Even een vestje tussendoor gebreid. Want ja, met dit weer kun je geen warme vesten genoeg hebben.

In het begin heb ik netjes het patroon gevolgd, maar na een centimeter of tien kwam ik er achter dat de kabels links en rechts niet gespiegeld zijn en dat vond ik toch wel jammer. Tja dat krijg je als je ‘s avonds toch nog even de steken op wilt zetten om al vast de eerste pennen te breien, maar om het daar nu voor uit te halen ging me ook wat te ver. Het heeft me wel geleerd dat je altijd oplettend moet blijven, ook al denk je dat het patroon wel zal kloppen. En zo waren er wel meer kleine dingen.

Maar om een lang verhaal kort te maken: het is een leuk model, de uitvoering van het patroon laat te wensen over, en na een dag  dragen wordt het vest zeker een maat groter. Maar het draagt heerlijk, de pin waar het vest mee sluit blijft goed zitten en dat de kabels niet gespiegeld zijn zie je niet als je vest draagt.  

 Ik heb hem in recordtijd gebreid en alles zat mee: het weer (zo vies, koud en nat dat het helemaal geen straf was om zo veel mogelijk binnen te blijven) en dit en dit  liggen te wachten en daar wil ik ook zo graag mee verder.

Wol: Royal Tweed van Lan Grossa

Patroon: Merino, uitgave 3, model 12

Gewicht: 527 gram

Gemaakt: met de hand

Naalden: 4 mm rondbreinaald

Ik heb zo’n zin in het voorjaar en aan voorjaarskleuren (maar het weer werkt helemaal niet mee). Met bovenstaande wolletjes wil ik iets fleurigs maken. Ik heb al een idee hoe ik wil beginnen, maar hoe het verder gaat? Het patroon gaat al breiende ontstaan, ik heb er zin in! En nu maar hopen dat het voorjaar de voorjaarskleuren snel zal vinden.

Al lange tijd had ik roze, paarse en zwarte restjes fantasiegaren appart gelegd om er ooit een sjaal van te haken, en nu er echt van alles en nog verzameld was (katoen, mohair, diverse fantasiegarens), was het moment gekomen om er wat mee te gaan doen. De dikte van de draden verschilde erg, sommige draden heb ik dubbel genomen, andere heb ik samengebreid met een ander dun draadje om toch een mooi resultaat te krijgen.

De eerst poging was niet zo geslaagd, de haaknaald was te dun en daardoor werd het een stugge lap, niet geschikt voor een sjaal. De tweede poging met een dikkere haaknaald werd veel mooier. 

 Het golfjes patroon komt  uit dit boek.  

De tweede poging  begon ik met een de bovenste haaknaald, maar wat ging dat moeizaam. De kop is te breed waardoor het haken, vooral met de ongelijkmatige katoen, moeizaam ging. Halverwege heb ik toch maar besloten om een nieuwe haaknaald te kopen, en wat een verschil, het ging ineens zo lekker. Kleur na kleur, en ineens was hij breed genoeg. Een gehaakte rand met stokje langs de zijrand maakt hem helemaal af.  

De laatste restjes worden gebruikt voor het knutselen en vingerhaken wat op school helemaal in is momenteel.  

Allemaal verschillende kleuren sokkenwol gekombineerd met een paars wolletje. Het is een top-down vest in wording, een patroon is er niet. Ik ben bij het halsboortje begonnen met het uitgangpunt dat de verhouding van de omtrek van de romp en de armen is als 3:1. En dan zou de maatverhouding goed moeten zijn. Ik ben heel benieuwd!

Nog een klein stukje breien dan gaan de steken voor de mouwen op hulpnaalden. Het is een heel karwei op deze dunnen naalden en toch lijkt het snel te gaan. Dat komt vast omdat het breiwerk nu nog niet zo zwaar is en elke 4 pennen brei je met een andere kleur, het verveeld niet snel. Maar wat een steken, nu al bijna 500.

Even een close-up van de hoek tussen het voorpand en een mouw. Elke 2-de naald meerder ik op de hele naald 8 steken, dat is voor- en na elke hoeksteek (4 x 2 steken).

Het idee voor dit vest heb ik van een vriendin, helaas heeft ze geen weblog maar ze maakt echt de mooiste dingen. Als beide vesten klaar zijn zal ik vragen of onze vesten samen op de foto mogen. 

Charlotte is vandaag 11 jaar!! 

En als je jarig bent mag je trakteren. Samen met haar grote vriendin heeft ze deze cakejes versiert, en dat was al een feest op zich. En wat zijn ze mooi geworden!

Charlotte zag een paar weken geleden polswarmers in de handwerkwinkel en ze was op slag verliefd, en ze kon maar niet geloven dat ze deze ook zelf kon maken. In de kerstvakantie heeft ze het toch geprobeerd en 3 dagen later had ze haar eigen polswarmers. En ze is er zo blij mee, ze staat er mee op en gaat er mee naar bed, en ze vind het maar raar van juf dat ze ze in de klas niet aan mag.

