Zo begon het spinavontuur, met een mand vol gekleurde alpaca.

Het begon met  klos één (je ziet hem nog net op de achtergrond) en dan maar hopen dat klos twee ongeveer precies hetzelfde gaat worden als klos één zodat je mooie kleurverlopen krijgt met effen delen ertussen. Natuurlijk heb ik dat niet aan het toeval overgelaten, de weegschaal heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat het ook werkelijk zo uit kwam. 

Met zulke wolken gekaarde wol werken, die ik zelf had gemaakt was geweldig,  de kleuren kwamen ook zo mooi uit. Nu heeft de familie wel wat te leiden gehad onder een kamer vol met wolken wol die absoluut op de goede volgorde moesten blijven liggen. Gelukkig zijn ze hier thuis wel wat gewend en kwam  het allemaal goed. Het spinnen ging best snel, want het is gewoon veel te leuk om te zien hoe het gaat worden en vooral bij de tweede klos begon het toch wel een beetje spannend te worden hoe het er getwijnt uit zal komen te  zien.  

 En ook al had ik de alpaca gewassen en geverfd, toch bleef er vuil afkomen. Ik hoop dat het er nu allemaal uit gewassen is.

Wat een werk is het geweest om tot dit punt te komen, lontwol werkt echt een heel stuk sneller maar toch heeft het ook wel wat. Het hele proces van vacht tot draad en dan nog het breien tot iets nuttigs.

Ja dat vind ik toch wel het mooie van haken en breien dat jij of iemand anders het daarna soms wel jaren draagt. Zelf heb ik er altijd er veel plezier in om mijn zelfgemaakte spulletjes te dragen en nog leuker is het dat iemand anders mijn creaties met veel plezier draagt.  

Het is ruim 300 gram, genoeg voor een lekkere sjaal (of toch wat anders?)

Maar eerst afmaken waar ik mee bezig ben. Het lukt me aardig om met niet al te veel projekten tegelijk bezig te zijn (al is de verleiding wel heel er groot zoals nu) en dat bevalt wel goed.

Het dikke vest van Arjan is af en hij past!  Hij is er zo blij mee (en ik ook), hij heeft hem elke avond aan. Maar van’t weekend heb ik vergeten een foto van te maken en daarom zal het nog duren tot volgend weekeend voordat die foto gemaakt kan worden. 

Dit is waar ik nu mee bezig ben.

Deze wolletjes heb ik geverfd voor de verkoop, en binnenkort worden ze op de wolletjes pagina toegevoegd.     

Deze drie strengen (50 gram elk) hebben het zelfde verfbad. Natuurlijk mogen ze ook per stuk verkocht worden. (alle strengen zijn verkocht)      

Bovenstaande strengen zijn 100 gram. 

(beide strengen zijn verkocht!)     

 Heb je interesse?     

Stuur me dan een email voor meer informatie.     

Het blijft leuk om engeltjes, sterren en klokjes te haken en ze dan kado te geven. En het leuke is dat het altijd heel erg gewaardeerd wordt.

Eigenlijk was het een beetje een noodgreep omdat ik net een paar dagen voor Sinterklaas flink de griep kreeg, en om er toch nog een paar kadootjes bij te maken en wat om handen te hebben heb ik deze kerstdingetjes gehaakt. Nu viel het echt nog niet mee om ze te maken, mijn ogen waren zo zwaar en ik zag niet zo scherp, ach het wou allemaal niet zo. Ja ja, langzaam komt de 40 in zicht en dan begin je het soms toch wel een beetje te merken dat je niet meer zo piep meer bent.  Gelukkig ben ik weer beter, nog wel steeds erg moe maar dat hoort erbij zeggen ze. 

Met deze roos heb ik een kadootje opgefleurt, het komt uit het boekje 100 bloemen om te haken en te breien. En er staan niet alleen bloemen in zoals de titel zegt maar ook groentes en vlinders, een hommel en een lieveheersbeestje. Met een kop thee op mijn gemak alle voorbeelden bekijken en er dan ééntje uitkiezen om te maken en met de duidelijke beschrijving is het helemaal niet zo moeilijk.

De tas is helemaal af, niet alleen omdat er nu een bandje inzit dat de inzet van de rits en de voeren netjes afwerkt, maar ook omdat hij helemaal goed is zo.  Van binnen en van buiten ziet hij er nu netjes uit.  

Een vriendin bracht me op het idee om het bandje erin te plakken met textiellijm en ze gaf me haar lijmpot mee zodat ik het de lijm kon uitproberen, want ik heb er nooit eerder mee gewerkt. Het was wel even een gepruts om het bandje er mooi strak in te krijgen, maar het is goed gelukt en zonder de naaisteekjes die ik in dit veloursband niet mooi vond. Nu maar hopen dat het bandje goed en lang vast blijft zitten.

Morris, het vest dat ik voor Arjan aan het maken ben vorderd gestaag, de mouwen zijn af en vandaag heb ik de halsboord op de pennen gezet.

Tja, zo kan het ook, Layka zag kans gauw op het vest te gaan zitten net voordat ik afdrukte. 

Ook dit is weer echt spierballen werk en het breid ook niet zo lekker vlot. Maar het wordt wel heel mooi, maar of het Arjan gaat passen?