Als het dan buiten nog geen voorjaar wil worden dan maak ik het binnen maar voorjaar, en met al die bloembolletjes die je overal kunt kopen is dat helemaal niet zo moeilijk. Maar vervelend is het wel, de sneeuw is dan wel weg maar met deze regen wil het voorjaarsgevoel ook nog niet komen.

Het positieve eraan is dat het echt weer is om met wol in de weer te zijn. En dat komt goed uit want zaterdag ga ik naar een spinworkshop van haar en daar ben ik voorbereidingen voor aan het treffen.  Wol uitzoeken en verven, spoelen leeg maken, toch nog even een nieuw wolletje spinnen om nog iets uit te proberen, en nog wat  spoelen spinnen die we zeg maar als huiswerk mee moeten nemen. Ik heb er veel zin in en ben heel benieuwd wat we allemaal zullen gaan leren. Maar leuk en leerzaam gaat het vast worden, ik heb al wat spinsels gezien die we gaan leren maken en dat zag er  erg mooi uit.

Deze merino lontwol heeft in de lengte geverfde strepen. Ik heb deze niet zelf geverfd want zo strak krijg je het nooit met hand geverfd.

Om het kleurenverloop zo mooi mogelijk te laten verlopen heb ik de lontwol in de lengte in repen gescheurd en van die repen heb ik steeds een stukje gesponnen, in de hoop dat de kleurverdeling in balans is. 

Ik heb één draad gesponnen van de lontwol en deze heb ik navayo getwijnd. Dit is een driedraads twijning die je met maar één draad maakt (doormiddel van een lus). Ik had het al een keertje eerder gedaan maar toen was het niet zo mooi geworden. Nu heb ik op You Tube wat filmpjes hierover bekenen en dat maakt het een stuk makkelijker en nu lukte het wel.

Van de wol ben ik een aapje aan het breien. Het is een kadootje voor een jarige, maar meer zeg ik niet want de jarige leest ook mee!

Veel van jullie zullen aapje wel herkennen, het is een patroon van mijn vriendin Annita, ze is bezig om het patroon op papier te zetten en ik mocht vast proefbreien.

De groene aap heb ik ook gebreid van merinowol die ik zelf heb geverfd. Hij heet nu Appie en woont bij Matthijs en het zijn de dikste vrienden geworden. Ze zijn echt onafscheidelijk, waar Matthijs is is Appie ook, en als hij gaat logeren wordt Appie als eerste ingepakt.

Bij Magic-Colours is de zomer al begonnen. Zo ziet het er tenminste wel uit, de hele website straalt van al die vrolijke kleuren. En om te vieren dat de website vernieuwd is krijgen jullie op alle handgeverfde wolletjes tot het eind van de maand 20% korting, zolang de voorraad strekt.

Arjan heeft er een paar warme sokken bij. Tja één paar warme sokken is met dit weer niet veel, en daarom vroeg hij me al weer een paar weken geleden of ik nog een paar sokken voor hem wilde breien. Natuurlijk legde ik de sokken die ik aan het breien was aan de kant en zette een sok voor hem op. Deze wol had hij een hele tijd geleden al uitgezocht, maar omdat hij toen toch geen gebreide sokken meer wilde hebben lag het nog bij de voorraad.

Ik heb de eerste sok voor een groot gedeelte op de SnB avonden gebreid, maar omdat de tijd nu toch wel begon te dringen (hij wil ze natuurlijk ook nog aan deze winter en ik hoop nog steeds dat die heel erg snel voorbij is) heb ik vorige week de tweede sok erbij gebreid. Nu kan ik zijn sokken rustig wassen en hoeven ze niet meer op de verwarming te drogen en dat is toch wel makkelijker.

Ook voor de vogels duurt de winter erg lang. Nu voeren wij de vogels altijd in de winter, maar de laatste weken zien we steeds meer vogels in onze tuin, worden ze niet meer zoveel gevoerd hier in de buurt? Er zijn hier altijd veel vogels omdat we naast een groot park wonen en in de koude maanden strooi ik altijd stukjes brood en koekjes, met wat stukjes fruit en vogelzaad en in de struiken hangen altijd vetbollen en dat weten ze heel goed. Opvallend deze winter is een hele grote zwerm kramsvogels (80 waren het er zeker wel), ze hebben alle bessen en miniappeltjes in de hele omgeving opgegeten. Het grootste gedeelte van de groep is verder getrokken maar een stuk of wat scharrelt hier de hele dag rond en ze zijn nog kieskeurig in wat ze willen eten ook! 

Nog voordat het helemaal licht is ‘s morgens (zeg maar als je net een hand voor ogen kunt zien) zitten de eerste vogels al op het gras te wachten op wat eten. Mijn ontbijt moet dan maar even wachten, want als het buiten weer -10 graden Celsius is hebben ze harder een ontbijtje nodig dan ik.

De kokmeeuwen hebben ook ontdekt dat er hier veel lekkers te halen valt, dat vind ik helemaal niet erg maar na een paar dagen poepten ze hier echt alles onder. Ze zijn nu dus niet meer welkom en daarom hebben we lijnen gespannen boven de tuin, meeuwen hebben toch wel een beetje ruimte nodig om te landen en die lijnen schrikt ze genoeg af. Alhoewel…. er is één meeuw, een kleintje, die toch tussen de lijnen door durft te landen en die heeft gewoon geluk.

Het overkomt natuurlijk iedereen. Zitten er heel veel vogels in de tuin en je wilt er een foto maken, vliegen ze net allemaal de struiken in en maar kijken hoe ik een foto maak, en terug komen homaar! En als Layka dan ook nog stiekem de tuin in glipt (om het vogelvoer op te eten) komen ze natuurlijk ook niet zo één, twee, drie terug.