Ik vind het heel moedig van haar dat ze het toch heeft geprobeerd al geloofde ze er zelf niet in en knap dat ze dat zo netjes en snel heeft gedaan. Ik mocht alleen een beetje helpen met steken opzetten en af en toe een foutje herstellen, maar verder kan ze het gewoon helemaal zelf. Het patroon is gebaseerd op een (bijna vierkant) lapje met aan de onder- en bovenkant een boordsteek dat je zo aan elkaar maast dat er een gat voor de duim overblijft.

Wol: dubbele draad Numero Uno van Lana Grossa

Naalden: 4.5 mm rondbreinaald

Gewicht: 70 gram? (dit is een schatting)

De wol heb ik niet zelf gesponnen, maar voor de rest heb ik alles zelf gedaan. Het begon met het twijnen van een draad wol en een draad mohair. Eigenlijk nog niet eens met iets voor ogen wat het zou moeten gaan worden, maar gewoon om wat uit te proberen met het spinnewiel en de wol. Een proeflapje liet me zien dat het een mooie samenstelling was, maar ja, dan wel in een kleurtje en met kraaltjes. Het was nog een hele klus om deze wol allemaal in één keer te verven, want die mohair is net ene hele grote wolk.  

De wol was nu zo mooi geworden, er moest toch iets echt moois van gemaakt worden, en met een beetje geluk zou er net een trui of vestje uit kunnen. Na een tijdje zoeken naar een geschikt patroon voor een trui, en eigenlijk niets iets kunnen vinden wat het helemaal was, zag ik ergens zo’n vestje als dit en dat leek me wel wat. Na een beetje speurwerk op internet ben ik begonnen met het breien op de breimachine. De voorpanden, het achterpand en de riem zijn gemaakt op de machine, de manchetten en de rever heb ik met de hand gebreid. Het was zo’n makkelijk patroontje (1 recht, 1 averecht (2 pennen) en dan twee pennen recht), maar oei, wat ben ik vaak de mist in gegaan. Maar omdat dit patroontje aan twee kanten hetzelfde is komt het wel mooi uit en ben ik blij dat ik het zo heb gedaan.

Een leuke bijkomstigheid was dat ik toen het vestje in de maak was er een rok bij heb gekocht die er helemaal bij past. Met kraaltjes en borduurzijde heb ik de kleuren van de rok terug laten komen in het vest.

En lekker warm dat het vest is! Heerlijk met deze koude dagen. 

Ik ben gestopt met het borduren van de kraaltjes omdat ik hem graag wilde dragen, maar stilletjes hoop ik er nog wat versieringen bij te maken met de tijd (maar er gaat zoveel tijd in zitten en die kun je ook anders besteden!), ideeën genoeg.

Borduren met kraaltjes op mijn eigen breiwerk was al heel lang iets wat ik graag een keertje zou willen doen. Het is dubbel werk (eerst breien en dan nog borduren), maar door gebruik te maken van de breimachine wordt het niet te langdraderig (want dan dwalen mijn gedachten alweer af naar een volgend projekt). Maar het blijft veel werk en ik zou het zo weer doen.

Wol: zelf samengesteld

Patroon: het idee is van Garnstudio met mijn eigen aanpassingen

Gewicht: 388 gram

Gemaakt: op de breimachine en met de hand

Naalden: 2,5 mm bamboe naalden 

Ik wens iedereen een heel gezond en gelukkig nieuw jaar.

En ik hoop dat het voor iedreen een jaar mag worden waarin er wellicht een paar wensen en dromen uit mogen komen.

Zelf heb ik ook nog wel wat ideeën, dromen en wensen die ik dit jaar graag zou willen uitvoeren, ik houd jullie op de hoogte!

Morris is finnished! 

En wat een geluk was het dat ik net genoeg wol had voor deze maat van het vest, dat helemaal perfekt is. Na het blokken ‘ontspande’ de wol zich en had precies de afmetingen zoals ik dat voor ogen had. Pff, het was echt wel even zweten! Ik was al bang dat ik me verrekend had, het proeflapje had ik ook gewassen dus eigenlijk moet het dan goed gaan, maar ja, het gaat toch ook wel eens fout. Maar ook dan was al het breiwerk niet voor niets geweest, mijn vader heeft net een kledingmaat minder en hij vind het vest ook zo mooi.

Eigenlijk valt er niet zo heel veel meer over dit patroon te vertellen dan ik al heb gedaan. Ik heb gewoon helemaal niets aan het patroon veranderd, de pasvorm is goed, maar dat verwacht ik ook van Rowan-patronen. 

Deze hoge halsboord valt mooi, zowel rechtop staand als plat liggend.

Patroon: Morris van Martin Storey

Wol: Pure new wool van Lister

Gewicht: 1031 gram

Gemaakt: met de hand gebreid

Naalden: 4 – 4.5  – 5  – 5.5