zo heel erg eenvoudig (ze waren te zwaar, te groot, te groen, te klein) maar ook dat is uiteindelijk goed gekomen. Al met al was het een hele klus, maar wel een leuke.
In Rowan patronen vind ik keer op keer de uitdaging die ik zoek in een patroon, en ook deze keer heb ik er wat van geleerd.

Het moeilijkst bij dit patroon was dat het patroon met twee verschillende soorten en diktes wol werkt. Ik heb het vest met maar één soort wol gebreid en met dit patroon zou ik dat niet weer doen.

Wol: Kasmerino van OnLine
Patroon: Striven van Jennie Atkinson (Rowanmagazine 42)
Naalden: 2.25-2.5-2.75 mm breinaalden
Gewicht: 609 gram
Gemaakt: met de hand

Helemaal af en mooi op tijd voor de eerste koude dagen.
Werken met deze wol was echt een feestje, al die mooie kleuren en om de paar steken weer een andere kleur of nuance, en al die kleuren passen ook nog eens zo mooi bijelkaar. Ze is niet echt heel zacht, maar voelt wel lekker vol aan en ik hoop dat na het wassen de wol iets zachter gaat worden.

Het duurde even voordat ik de slag van het breien te pakken had. Het breiwerk zag er goed uit, de naaldikte was goed, maar toch ging het niet lekker. En het belandde dan ook in de kast. Maar als een projekt in de kast terecht komt en er blijft liggen dan is er ‘iets’ mee, en meestal is het zo dat als het dan weer aan begin ik er wel achter kom wat er is.
Dit keer was het de breinaald, ik breide met een kantnaald en dat was met dit garen veel te stroef. Met een gewone gladde rondbreinaald ging het breien opeens als vanzelf, heerlijk steeds weer een laddertje.

Afwijkend van het patroon heb ik er een rand lossen omgehaakd. Ik vind dat het patroon er mooier van uitkomt, en de rand is mooi stak afgewerkt.

Al met al heeft het lang geduurd voordat mijn Clapotis af was, de zomer kwam ook nog tussendoor en dan brei ik toch liever iets luchtigers van katoen, en er waren zoveel andere leuke projekten en omdat ik niet wilde kiezen tussen de projekten breide ik overal steeds een stukje aan. Heel gezellig met al die afwisseling, maar uiteindelijk schoot niets echt op. Maar uiteindelijk komt het toch wel af en het voordeel is dat je dan wel alles ongeveer tegelijk af hebt.

Wol: Ranco Multy van Araucanía Yarns (344 meter/100 gram)
Patroon: Clapotis van Kate Gilbert
Naalden: Rondbreinaald 3.75 mm
Gemaakt: met de hand
Gewicht: 200 gram

Zo wordt het geven van kadootjes nog leuker.
Van een paar restjes wol, een haaknaald en een beetje fantasie of een patroontje tover je zo een leuke bloem. En die bloem kan op een kadootje, aan een boekenlegger en aan een harabeugel, clipje of elastiekje is het ook altijd leuk.

Bloemen zijn altijd leuk, enne … gebreide bloemen zijn natuurlijk net zo mooi.