Wat was het weer mooi zondag,  het voorjaar hing echt in de lucht. Overal hoorde je de vogels, en in het zonnetje (met een dikke jas aan) was het heerlijk toeven. Een hele mooie dag om foto’s te maken met maar één klein probleempje, de nieuwe voorjaarstrui die ik graag op de foto wilde hebben was nog niet helemaal af. Zaterdagavond kon ik echt niet stoppen met breien voordat beide mouwen afgebreid en geblokt waren. Natuurlijk met de hoop dat ze de volgende ochtend weer droog zouden zijn. Het leek helemaal goed te komen.

Na het zondagochtend ontbijt was het echt even hard doorwerken, de mouwen moesten nog aan elkaar en in de trui gezet worden en alle draadjes moesten worden weggewerkt. Het was zulk mooi weer, de fotograaf en Layka stonden al te popelen om te gaan wandelen en foto’s te maken.

Hoe vaak is het de laatste tijd nou gebeurt dat het in het weekend zulk mooi weer is? En door-de-week lukt het echt niet om bij daglicht foto’s te maken. Maar er is hoop, hoe lang zou het zijn, een week of 6 á 7 tot de zomertijd? Heerlijk, dan is het ‘s avonds weer langer licht en ik hoop dan ook echt op mooi voorjaarsweer, even buiten in het zonnetje kunnen zitten met een handwerkje of zonder jas naar buiten kunnen. Met deze kou, sneeuw en ijs ben ik nu toch echt wel helemaal klaar.  Maar …..  een rondje door de tuin geeft hoop en laat zien dat het voorjaar er aan komt. 

sneeuwklokjes

narsissen

Maar tot die tijd zal ik het met mijn voorjaarstrui moeten doen, hij is lekker fleurig en kleurig maar ook lekker warm. Hij is gemaakt van de paarse en grijze mohair die ik  hier  al liet zien (even naar beneden scrollen) en deze  lamswol. Ik had echt zin om met de grijze (2 bollen) en paarse (4 bollen) mohair breien. Het begon met het zoeken van een lace patroontje dat me aan stond en waar het garen goed in uit komt, niet te breed, maar zeker ook niet te smal.

Ik heb al zoveel truien en vesten gemaakt dat ik hier geen patroon voor heb gebruikt. Ik ben met het voorpand begonnen en heb het model op gevoel gebreid, geen idee hebbend hoeveel wol ik nodig zou hebben of het korte of lange mouwen zouden gaan worden, of misschien wel helemaal geen mouwen. Het enige dat ik had gedaan was een proeflapje breien van het lace gedeelte. Het patroon is echt al breiende ontstaan.

Zo gaande weg het voorpand ontstond het idee om het achterpand gestreept te maken, dat leek me wel vrolijk.

Voor de mouw- en de halsboorden had ik eerst andere wol in gedachten, maar dat bleek geen goede kombinatie met de mohair en iets dat wel geschikt was had ik niet. Het volgende plan was om een lap te breien en die te verven, maar helaas was de wol niet op voorraad in de wolwinkel hier in de stad, ik heb de wol besteld maar dat wachten duude me te toch te lang (na 3 dagen was het er al!). En pas toen kwam HET idee om ongeverfde spinwol te gebruiken, daarvan heb ik genoeg in huis! De potten en de pannen snel klaar gezet en een paar uur later had ik de mooiste kleuren wol geverfd.

Maar ja, zou het mooi (genoeg) worden om te gebruiken voor de trui? Ik heb steeds een dot kleur gepakt en gesponnen, niet in een bepaalde volgorde, gewoon de kleur waar ik zin in had.

Het spinnen neemt natuurlijk wel wat tijd in beslag maar de motivatie was zo groot dat ik al snel het idee had dat ik misschien al wel genoeg meters wol had gesponnen. Bij het twijnen werd ik al helemaal vrolijk, al die kleuren!  Uiteindelijk had ik 109 gram en 364 meter, niet gek toch! 

Tijdens het breien werd het nog leuker en bij elke pen werd ik vrolijker, het werd steeds mooier en de kleuren passen zo goed bij elkaar. Het is zo bijzonder om met mijn eigen gesponnen draad te breien.

Het was zo fijn om geen patroon te volgen en me er niet aan te ergeren dat ontwerpers soms aan de meest simpele dingen niet denken. Dit was alleen maar plezier en oooh…..ik heb er weer zoveel leuke ideeën bij gekregen…. zoveel dat ik nu even geen tijd meer heb om achter de computer te zitten …..  ik moet nodig weer een stukje haken en breien.

Wol:  Chanteleine van Emotions

Patroon: mijn eigen

Gewicht: 246 gram (73 gram lamswol en 173 gram mohair)

Naalden: 2,25 – 2,5 – 3 – 3,25 - 3,75 – 4 

Dit is gemaakt ……

 ….. van deze zelf geverfde lams lontwol.

Het begon met het spinnen van twee klossen wol. Op gevoel heb ik steeds een nieuwe kleur gepakt, gewoon om te proberen. Maar wel met een doel, ik ga het gebruiken bij de paars/grijze trui waar ik in het vorige logje over schreef.  

Dit is de uiteindelijk draad waar ik mee brei, hij is ontstaan door de twee gesponnen draden samen te twijnen.

Ik vind het zo’n bijzonder proces dat je een dot wol zo kunt bewerken tot iets dat je voor ogen hebt. De resultaat is echt geworden zoals ik had gehoopt en het is ook nog ongelovelijk zacht.