Even een vestje tussendoor gebreid. Want ja, met dit weer kun je geen warme vesten genoeg hebben.

In het begin heb ik netjes het patroon gevolgd, maar na een centimeter of tien kwam ik er achter dat de kabels links en rechts niet gespiegeld zijn en dat vond ik toch wel jammer. Tja dat krijg je als je ‘s avonds toch nog even de steken op wilt zetten om al vast de eerste pennen te breien, maar om het daar nu voor uit te halen ging me ook wat te ver. Het heeft me wel geleerd dat je altijd oplettend moet blijven, ook al denk je dat het patroon wel zal kloppen. En zo waren er wel meer kleine dingen.

Maar om een lang verhaal kort te maken: het is een leuk model, de uitvoering van het patroon laat te wensen over, en na een dag  dragen wordt het vest zeker een maat groter. Maar het draagt heerlijk, de pin waar het vest mee sluit blijft goed zitten en dat de kabels niet gespiegeld zijn zie je niet als je vest draagt.  

 Ik heb hem in recordtijd gebreid en alles zat mee: het weer (zo vies, koud en nat dat het helemaal geen straf was om zo veel mogelijk binnen te blijven) en dit en dit  liggen te wachten en daar wil ik ook zo graag mee verder.

Wol: Royal Tweed van Lan Grossa

Patroon: Merino, uitgave 3, model 12

Gewicht: 527 gram

Gemaakt: met de hand

Naalden: 4 mm rondbreinaald

Ik heb zo’n zin in het voorjaar en aan voorjaarskleuren (maar het weer werkt helemaal niet mee). Met bovenstaande wolletjes wil ik iets fleurigs maken. Ik heb al een idee hoe ik wil beginnen, maar hoe het verder gaat? Het patroon gaat al breiende ontstaan, ik heb er zin in! En nu maar hopen dat het voorjaar de voorjaarskleuren snel zal vinden.