Het leuke van zo’n lange autorit naar Italië is dat ik op de heen- en op de terugweg een sok brei. Zo heb ik al heel wat sokken gebreid en bijna altijd zijn ze voor de kinderen.

Het blijft voor hun altijd een leuke herinnering aan de vakantie. Deze keer was Charlotte de gelukkige, de wol had ze al lang geleden uitgezocht en ze wist ook al heel snel welk patroon het moest gaan worden. Ik had al voor dat we weggingen een beginnetje gemaakt.

Ik liet eerder al zien dat ik met de paars-roze sokken was begonnen. Maar het werd niet mooi, het breiwerk draait heel erg, de averechtse steken zouden netjes boven elkaar moeten komen in een rechte lijn.

Maar ik werd er ook nieuwschierig van, waar zou het aan kunnen liggen? Is het de sokkenwol (katoen met wol) of het patroon? En daarom heb ik precies het zelfde patroon gebreid met sokkenwol met 75% wol en daarbij heb ik er opgelet dat de samengebreide steken net iets losser werden gebreid dan de rest van de steken .

Maar al snel kon je zien dat het niet afdoende was, het patroontje blijft naar rechts trekken. Of zou het misschien toch komen dat ik het patroontje wat verkleint heb om aan het juiste aantal steken te komen?  

Ik heb het patroondeel weer uitgehaald en probeer het nog een keer met maar 2 patroonherhalingen (i.p.v. 4) die gespiegeld aan elkaar zijn. Nu zou het breiwerk niet meer mogen trekken omdat het scheef trekken van beide patroontjes elkaar opheft.

De sok staat weer op de pennen maar ik ben nog maar net met het patroontje begonnen en kan nog niet zien hoe het gaat worden. Ik heb er wel vertrouwen in dat het nu goed gaat komen, maar …. je weet maar nooit. En, ik kan natuurlijk ook nog een keer het patroontje breien met het orginele aantal steken.

De Citron was mijn vakantiebreiwerk, het was echt een leuk breiwerkje, simpel maar je moet toch een beetje je hoofd erbij houden. Ik wilde steeds weer een paar pennen verder breien om te kijken hoe het zou worden en of de draad dan ook weer van kleur zou veranderen.

Op het laatst had ik wel erg veel steken op de pen, maar dan is de shawl al zo mooi en het einde inzicht en dan zijn al die steken toch nog wel snel gebreid. Ik heb één patroon herhaling extra gemaakt, gewoon omdat ik dat mooier vond en ik ruim voldoende wol had. De afmeting is 110×45 cm geworden. 

Ik heb 76 gram Evilla lacewol gebruikt en een rondbreinaal van 1 meter en 3,5 mm dik. Ik heb gekozen voor een iest dunnere draad omdat ik een niet te los breiwerk wilde, maar achteraf gezien had ik ook een naald van 4 mm dik kunnen gebruiken.

Ik vind de kleuren zo mooi….

En als het licht er door valt zie je zo mooi de ‘strepen’ die de roezelranden in het patroon geven.

Vorig jaar rond deze tijd ben ik begonnen met dit vestje van restjes wol. Het was echt een heel gepuzzel en het werd toch niet helemaal naar mijn zin en het heeft dan ook de hele winter in de kast gelegen. Maar nu ik er twee bolletjes bij heb gekocht (zelfs het verbad is hetzelfde!) en het te kort aan garen is opgelost is de motivatie er weer om het af te maken.

En het wordt leuk, al blijft het een gepuzzel. De panden zijn af en de mouwen eigenlijk ook bijna, maar op de één of andere manier wil het maar niet af komen. Ik moet echt even doorzetten en dan zou het toch eerdaags af moeten komen. En dan kan ik het gelijk dragen op momenten dat het wat frisser is.

Ik vind het zo fijn dat het echt volop voorjaar is, alles groeit en bloeit weer en in de kas begint de oleander al knoppen te vormen.